Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Ο ΘΕΟΣ ΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ


Ο ΘΕΟΣ ΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΘΕΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

 
Υπεραγαπημένα μου και γλυκά μου, ολόγλυκά μου αδέλφια εν Κυρίω, τα απανταχού ευρισκόμενα, ζει Κύριος! Και σήμερα μαζί, ενωμένοι με το πνεύμα του Κυρίου, στο πνευματικό μας ραντεβού μέσω του ραδιοφωνικού και του τηλεοπτικού σταθμού της Φωνής Θεού. Η χαρά μου είναι άπειρη διότι ο Θεός ενεργεί σήμερα στη δική μας γενιά διά Πνεύματος Αγίου μέσω όλων ημών αλλά και μέσω πολλών θετικών, ερευνητικών, πνευματικών αλλά και υλικών, επιστημονικών εργαστηρίων ώστε να συντονίσει τις προσπάθειες όλων εκείνων των ανθρώπων οι οποίοι υπερέβησαν τον εαυτό τους ως προς τις συνήθειες του κόσμου κάνοντας το Ευαγγέλιο του Χριστού μέσα από την αφιέρωση τους ξεχωριστό, ιδιαίτερο, αληθινό, διαχρονικό πρώτα στη δική τους ζωή κατανοώντας συνειδητά το θέλημα του Θεού το οποίο είναι πάντα επίκαιρο, ώστε μέσω όλων των εν Κυρίω, διά Πνεύματος Αγίου γεννηθέντων άνωθεν ανθρώπων να συντελεστούν γεγραμμένα. Τα οποία γεγραμμένα έχουν προαναγγελθεί διά Πνεύματος Αγίου υπό των προφητών αλλά και υπό του ιδίου του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος με ένα σκοπό, να λάβουν χώρα σήμερα στη ζωή μας και να εκπληρωθούν οι εναπομείνασες επαγγελίες οι οποίες για να γίνουν κατανοητές από το σύνολο των ανθρώπων χρειάζονταν πρώτα να έρθει το πλήρωμα του χρόνου, το οποίο σήμερα όλοι καταλαβαίνουμε ότι ήρθε αφού ο Θεός διά μέσω της Φωνής Θεού καλεί όλον τον χριστιανικό κόσμο σε παγκόσμια πνευματική ανασύνταξη διά του Ευαγγελίου. Ο Χριστός αδέλφια μου καταργεί την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο διά του Ευαγγελίου. Ο Λόγος του Θεού είναι υπεραρκετός ώστε να συντελεστεί στη ζωή μας η μεταστοιχείωση την οποίαν οι προφήτες προανήγγειλαν και την οποία μεταστοιχείωση και εμείς σήμερα διά Πνεύματος Αγίου να επιδιώκουμε αφού ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας την ιδέα της ζωής.

 Η ομιλία μας σήμερα έχει σκοπό και μας δίνει τις βάσεις και την δυνατότητα κατανόησης των περί αφθαρσίας ζητημάτων τα οποία ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας. Πρόκειται περί πρωτοφανούς διδασκαλίας γιατί σήμερα οι σκέψεις, τα έργα και οι κατευθύνσεις των ανθρώπων σε παγκόσμια κλίμακα είναι λανθασμένες. Όλες οι σκέψεις και οι ενέργειες των ανθρώπων τους οδηγούν δυστυχώς σε έναν λάθος τρόπο ζωής και το βλέπουμε το λάθος να συντελείται και να λαμβάνει χώρα στη ζωή όλων των ανθρώπων και όλων των λαών της Γης. Ο τρόπος; Με τον χωρισμό ο οποίος επιτυγχάνεται μεταξύ μας μέσω του πονηρού, μέσω της αμαρτίας όπου ο χωρισμός και η αμαρτία οδηγούν τον άνθρωπο στον θάνατο. Μας καλεί όμως ο Θεός σήμερα όλους εμάς πρώτα (διότι αντιλαμβανόμεθα ποιο είναι το θέλημά του) να αλλάξουμε τρόπο ζωής και σκέψης τελείως και αυτό μπορούμε να το πετύχουμε διά του Ευαγγελίου. Να φύγει δηλαδή το παρείσακτο στερεότυπο κατεστημένο, να φύγουν τα στερεότυπα που υφιστάμεθα σήμερα από το ψέμα που φύτεψε ο Διάβολος στις καρδιές όλων των ανθρώπων. Το οποίο ψέμα είναι ότι ο άνθρωπος πρέπει οπωσδήποτε να πεθαίνει και πρέπει να έχει συγκεκριμένο τρόπο ζωής και σκέψης περί ζωής και θανάτου, τον οποίον τρόπο βέβαια δυσκολεύτηκαν λιγάκι, στην αρχή τουλάχιστον, βάσει του Λόγου του Θεού να υιοθετήσουν οι πρώτοι άνθρωποι. Δηλαδή ο Αδάμ για παράδειγμα χρειάστηκε, μετά την πτώση αφού έφαγε τον καρπό, να αφιερώσει με την πίστη του θανάτου 1000 χρόνια περίπου για να πιστέψει ότι είναι δυνατόν να πεθάνει και τελικά κατάφερε να πεθάνει, το πίστεψε και πέθανε. Ο Μαθουσάλας δυσκολεύτηκε πάρα πολύ να πεθάνει αφού έζησε 969 χρόνια. Ο πατέρας του όμως ο Ενώχ δεν μπορούσε να δεχτεί, να πιστέψει τον θάνατο σαν φυσική κατάσταση και αφιερώθηκε στο να προσεύχεται συνέχεια. Το αποτέλεσμα; Έφυγε, κρύφτηκε και ζει ακόμη και σήμερα. Ο Ηλίας ο προφήτης, του Θεού υιός, νίκησε και αυτός τον θάνατο. Ο Κύριός μας και ο Θεός μας γνωρίζουμε ότι νίκησε τον θάνατο αφού υπέστη αυτόν τον θάνατο με σκοπό την αναγέννηση του ανθρώπινου γένους διά της θυσίας του. Η Παρθένος Μαρία, η μητέρα του Κυρίου νίκησε και αυτή διά της υπακοής στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Το ίδιο και ο Ιωάννης ο Θεολόγος κ.λπ.. Αν λοιπόν τον θάνατο τον ψεύτικο, τον παρείσακτο οι άνθρωποι τον πίστεψαν, πόσο ευκολότερο είναι τώρα, σήμερα να επανέλθει σε εμάς η φυσική κατάσταση της ζωής και ο τρόπος επανένταξης του ανθρώπου σε αυτή τη ζωή. Η Αγία Γραφή το φανερώνει, το λέει καθαρά: Ο Θεός θάνατον ουκ εποίησεν, ουδέ τέρπεται επ’ απωλεία ζώντων. Έκτισε γαρ εις το είναι τα πάντα, και σωτήριοι αι γενέσεις του κόσμου, και ουκ έστιν εν αυταίς φάρμακον ολέθρου ούτε άδου βασίλειον επί γης. Δικαιοσύνη γαρ αθάνατος εστιν. Ασεβείς δε ταις χερσί και τοις λόγοις προσεκαλέσαντο αυτόν, φίλον ηγησάμενοι αυτόν ετάκησαν και συνθήκην έθεντο προς αυτόν, ότι άξιοι είσι της εκείνου μερίδος είναι. Παραχώρηση όμως Θεού διότι η σοφία του Θεού το θέλησε ώστε ο άνθρωπος να γνωρίσει καλό και κακό. Φθόνω δε διαβόλου θάνατος εισήλθεν εις τον κόσμον. Ο Κύριος και αυτός, πρώτο πρόσωπο, Θεός ων φανέρωσε τα εξής: Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Ο Απ. Παύλος, δεύτερο πρόσωπο κατά σειρά στο σχέδιο του Θεού φανέρωσε, ου θέλομεν εκδύσασθαι αλλ’ επενδύσασθαι ίνα καταποθή το θνητόν υπό της ζωής.

Η Φωνή Θεού σήμερα φανερώνει ότι η αμαρτία, η απομάκρυνση του ανθρώπου από τις συνειδητές αρχές του Θεού, ο λάθος τρόπος ζωής που αναπτύσσουμε, στην καθημερινότητά μας, από τον μεταπτωτικό κόσμο που ζούμε αποδιοργανώνουν εκατό τοις εκατό τις λειτουργίες του εγκεφάλου στο να παράγουν τη ζωή. Φυσική συνέπεια να υπολειτουργεί ολόκληρο το βιολογικό σώμα του κάθε ανθρώπου, αφού ο τρόπος ζωής του ανθρώπου που υιοθέτησε σήμερα από τον μεταπτωτικό κόσμο, τον οδηγεί στον υποσιτισμό του πνεύματος ο οποίος έχει ως αποτέλεσμα φυσικό υπαρκτό τον υποσιτισμό του σώματος, αποδιοργανώνοντας το συναισθηματικό και ψυχοσυναισθηματικό, κυτταρικό ιστό του DNA, αφού η τροφή του στο να παράγει ζωή, είναι και εξαρτάται καθαρά από την λειτουργία της ψυχοσυναισθηματικής πνευματικής ζωής. Γι’ αυτό καλούμε όλους τους αδελφούς να εισέλθουν στο αγιαστήριο ώστε να συνδιαλέγονται σε καθημερινή βάση με τον ζώντα Θεό, ο οποίος Θεός με το δικό του πνεύμα μάς ζωοποιεί. Ο ίδιος ο Χριστός φανέρωσε, το πνεύμα εστι το ζωοποιούν η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν· τα ρήματα ά εγώ λαλώ υμίν πνεύμα εστι και ζωή (σοφία) εστι. Η ισχυρή αντίληψη του κάθε ανθρώπου πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου τον καθιστά σήμερα, με την δύναμη του Θεού, όπως κι αν είναι οι κοινωνίες όχι αδύναμο αλλά παντοδύναμο. Όσο πιο καθαρή είναι η αντίληψή μας και όσο πιο ουδέτερη από αδυναμίες τόσο πιο αντικειμενικά και πιο κοντά στην πραγματικότητα λειτουργούν τα αισθητήρια του πνευματικού μας νου, με φυσική συνέπεια να γίνουμε ιδεώδεις άνθρωποι, αληθινοί. Όταν όμως η συναισθηματική κατάσταση στη ζωή μας η οποία δημιουργείται από την φοβία, δημιουργείται από το σύστημα του κόσμου, δημιουργείται από την ανασφάλειά μας και πολλά άλλα στοιχεία που αναπτύχθηκαν μέσα από την άγνοιά μας αφού ο Λόγος του Θεού απουσιάζει συνειδητά από τη ζωή μας, τότε δυστυχώς μας προκαλούν οι καταστάσεις αυτές πληθώρα αδυναμιών σε όλους τους τομείς της ζωής τις οποίες εύκολα γεννά η υποτιθέμενη ανάγκη μας. Όταν αυτό συμβαίνει στη ζωή μας τόσο και η αντίληψη μας παραμορφώνει το αντιληπτό, το αληθινό το οποίο όλοι κατανοούν ότι υφίσταται μέσα στον Λόγο του Θεού όμως το φοβούνται και ο λόγος για να μην γίνουν αποσυνάγωγοι αφού το πνευματικό σύστημα με τα στερεότυπά του θα τους αποστραφεί, θα τους κατηγορήσει. Όμως ήρθε η ώρα, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για όλους εμάς και τα γεγραμμένα θέλουσι λάβει χώρα διότι οι εποχές άλλαξαν, οι άνθρωποι εξελίχθηκαν όχι μόνο υλικά αλλά και πνευματικά. Ο τρόπος; Με την πνευματική αντίληψη των ανθρώπων στο να στεγάσουν την δημοκρατία, την ανεξιθρησκία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία του λόγου κ.λπ.. Είναι λοιπόν τώρα, σήμερα μετά από όλα αυτά πολύ πιο εύκολο, λόγω της ισχυρής αντίληψης, της πνευματικής ισχυρής αντίληψης που δημιουργεί ο Θεός στη ζωή μας μέσα στο αγιαστήριο που καλούμεθα να εισέλθουμε, να επανέρθουμε εμείς όλοι στην αιώνια ζωή. Δεν χρειάζεται να αγωνιστούμε 1000 χρόνια, εξάλλου δεν έχουμε το περιθώριο αυτό, για να καταφέρουμε να ζήσουμε διότι ο Χριστός έφερε και δόξα να ’χει το προσπέκτους της ζωής μας, δείχνοντάς μας τον τρόπο να κατευθύνουμε τον εαυτό μας στο να φέρουμε τη ζωή και την αφθαρσία διά του Ευαγγελίου στη ζωή μας. Έφερε τον Λόγο του, έφερε τον Παράκλητο, έφερε την υγιαίνουσα διδασκαλία την οποίαν δωρεάν χορηγεί η Φωνή Θεού και την οποία με την δύναμη του Θεού αυξάνει και του χρωστάμε αιώνια ευγνωμοσύνη για όλα αυτά διότι δεν μας εγκατέλειψε αφού μας έστειλε προσωπικό κάλεσμα, στον καθένα μας. Ο χρόνος για να μεταβεί ο άνθρωπος από τη ζωή στον θάνατο και από τον θάνατο στη ζωή ήταν μεγάλος προ της ελεύσεως του Χριστού, ώστε να βρει ο άνθρωπος τον θεϊκό του προσανατολισμό διότι μετά την πτώση πήγαμε στο ψέμα, ενώ τώρα διά του Χριστού επανερχόμεθα στην αλήθεια και είναι η μεγαλύτερη αλήθεια η ζωή, η άφθαρτη ζωή. Αρκεί να πιστέψουμε την καλή είδηση που ενέπνευσε μέσα μας ο Θεός περί ζωής. Το πρώτο στοιχείο που φανερώνει την αλήθεια αυτή είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Ουδείς δεν θέλει να πεθάνει, ουδείς, ακόμη και οι πιο άπιστοι δεν θέλουν να πεθάνουν. Όλοι θέλουν να ζήσουν και μάλιστα όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν τα χρόνια εκείνα που έχουν ζωή ολοκληρωμένη, επιθυμούν δηλαδή να μείνουν νέοι. Αυτό υπάρχει στο βάθος της ψυχής κάθε ανθρώπου. Κανείς δεν θέλει ούτε να πεθάνει ούτε να αρρωστήσει. Η ζωή είναι το πολυτιμότερο δώρο και αγαθό και αφού την έχουμε θα πρέπει να είμεθα ευτυχισμένοι μόνο και μόνο γι’ αυτό. Αφού λοιπόν τα εννοούμε όλα αυτά θα μπορέσουμε να ζήσουμε. Ο Θεός αδέλφια μου έβαλε την υπογραφή του και δεν την παίρνει πίσω αφού ενέπνευσε στη ζωή μας την ιδέα της ζωής και το προσωπικό αγιαστήριο (την αφιέρωση) το οποίο αγιαστήριο σε λίγα χρόνια θα γίνει παγκόσμιο εργαστήριο όπου θα γεννά υιούς και θυγατέρες. Την έβαλε αδέλφια μου την υπογραφή του, αιώνια ανεξίτηλη με το ίδιο του το αίμα διά της θυσίας του χαρίζοντας εις όλους εμάς το μέγα έλεος και τον νέο τρόπο ζωής που θα πρέπει να μας διέπει σε καθημερινή βάση. Πέθανε Αυτός, ο Χριστός, για να μην πεθάνουμε εμείς και όχι για να δημιουργηθούν στο όνομά του δόγματα, θρησκείες, τύποι κ.λπ.. Σήμερα θα μπορούσαν πιο εύκολα οι χριστιανοί, αφού κατανοούν ότι ο Θεός ανεστήθη, αφού κατανοούν ότι ο Θεός έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών, να βάλουν τέλος στην αμαρτία όμως η αποκάλυψη αυτή δόθηκε σε όλους εμάς διότι ο Θεός γνωρίζει το πώς ο κάθε άνθρωπος εργάζεται το αγαθό. Θα χρειαστεί όμως ο άνθρωπος μέσα από την ελεύθερη βούλησή του, εάν θέλει, να προβεί στις ενέργειες εκείνες που δημιουργούν τη ζωή. Αυτές είναι: Πρώτον, να βρει χρόνο (απαραίτητο) ώστε να τον χρησιμοποιήσει για να μαθητεύσει τα του Θεού και να κινηθεί σύμφωνα με τους νόμους της αγάπης. Δεύτερον, θα χρειαστεί να μελετά τον Λόγο του Θεού μέρα και νύχτα. Αυτός ο Λόγος του Θεού από μόνος του παράγει ζωή και κάνει τον κυτταρικό ιστό να ζει αιώνια, αφού με την μελέτη η καρδιά γίνεται μικρού παιδιού, η λογική γίνεται λογική Θεού και η πίστη γίνεται ζώσα πίστη η οποία ενεργεί και δημιουργεί στον άνθρωπο που την έχει αιώνια, άφθαρτα, αληθινά, χριστοκεντρικά χαρακτηριστικά. Τρίτον, θα χρειαστεί να ριχτεί στον αγώνα της συνειδητής αναγέννησης και αφιέρωσης για να επιτευχθεί η ώριμη πνευματική συνειδητή εξάπλωση. Άλλο είναι να σπρώχνει μόνος του ένας άνθρωπος ένα άρμα (που είναι ο θάνατος) και άλλο να το πλαισιώσουν το άρμα αυτό εκατομμύρια άνθρωποι. Θέλει δεν θέλει το άρμα αυτό θα μετακινηθεί στη ζωή διότι ο άνθρωπος ό,τι σκέφτεται μπορεί να το φέρει στη ζωή του αρκεί να το πιστέψει και να κάνει τις σχετικές έρευνες και ενέργειες. Ο Θεός επαναλαμβάνω έβαλε την υπογραφή του και ο λόγος διότι το πιστέψαμε. Στην Αποκάλυψη αναφέρει ότι άνοιξε θύραν ανεωγμένην και ουδείς δύναται να κλείση αυτήν, η θύρα είναι η πίστη στη ζωή και ο τρόπος να επιτευχθεί. Ο Θεός αδέλφια μου έφτιαξε το ανθρώπινο σώμα κατά τέτοιο τρόπο ώστε να έχει τη δυνατότητα να διαιωνίζεται, όπως ο Αδάμ ο οποίος είχε την δυνατότητα αυτή. Ποιος μπορεί να μας πει πόσο χρονών ήταν ο Αδάμ μέχρι την στιγμή που έκανε την παράβαση; Δεν το αναφέρει η Αγία Γραφή όμως το πνεύμα του Θεού μας πληροφορεί ότι ζούσε χιλιάδες χρόνια με τον Θεό.

Η επιστήμη, οι ερευνητές του ανθρώπινου σώματος μήπως κατέληξαν πουθενά; Ούτε το 3% των δυνατοτήτων του εγκεφάλου δεν γνωρίζουν. Κάθε μέρα εκπλήξεις ζουν οι πάντες με την δημιουργία του ανθρώπου, με τις έρευνες που διεξάγουν στο ανθρώπινο σώμα και πιο συγκεκριμένα στον εγκέφαλο του ανθρώπου. Ο εγκέφαλος του ανθρώπου! Τι μεγαλείο Θεέ μου! Δισεκατομμύρια δυνατότητες μέσω των νευρώνων! Οι οποίοι νευρώνες δημιουργούνται από τα ερεθίσματα του λόγου, οι οποίοι κατόπιν θα καθορίσουν την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου αφού οι σκέψεις καταλήγουν στο να δημιουργούν τους νευρώνες οι οποίοι θα λειτουργήσουν ανάλογα τα ερεθίσματα που έχουμε δεχτεί, θετικά ή αρνητικά, και θα καθορίσουν το μέλλον του ανθρώπου (ζωή ή θάνατο). Ας επιλέξουμε ζωή, ο τρόπος; Το πνεύμα εστί το ζωοποιούν, την οποία ζωή ο Λόγος του Θεού υλοποιεί. Ο Θεός διά του Ιωάννου του Θεολόγου φανερώνει την αξία του λόγου ως εξής: Εν αρχή ήτο ο Λόγος, και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ, και Θεός ήτο ο Λόγος. Ούτος ήτο εν αρχή παρά τω Θεώ. Πάντα δι' αυτού έγειναν, και χωρίς αυτού δεν έγεινεν ουδέ εν, το οποίον έγεινεν. Τον λόγο χρησιμοποίησε ο Πατέρας στην αρχή και δημιούργησε αυτόν τον τρισμέγιστο κόσμο που βλέπουμε με τις θάλασσες, με τα ποτάμια, με τα δέντρα, το φυτικό βασίλειο, το ζωικό βασίλειο, τον υδρόβιο κόσμο, τον άνθρωπο. Τον λόγο χρησιμοποίησε ο Μωϋσής κατ’ εντολήν Θεού και προκάλεσε όλα αυτά που αναφέρει η Παλαιά Διαθήκη ώστε να ελευθερώσει τον λαό του Ισραήλ. Τον λόγο χρησιμοποίησε ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος και εθεράπευε μέσω αυτού πάσα ασθένεια και πάσα διαβολή εν τω λαώ και ανίστα νεκρούς. Τον λόγο χρησιμοποίησε και παρουσίασε τον νέον άνθρωπο κατά Θεόν κτισθέντα με αρχές, με επιδιώξεις, με αισθητήρια γεγυμνασμένα, με αντίληψη πνευματική, πράγμα το οποίο μαρτύρησαν μετέπειτα οι Απόστολοι αφού έγραψαν ότι ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών, και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας. Αυτός ο Χριστός δεν ήλθε στον κόσμο για να δείξει την ανωτερότητά του ώστε να υποχειριάσει τον άνθρωπο αλλά ήλθε με έναν σκοπό, να κάμει τον άνθρωπο αδελφό του, φίλο του, κληρονόμο, συγκληρονόμο αφού φανέρωσε, ό,τι εγώ ποιώ και σεις δύνασθε να ποιήσετε και πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει γι’ αυτό και την βασιλεία του Θεού την άφησε στα χέρια του Παράκλητου ο οποίος μέσω των ανθρώπων θα την φέρει και θα την κάνει υπαρκτή, αληθινή όπως στον ουρανό και στη Γη.       

Αδέλφια μου ας το πιστέψουμε! Ο άνθρωπος έχει όλες τις προϋποθέσεις της αφθαρσίας και της αθανασίας (αειζωίας). Ο άνθρωπος είναι το απαύγασμα της δόξης του Θεού. Είναι ο ίδιος ο Θεός, θεοί είσθε και υιοί Υψίστου πάντες. Η αμαρτία όμως, το σύστημα του κόσμου τον παραπλάνησε —και όλους μας παραπλάνησε και μας έθεσε σαν αρχή στη ζωή να επιδιώκουμε στόχους οι οποίοι δεν εκπέμπουν σήμερα (το αντιλαμβανόμεθα) σοβαρότητα— με σκοπό να ξεχάσει την κατά Θεόν αιώνια αποστολή του ώστε να πορεύεται κατά Θεόν. Ο άνθρωπος δυστυχώς τα σοβαρά τα μετέτρεψε σε αστεία και τα αστεία τα μετέτρεψε σε σοβαρά. Πολλοί ασχολούνται με το τι είναι Θεός και τι είναι Διάβολος. Τι υπάρχει, Θεός ή Διάβολος; Οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο ασχολούνται με τον Αντίχριστο, με τον Διάβολο, με τους πολέμους, με την καταστροφή. Δυστυχώς οι πάντες κινδυνολογούν και νομίζουν ότι έτσι παρουσιάζουν τον Θεό. Ξέχασαν οι πάντες ότι ο Θεός είναι αγάπη. Ο Θεός προειδοποιεί, ειδοποιεί και σώζει τον άνθρωπο. Σίγουρα υπάρχει ο Θεός, όμως για να κάνει τον άνθρωπο κατ’ εικόνα Του χρειάστηκε να τον διαπαιδαγωγήσει. Έτσι δημιούργησε τον Διάβολο. Ό,τι κάνουμε και εμείς στα παιδιά μας που τα στέλνουμε στο σχολείο, απλά πράγματα. Στην αρχή τα παιδιά δεν το θέλουν το σχολείο, μετά όμως βλέπουν ότι η μόρφωση που άντλησαν είναι θεάρεστη διότι μέσω αυτής παίρνει αξία η ζωή τους σε όλους τους τομείς. Όσοι καταλαβαίνουν την διαπαιδαγώγηση, η οποία παράγει αναγέννηση, δημιουργεί τον καθαρισμό, φέρνει τον αγιασμό, εξασφαλίζει τη ζωή, καταλαβαίνουν και την παρουσία του Διαβόλου και ότι μέσω αυτού γίνονται πτυχιούχοι Θεού. Το πτυχίο γράφει: Αποφοίτησες άνθρωπε από την αιώνια σχολή του Θεού και κατέχεις την αγάπη, την δικαιοσύνη, την ειρήνη, την πίστη, την ζωή. Τώρα, τα στοιχεία που θα πρέπει να προσέξουμε όλοι μας ώστε να μπορέσουμε να αποφοιτήσουμε από το σχολείο του Θεού είναι η άγνοια που μας διακατέχει η οποία μπορεί να εκλείψει αν ζούμε κοντά στην Φωνή Θεού, η οποία παρέχει δωρεάν την σοφία του Θεού και βρίσκεται στην κεντρική της αίθουσα αλλά και στο Διαδίκτυο, είναι η οκνηρία μας, η τεμπελιά η πνευματική που διακατέχει δυστυχώς τους πάντες, πνευματικούς και μη, πάνω στο θέλημα του Θεού καθώς και ο χρόνος ο οποίος φεύγει ανεπιστρεπτί, καταναλώνοντας αυτόν σε στόχους όπου σκώληξ και σκωρία αφανίζει.

Αδέλφια μου, ας αρχίσει ο καθένας από εμάς σήμερα να χαμογελά, το έχει ανάγκη η ζωή μας, η ψυχή μας. Ο λόγος που θα πρέπει να χαμογελάμε είναι το γεγονός ότι ο Θεός μάς απεκάλυψε ολοκληρωμένο το θέλημά του και τον τρόπο να το πετύχουμε. Αδέλφια μου, όταν βάλουμε τον Θεό στη ζωή μας θα δούμε την υγεία μας να καλυτερεύει, το γήρας να απομακρύνεται,  τις ενέργειές μας όλες στην καθημερινότητά μας μέσα στον κόσμο, στην συνδιαλλαγή μας με τους συνανθρώπους και με τον Θεό να έχουν σοφία και θα απορούμε γι’ αυτό καθημερινά. Ακόμη, οι ασθένειες δεν θα προσβάλουν το σώμα μας πια σε αντίθεση με τους περισσότερους ανθρώπους σήμερα που πέφτουν στο κρεβάτι γιατί ο Βαρδάρης φύσηξε (δεν φταίει ο Βαρδάρης φταίει το πνεύμα που αντιλαμβάνεται ότι φυσάει) πόσο μάλλον να τους συνέβαινε και κάτι άλλο, κάτι πιο σοβαρό. Επίσης, η χαρά μας θα συνεχίσει να αυξάνει διότι ο Θεός θα αναπτύσσει μέσα μας το μυστήριο της ζωής, την αγιότητα, την αιωνιότητα. Ο ίδιος ο Θεός θα κάνει το σώμα μας μοναστήρι δικό του όπου μέσα μας θα ζει ο Πατέρας, ο Υιός, το Πνεύμα το Άγιο. Αυτά όλα όταν ξεκινήσουν να αναπτύσσονται στη ζωή μας θα μας συνεπάρουν και θα μας δώσουν όρεξη και διάθεση στο να επιδιώξουμε την αγάπη, στο να επιδιώξουμε την ζώσα πίστη, στο να επιδιώξουμε την άφθαρτη ζωή. Ο Θεός αδέλφια μου έδωσε στον άνθρωπο την ιδιότητα να μπορεί, την ικανότητα να σκέφτεται και ό,τι σκέφτεται να μπορεί να το φέρνει στη ζωή του αλλιώς δεν θα το σκέφτονταν. Κοιτάξτε γύρω σας από τότε που οι άνθρωποι κατάλαβαν την αξία της ειρήνης και της συνεργασίας των λαών σε όλους τους τομείς, γέμισε ο κόσμος αγαθά (σε καμία άλλη εποχή διαχρονικά δεν υπήρξε αυτός ο πλούτος ο υλικός και ο πνευματικός). Εξελίχθηκε ο κόσμος σε όλους τους τομείς. Κάποιοι εργάζονται θετικά, κάποιοι άλλοι αρνητικά. Γι’ αυτόν τον λόγο ο Θεός δημιούργησε και την επιστήμη, για να βοηθήσει τον άνθρωπο στον τομέα της ζωής. Ο προφήτης Ησαΐας πριν εκατομμύρια χρόνια φανέρωσε: Σοφία που σημαίνει Θεός και επιστήμη που σημαίνει πίστη θα είναι η στερέωση των καιρών. Τι μεγαλείο Θεέ μου! Σήμερα όλοι εμείς να ζούμε τους χρόνους της επαγγελίας αυτής! Είναι να σου φεύγει το μυαλό που ο Θεός θέλησε να ζούμε τις ημέρες του και είναι να κλαις με μαύρο δάκρυ για όποιον απαρνείται τις ημέρες αυτές και χαλιέται καθημερινά πάνω στα σχόλια, στο χρηματιστήριο, στις επενδύσεις, στα spreads, στους μισθούς, στις συντάξεις. Μεγάλες παγκόσμιες παγίδες. Ρωτάμε, γιατί όμως όλα αυτά συμβαίνουν σήμερα; Γιατί ήρθαν τόσα καλά μέσω της εξέλιξης τα οποία όμως αντί να μας χαροποιούν βλέπουμε να μας στενοχωρούν, διότι γέμισε ο κόσμος και πολλά προβλήματα αφού ο Διάβολος κατάφερε να εγκλωβίσει τους ανθρώπους και να τους οδηγήσει έξω από την αλήθεια. Και ο λόγος που συμβαίνει σήμερα αυτός ο διχασμός μεταξύ των ανθρώπων όπου πολλές φορές βλέπουμε οι άνθρωποι να έχουν ύφος και όχι ήθος, ο λόγος λοιπόν που συμβαίνουν όλα αυτά είναι διότι ο Θεός κατέβηκε στη Γη. Ήδη σήμερα έβαλε το πόδι του πάνω στον πλανήτη, στην Μεσόγειο, στο κέντρο της Γης, στην Ελλάδα και θα ανατρέψει ό,τι δεν είναι δικό του μέσα στον ελλαδικό χώρο! Η παρουσία του θα ανατρέψει το δαιμονισμένο σύστημα του ψεύδους όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλον τον κόσμο, όλες οι αγαθές δυνάμεις στον ελλαδικό χώρο αλλά και στο παγκόσμιο γίγνεσθαι θα στραφούν προς την κατεύθυνση του Θεού ώστε να αποτρέψουν αυτή την καταστροφή η οποία αυξάνει πολλές φορές στη ζωή των ανθρώπων. Όσοι δεν εννοούν ότι ο Θεός κάνει κρίση, ότι ο Θεός αναγεννά τον άνθρωπο, ότι ο Θεός δημιουργεί συνθήκες αναγέννησης θα οδηγηθούν σε αδιέξοδο διότι ο ίδιος ο Διάβολος σε άλλους είναι παιδαγωγός και σε άλλους εξολοθρευτής. Όσοι εννοούν όμως τη σοφία του Θεού θα οδηγηθούν μέσω της αναγέννησης σε αιώνια χαρά και δόξα. Ο τρόπος είναι πρώτον η σοφία του Θεού η οποία θα εξασφαλίσει την δόξα αυτή στους ανθρώπους η οποία εμπεριέχει το φρόνημα του αγαθού, το φρόνιμα του Χριστού, το φρόνιμα της άφθαρτης ζωής και δεύτερον, η επιστήμη. Χρειάζεται και αυτή αφού με τις έρευνές της ενισχύει την πίστη του λαού του Θεού πάνω στην αιώνια ζωή, αλληλένδετα στοιχεία αυτά. Ακόμη χρειάζεται μέσω της σοφίας του Θεού και της επιστήμης να λυτρωθεί και το σπίτι μας, ο πλανήτης μας ο οποίος σήμερα λόγω της κακής χρήσης συστενάζει, συνωδίνει, συμπάσχει με τον άνθρωπο περιμένοντας και αυτός τους υιούς και τις θυγατέρες που θα τον λυτρώσουν από την καταστροφή. Η σοφία του Θεού επίσης μας φανερώνει την αναγκαιότητα της ειρήνης την οποία συνέλαβαν μέχρι και οι άρχοντες των εθνών καθώς συνέλαβαν την δικαιοσύνη κατά ένα μέρος και την ανάπτυξη της επιστήμης ώστε ο άνθρωπος να φτάσει στο ύψος της υιοθεσίας.

Για να λάβουν χώρα τα γεγραμμένα, οι επαγγελίες ο Θεός επέλεξε πρώτα τον Ιουδαϊκό λαό ως περιούσιο λαό από τον οποίον θα έρχονταν ο Χριστός, ο οποίος και ήρθε. Αφού δίδαξε με τη ζωή του φανερώνοντας το θέλημα του Θεού, κατόπιν ενώπιον 500 και πλέον ανθρώπων ανελήφθη, έφυγε και κάθισε στα δεξιά του Πατρός. Από εκεί διά Πνεύματος Αγίου δίνει εντολή: Παύλε, διάβα εις Μακεδονίαν. Έτσι η ευλογία μεταδίδεται στην Ελλάδα όπου μέσω αυτής ο Θεός θα αποκατασταθεί αιώνια. Κατόπιν ο Χριστός θα βασιλέψει στη Γη ολόκληρη. Από την Αγία Γραφή φανερώνεται η επιλογή του Θεού να μεταβιβαστεί η ευλογία στην Ελλάδα. Πρώτον, ο Λόγος του εγράφη στην ελληνική γλώσσα. Δεύτερον, η Ελλάδα πίστεψε στον Θεό, στον Χριστό. Παντού μαρτυρείται η πίστη σε αυτόν (σκιώδη φυσικά πίστη και όχι ζώσα). Κάθε βουνό, κάθε πόλη, κάθε πεδιάδα, κάθε σπηλιά δημιούργησε χώρους λατρείας (εκκλησίες) όπου ο Θεός δοξάζεται. Με αυτόν τον τρόπο οι Έλληνες αναλαμβάνουν μία μεγάλη αποστολή αφού πρώτα επέλθει ταπείνωση η οποία σήμερα μεγαλώνει στη ζωή μας δηλαδή έρχεται ταπείνωση και ξέρουμε ότι όπως ο Κύριος έφτασε μέχρι το τελευταίο σκαλί, αφού κατέβηκε στα κατώτερα μέρη της γης και μετά πήρε την αιώνια δόξα να είναι Υιός Θεού, κάπως έτσι λοιπόν και η ταπείνωση θα φέρει την συνοχή, την ενότητα, την αναγέννηση. Εμείς λοιπόν οι Έλληνες αδέλφια μου (όπου και αν βρίσκεται ο καθένας) έχουμε μία μεγάλη υποχρέωση έναντι του Θεού, έναντι του εαυτού μας, έναντι του έθνους μας, να βάλουμε τον Λόγο του Θεού στη ζωή μας συνειδητά. Μπορεί να είμεθα λίγοι που το καταλαβαίνουμε αυτό σήμερα όμως δεν παίζει ρόλο. Μη φοβού, μικρόν ποίμνιον· διότι ο Πατήρ σας ηυδόκησε να σας δώση την βασιλείαν. Είναι πολλοί άνθρωποι οι οποίοι αγωνίζονται και κάνουν το θέλημα του Θεού. Η παρουσία της Φωνής Θεού αυτόν τον σκοπό έχει, να βοηθήσει τον καθένα να συνειδητοποιήσει τι σημαίνει Θεός, τι σημαίνει Υιός, τι σημαίνει θυγατέρα και ποια είναι η αποστολή μας πάνω στον πλανήτη. Ήξερε λοιπόν ο Θεός που επέλεξε τους Έλληνες. Πρώτος ο ελληνικός λαός θα εφαρμόσει αυτά τα παραγγέλματα του Κυρίου. Εάν εμείς δεν τα καταλάβουμε δεν μπορούν να γίνουν εύκολα κατανοητά και να μεταβιβαστούν και στους άλλους ανθρώπους και ο λόγος διότι αυτός ο λαός ανέκαθεν φιλοσοφεί, ώστε πρώτος να ζήσει τον νέο τρόπο ζωής που υποδεικνύει ο Χριστός τον οποίον σήμερα τον ζούμε, τον βλέπουμε. Ο Χριστός έστειλε τον Απ. Παύλο διότι προείδε ότι οι Έλληνες θα είναι ο πρώτος λαός που θα τα σκαλίσει αυτά, θα ψάξει την Αγία Γραφή και θα βρει μέσα από τον φωτισμό του Πνεύματος του Αγίου (διά του Παρακλήτου, διά του φωσφόρου αφού ήρθε ο χρόνος) τον σωστό τρόπο ζωής και με την δύναμη του Κυρίου να μπορέσει να τον εφαρμόσει. Είμαστε βέβαιοι ότι η ώρα της αγάπης, της ελευθερίας και της ζωής του ανθρώπινου γένους έφθασε. Έφθασε η ώρα της λυτρώσεως. Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του και δεν την παίρνει πίσω. Έτσι μας δίνει την άδεια σήμερα να εργαστούμε αφού και οι συνθήκες ζωής το επιτρέπουν. Τι σημαίνει να εργαστούμε; Σημαίνει να εισέλθουμε στο αγιαστήριο, μόνο μέσα σε αυτό μπορεί να γίνει συνειδητοποίηση στο να εφαρμοστεί το μήνυμα αυτό της ελπίδας, της χαράς, της ζωής, της άφθαρτης ζωής πρώτα σε εμάς. Κατόπιν, μέχρι να δημιουργηθεί ο άνθρωπος του Θεού ο οποίος θα υλοποιεί τα λόγια του θα εξαπλώνουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το Ευαγγέλιο της ζωής ώστε να γίνει μετέπειτα η παγκόσμια πνευματική ανασύνταξη όλου του πνευματικού κόσμου της οποίας πνευματικής ανασύνταξης κίνητρο θα είναι ο άνθρωπος του Θεού. Η Φωνή Θεού καλεί σε παγκόσμιο επίπεδο τους υιούς και τις θυγατέρες που ανήκουν στη ζωή να εισέλθουν στο αγιαστήριο. Τα παιδιά της Φωνής Θεού να συνδιαλέγονται με όσους έχουν καλή προαίρεση. Μπορούμε να το μεταδώσουμε, όπου μας δέχονται, χωρίς να επιμένουμε ή να μπαίνουμε στην προσωπική τους ζωή βιαίως. Ο τρόπος να αναπτύξουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο θα καθορίσει το μέλλον του κόσμου είναι η υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού και παίζει ρόλο αυτό. Προχθές ήμουνα στο αγιαστήριο και έκανα τον αγώνα μου στην προσευχή.  Αργά το βράδυ, άνοιξα ένα μικρό ραδιόφωνο που έχω και πιάνω έναν σταθμό που μιλάει για τον Θεό. Εκείνη την ώρα έτυχε να μιλάει ένας άνθρωπος ο οποίος μάλιστα μιλούσε συνέχεια για τον Διάβολο. Ο Διάβολος θα κάμει αυτό, ο Διάβολος όταν πας στον Θεό σου κάνει αυτό, ο Διάβολος εκείνο, ο Διάβολος το άλλο. Αντί να μιλάει για το τι κάνει ο Θεός, τι προσφέρει ο Θεός στον άνθρωπο, αυτός μιλούσε για τον Διάβολο και σύστηνε τον Διάβολο ώστε να τρέμει ο κόσμος όλος. Αυτόν τον άνθρωπο εγώ που έχω τόσα χρόνια πνευματικού αγώνα τον άκουσα και λυπήθηκα. Λέω, αν είναι δυνατόν, ένας άνθρωπος που είναι καινούργιος στα του Θεού να ακούσει τώρα αυτόν τον άνθρωπο να μιλάει και μόνο που θα ακούσει αυτά που λέει θα πει «άστο καλύτερα, ας καθίσω έτσι όπως είμαι». Δεν επιτρέπονται αυτά, να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο με αυτόν τον τρόπο. Ο Χριστός κοιτούσε την δουλειά του. Ο Χριστός δεν είχε τέτοιες αντιπαλότητες, ούτε με τον Διάβολο ούτε με κανέναν. Είχε ισορροπία πνευματική. Ο Χριστός είναι το πρωτότυπο στη ζωή μας και αυτόν να ακολουθήσουμε, την λογική του. Ο τρόπος να αναπτύξουμε το μήνυμα της ζωής, όπως ανέφερα πιο πάνω, είναι η υγιαίνουσα διδασκαλία της Φωνής Θεού την οποίαν θα πρέπει συνέχεια να χρησιμοποιούμε αφού τώρα την έχουμε και ο τρόπος επικοινωνίας μεταξύ μας έχει αλλάξει. Αφού λοιπόν δεν έτυχε κάποιος να παροτρύνει τους ανθρώπους, να τους δώσει το Ευαγγέλιο μέχρι σήμερα, να τους ενθαρρύνει να ακολουθήσουν τον δρόμο αυτόν, ο Θεός δημιούργησε πνευματικές εστίες όπου παράγεται η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού η οποία φανερώνει τον Λόγο του Θεού. Μία από αυτές είμεθα και όλοι εμείς. Όμως η Φωνή Θεού έχει μια ιδιαίτερη αποστολή, να συμπληρώσει πνευματικά ελλείποντα στους ανθρώπους ώστε όλοι να έχουμε συγκεκριμένο στόχο, συγκεκριμένες επιδιώξεις ώστε να ανατρέψουμε το κράτος του θανάτου, της αμαρτίας και της φθοράς. Ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου φανερώνει: Μη φοβού, μικρόν ποίμνιον· διότι ο Πατήρ σας ηυδόκησε να σας δώση την βασιλείαν όπου Θεός και λαός να πορεύονται αιώνια. Σιγά-σιγά όλοι οι άνθρωποι θα γνωρίσουν την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού.

Τα όπλα που θα μας βοηθήσουν να φέρουμε την αποστολή μας εις πέρας είναι πρώτον, η πίστη μας στον Θεό και η εμπιστοσύνη στην Φωνή Θεού και στον Λόγο του Θεού. Να μελετούμε ιδιαιτέρως τα λόγια του Κυρίου τα οποία μας χαρίζουν πάντα αγαλλίαση. Δεύτερον, η αυτοπεποίθηση που πρέπει να έχουμε και η προσευχή η οποία να γίνεται συνέχεια, αδιάλειπτα. Τρίτον, μεγάλη να έχουμε επιθυμία να κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας εν όλη την οικουμένη ώστε να επικρατήσει η Θεία αγάπη και η ζωή η αιώνια μεταξύ μας. Με αυτά τα όπλα τίποτα δεν θα μπορέσει να μας σταματήσει, διότι όστις μάχεται συν Θεώ ουδέποτε νικάται. Ακόμη, χρειάζεται να έχουμε ανά χείρας το υπέρ όπλο που είναι η αγάπη, η οποία δημιουργεί κανόνες καλής συμπεριφοράς. Δημιουργεί με λίγα λόγια τέλειες ανθρώπινες σχέσεις και ο κάθε μαθητής της αγάπης θα κάνει ό,τι μπορεί ώστε να προστατέψει την αδελφότητα μεταξύ μας ώστε να μην χωριζόμεθα. Ο καλύτερος τρόπος για μην χωριζόμαστε είναι να δέχεται ο ένας τον άλλον όπως είναι χωρίς όρους. Εμείς σαν άνθρωποι δεν έχουμε τίποτα να χωρίσουμε και αυτοί που ακολουθούν την Φωνή Θεού δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα το ιδιαίτερο παρά να ακούν και να επιλέγουν αυτό που τους αρέσει και αν θέλουν να το βάζουν στη ζωή τους. Έτσι θα συμβάλει ο καθένας με τον τρόπο του στην αύξηση, στην ένωση, στη διάδοση και διαιώνιση της Θείας αγάπης και της αιώνιας ζωής. Μέχρι να φτάσει ο καθένας στους στόχους που παράγει η αγάπη χρειάζεται να υπάρχει καλή προαίρεση, ανοχή, υπομονή, ανεκτικότητα, ίσως να μην φταίει συνέχεια ο άλλος. Ο Θεός ξέρει γιατί συμβαίνει το οτιδήποτε. Εμείς ας κοιτάξουμε τη δουλειά μας, διότι αν βλέπουμε λάθη μπορεί αυτό να γίνει αιτία να χάσουμε την αποστολή μας, διότι θα πέσουμε στην κρίση, στην κατάκριση, στην απώλεια. Εμένα αυτό το πράγμα μου το έμαθε ο Θεός, δεν βλέπω λάθη σε κανέναν και δέχομαι τους πάντες όπως είναι, αρκεί και αυτοί να με δεχτούν και εμένα, να δεχτούν ότι κάνω τον αγώνα μου. Είναι πολλοί άνθρωποι που μέρα-νύχτα ερευνούν ο ένας τη ζωή του άλλου. Σίγουρα αυτοί οι άνθρωποι, αργά ή γρήγορα, θα χάσουν τη δική τους. Δεν είναι η δουλειά μας να κοιτάμε τον άλλον αλλά να κοιτάμε τον Θεό και να διορθώνουμε τον εαυτό μας. Δεν είναι η δουλειά μας να γίνουμε σαν τους άλλους. Η δουλειά μας είναι να γίνουμε κατ’ εικόνα και ομοίωση Θεού. Υπάρχει μια μυστικότητα που δεν επιτρέπεται να έχουμε. Πολλοί παίρνουν τον Λόγο του Θεού στα χέρια τους και ντρέπονται να πουν ότι ασχολούνται με το θέλημα του Θεού (όταν φυσικά ερωτηθούν πόσο μάλλον να τον μεταβιβάσουν), ντρέπονται να πουν ότι μελετούν την Καινή Διαθήκη ενώ οι ίδιοι χαίρονται που ήρθε στη ζωή τους. Αυτή η μυστικότητα δεν είναι θέλημα Θεού, όποιος ντραπεί να με ομολογήσει ενώπιον των ανθρώπων θα ντραπώ και εγώ, λέει ο Κύριος, να τον ομολογήσω ενώπιον του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. Τον Λόγο του Θεού θα τον φανερώνουμε παντού και όσοι δεν μπορούν να τον μεταλαμπαδεύσουν ας συστήνουν την σελίδα μας. Η σελίδα μας βοηθάει τους καινούργιους αδελφούς αλλά και τους παλιούς ώστε να χτίσουν εαυτόν κατά Θεόν. Ο Λόγος του Θεού έχει αιώνιο κύρος, είναι αλήθεια και αυτός θα μας δικαιώσει μια μέρα στα μάτια του Θεού και σε αυτόν που με επιπολαιότητα μας αποστράφηκε σήμερα ή μας κορόιδεψε ή εις βάρος μας έσπειρε συκοφαντίες. Εγώ το είδα όλα αυτά τα χρόνια του πνευματικού μου αγώνα. Πολλοί άνθρωποι που δεν δέχτηκαν την ομολογία μου, αφού παρήλθαν τα χρόνια, ήρθαν και με βρήκαν και θέλησαν την συμβουλή μου και ξέρετε γιατί; Γιατί ο άνθρωπος έχει άγνοια της ζωής και νομίζει ότι πάντα αυτός θα είναι ο θεός όμως βλέπουμε όπως είπα και σε μια άλλη ομιλία ότι η στενοχώρια, ο θυμός, η κρίση, η ημιμάθεια, η άγνοια περνούν τις θωρακισμένες πόρτες και όλοι, για διαφορετικούς λόγους ο καθένας, στενοχωριούνται φυσική συνέπεια να οδηγούνται σε αδιέξοδο ώστε στο τέλος να καταλήγουν οι πάντες στον Θεό. Εμείς δεν χρειάζεται να οδηγηθούμε σε αδιέξοδο. Ο Θεός είναι ένα με εμάς, είναι η ζωή μας, είναι η σπουδή μας, είναι η εξέλιξή μας. Είναι ο μόνος που πρέπει να επιστατεί στη ζωή μας διότι μάς ελευθερώνει αφού ο ίδιος μάς σπουδάζει την τεχνική της ζώσας πίστης η οποία υλοποιεί τα λόγια μας, μάς σπουδάζει την ενότητα μεταξύ μας, μάς σπουδάζει την αγάπη, μάς ωριμάζει αφού κατέχει πληθώρα γνώσης πάνω σε όλους τους τομείς (φυσικούς, υπερφυσικούς) την οποία αποκτούμε με την πάροδο του χρόνου έχοντας κίνητρο σε καθημερινή βάση αφού συνδιαλεγόμεθα μαζί του στο να μένουμε κοντά του.      

Πάμε τώρα να δούμε, να ρίξουμε μια ματιά στον χριστιανικό κόσμο. Το μόνο που κατάφερε δυστυχώς όλα αυτά τα χρόνια (2000 χρόνια) είναι ο ένας να κατηγορεί τον άλλον. Δυστυχώς παντού εγωισμοί, ανταγωνισμοί, διπλωματίες, διαμάχες, ψέματα παντού. Δυστυχώς αυτά επικρατούν και όλοι εκμεταλλεύονται την άγνοια των ανθρώπων και επενδύουν δισεκατομμύρια στο υλικό στοιχείο. Τίποτα δεν χρειάζεται απ’ όλα αυτά που έχουμε σήμερα. Ήταν καλά μέχρι σήμερα όμως από εδώ και πέρα δυο πράγματα χρειάζονται, διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού, να αγαπήσουμε τον Θεό και τον αδελφό. Πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν να το κάνουν αυτό και δημιουργούν Θεό στα μέτρα τους, δηλαδή θέλουν να πάνε στο Θεό με έναν δικό τους τρόπο γι’ αυτό ποτέ κανείς δεν τον ευρίσκει και κανείς δεν καταλήγει στην αγκαλιά του Θεού. Δυστυχώς οι διαμάχες, οι διπλωματίες και τα ψέματα, όπως είπα, έχουν επικρατήσει παντού. Ο ένας κατηγορεί τον άλλον θεωρώντας ότι η λογική η δική του είναι η ακεραιότερη, η ωραιότερη, η τέλεια όμως οι πάντες στηρίζουν τη ζωή τους στα χρήματα και στα φάρμακα αποδεικνύοντας ότι οι πάντες απέχουν από τον Θεό. Όλοι εντοπίζουμε τα στοιχεία αυτά στον εαυτό μας (στην πρότερη ζωή μας περισσότερο) και στους γύρω μας τα βλέπουμε. Βλέπουμε ότι οι άνθρωποι είναι στο όνομα χριστιανοί ενώ η καρδιά τους πόρρω απέχει από τον Θεό εις μάτην, ανέφερε ο Χριστός, διδάσκουν διδασκαλίες αφού κατευθύνουν τους ανθρώπους σε εντάλματα ανθρώπων. Δεν μπορεί όμως επειδή συμβαίνουν όλα αυτά να αποτύχει ο Θεός στο σχέδιό του το οποίο είναι η σωτηρία του ανθρώπινου γένους. Δεν μπορεί η θυσία του Χριστού να πάει χαμένη. Ο Θεός εφόσον είναι πάνσοφος, παντοδύναμος και φιλάνθρωπος δεν μπορεί να αφήσει τον φίλο του τον άνθρωπο να χαθεί. Γενικότερα το ανθρώπινο γένος (ολόκληρο) δεν μπορεί να το αφήσει στην τύχη του διότι ο Θεός είναι Πατέρας αγάπης, ελέους, δικαιοσύνης και θα βρει τρόπο να το λυτρώσει. Οι καταστροφολογίες που μέρα-νύχτα ταξιδεύουν στα αυτιά των ανθρώπων ας σταματήσουν και ας κοιτάξουμε να χτίσουμε μέσα μας τον νέο κόσμο με νέους ουρανούς και νέαν γην εν οίς δικαιοσύνη κατοικεί. Έχει λοιπόν το σχέδιό του το οποίο σχέδιο εκδηλώνεται από τους αναγεννημένους ανθρώπους, από τους ευσεβείς και διαλάμπει παντού. Η εκκλησία του Χριστού έχει να παρουσιάσει εκατομμύρια μάρτυρες οι οποίοι υιοθέτησαν τον Χριστό στη ζωή τους. Αδέλφια μου, προσέξτε λίγο και θα δείτε ότι στην Ευρώπη αν και πιστεύουν στον Χριστό δεν έχουν εμβαθύνει στο θέλημά του. Πρώτος, δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος από την Ευρώπη ξεκίνησαν (και ουαί και αλίμονο αν γίνει και ο τρίτος, μη γένοιτο). Όλη η Ευρώπη αποτελείται από κράτη χριστιανικά που όμως τρώγονται σαν τα θηρία. Γι’ αυτό και εμείς μεταξύ μας αντιμετωπίζουμε στον αγώνα που κάνουμε σχόλια, συκοφαντίες, κατηγορίες έσωθεν και έξωθεν. Αντί να μας δώσουν συγχαρητήρια που είμεθα λαϊκοί άνθρωποι και πήραμε το Ευαγγέλιο του Χριστού να το βάλουμε στη ζωή μας πολλές φορές μας κατηγορούν γιατί λέμε αλήθεια (και η αλήθεια δεν συμφέρει) όπως και ο Χριστός την έλεγε και τον κατηγόρησαν. Όμως όλοι εμείς ας μην ταραζόμαστε, ας μην φοβούμεθα με τις απειλές και με τα κατηγορώ. Κάποιος μου είπε, «εσένα αδελφέ δεν σε νοιάζει το αν θα σε κατηγορήσουν;» και του απάντησα, «εάν δεν με κατηγορήσουν δεν έχει νόημα η ζωή αφού ο Χριστός το είπε ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν» είναι δυνατόν; Εάν «τα κάνουμε πλακάκια» μ’ όλους και κοιτάμε να γίνουμε αρεστοί στα μάτια των ανθρώπων τότε να ξέρουμε ότι δεν θα είμεθα ποτέ αρεστοί στα μάτια του Θεού αφού και τον ίδιο τον κατηγόρησαν και τον Απ. Παύλο τον κατηγόρησαν και τους Αγίους τους κατηγόρησαν. Η κατηγορία έρχεται από τους ανθρώπους εκείνους που η αλήθεια του Χριστού χαλάει τα σχέδια τους, που είναι βολεμένοι, όμως εμάς δεν μας νοιάζουν αυτά διότι ο Θεός δημιούργησε άλλες συνθήκες ζωής και δεν θα πρέπει να νοιάζουν και κανέναν διότι η ζωή είναι μικρή χωρίς τον Θεό και αργά ή γρήγορα ίσως να μετανιώσουμε που δεν ήμασταν αληθινοί. Αυτό που έχουμε μέσα μας αυτό να λέμε και έξω και να μην μας νοιάζει. Βλέπουμε ότι ο χριστιανικός κόσμος σήμερα μ’ αυτή τη διαίρεση, μ’ αυτή τη διαμάχη που έχει —ενώ υποτίθεται ότι όλοι έχουμε κοινό Πατέρα αφού όλοι λέμε το Πάτερ ημών— δεν απολαμβάνει πολλά στον παρόντα κόσμο απ’ τη χάρη και τη σοφία του Αγίου Πνεύματος και ο λόγος είναι γιατί δεν έχει εφαρμοστεί το ίνα ώσιν εν. Εγώ όλα αυτά τα χρόνια αγωνίστηκα και είδα ποιοι είναι αυτοί που επιδιώκουν να μην συντελεστεί ποτέ το ίνα ώσιν εν. Είναι αυτοί οι οποίοι έχουν το ποίμνιό τους, έχουν π.χ. την δική τους παρέα και εκεί αρέσκονται διότι είναι αρχηγοί, διότι «το παίζουν» μεγάλοι και τρανοί ανάμεσα στους άλλους οι οποίοι άλλοι μέσα από την άγνοιά τους έδωσαν το δικαίωμα σ’ αυτούς να θεωρούν εαυτούς ξεχωριστούς. Εμείς δηλαδή δίνουμε το δικαίωμα σε κάποιους ανθρώπους οι οποίοι αναπτύσσουν μια λογική που δεν μας καταλήγει πουθενά και χάνουμε την προσωπικότητά μας και τον Θεό. Είναι δυστυχώς ο χριστιανικός κόσμος παραβάτης από την αρχή μέχρι το τέλος. Γι’ αυτό χρειάζεται αδέλφια μου να εισέλθουμε στο αγιαστήριο, να αναγεννηθούμε ώστε να συγκολληθούν οι σχέσεις μας. Χρειάζεται να νιώθουμε ο ένας τον άλλον πραγματικά αδελφό μας —τουλάχιστον όλοι εμείς— ώστε να νιώθουμε ότι ανήκουμε, ότι είμεθα η εκκλησία της Φιλαδέλφειας. Ο Πατέρας ο ίδιος αδέλφια μου τι έκανε; Έδωσε ιδιάζουσα μορφή σοφίας σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε λαό, σε κάθε έθνος ίνα πάντες χρείαν αλλήλους έχουσιν. Δεν τα έδωσε όλα σε εμένα, δεν τα έδωσε όλα στον άλλον, σε όλους μας, έδωσε από κάτι ώστε όλοι μαζί όταν έλθει το ίνα ώσιν εν να δημιουργήσουμε το παζλ, την εικόνα του Θεού του αοράτου ώστε να γίνουμε το πρόσωπο του Θεού μέσα στις κοινωνίες μέσω της ενότητας, όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι εν τω μέσω αυτών ζει, υπάρχει και ο Θεός. Ο Κύριος τόνισε: Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις και μέσα στις χριστιανικές κοινωνίες, οι οποίες σήμερα έχουν την εξουσία, αγάπη δεν υπάρχει. Ο ένας κατηγορεί τον άλλον, μη γένοιτο! Αυτή η κρίση πρέπει να φύγει και ο ένας να δεχτεί τον άλλον όπως είναι. Δεν χρειάζεται να βάλουμε ούτε έναν όρο, κανέναν όρο γιατί και εμείς απέναντι στον Θεό, πταίομεν. Γι’ αυτό δεν έρχεται η ευλογία στη ζωή μας. Και αν εμείς που τα καταλαβαίνουμε όλα αυτά είμαστε λίγοι, με την ενότητα, με την αγάπη μας στο Θεό, με τη σοφία του Θεού θα καταφέρουμε πολλά διότι μέσα απ’ την ενότητα έχουμε με το μέρος μας τον Θεό ο οποίος συμμαρτυρεί κάθε μέρα διά Πνεύματος Αγίου ότι είναι μαζί μας αφού τόσα χρόνια μας ζωοποιεί, μας έχει δώσει κίνητρα ζωής ώστε να έχει ενδιαφέρον η ζωή μας και να μένουμε στα του Θεού. Μάλιστα σήμερα μπορούμε να πούμε ότι ενώπιόν μου έχω τον Κύριο και θα τον έχω διά παντός διότι το θέλουμε όλοι μας και θα τον έχουμε. Αυτά όλα αδέλφια μου, όταν τα αντιληφθούμε, θα κάνουν την προσπάθειά μας να εμφανιστεί ως σανίδα σωτηρίας, ως δημιουργός μιας ανώτερης φυλής διότι δεν αγωνιζόμαστε να κερδίσουμε την άλλη ζωή αλλά να ζήσουμε συν Θεώ και να ιδρύσουμε την βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας καταργώντας την αμαρτία η οποία υποβόσκει, γεννά, φέρνει τον θάνατο και ο λόγος που θα είμεθα σαν μια σανίδα σωτηρίας είναι διότι θα αναπτύξουμε μέσα μας τα στοιχεία του Θεού, θα αναπτύξουμε μέσα μας την λογική του Θεού κάτι που η αμαρτία εξαφάνισε για χρόνια ολόκληρα. Έτσι θα νικήσουμε ώστε να μην αποθάνουμε ως τα άλογα ζώα τα φθειρόμενα. Δεν ισχύει αυτό βέβαια για εμάς διότι το πήραμε χαμπάρι, αν όμως εγκαταλείψουμε την προσπάθεια της αναγέννησης η φθορά και ο θάνατος θα μας εξουσιάσουν και τότε θα ισχύει και για εμάς. Αν όμως έχουμε τον Θεό θα έχουμε τη ζωή και αν ο κόσμος μάς κατηγορεί εμείς θα λέμε, άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι όπως και ο Χριστός, ο Κύριός μας, λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει πάσχων ουκ ηπείλει και ο λόγος διότι αυτοί που κατηγορούν δεν ξέρουν αυτό που εμείς ζούμε σε καθημερινή βάση σήμερα στη ζωή μας, την χαρά του Θεού. Πολλοί όμως άνθρωποι που έχουν προορισμό σωτηρίας θα καταλάβουν τι τους λέμε, θα καταλάβουν αυτή την ευλογία και θα προσκολληθούν κοντά μας διότι ο Θεός ευδόκησε να δώσει σε εμάς τους νόμους της ζωής που καθιστούν αυτή τη ζωή άφθαρτη. Όταν σε εμάς εκπληρωθούν οι επαγγελίες, τότε οι πάντες θα συρρέουν στο όρος του Θεού που θα πληροί πνεύμα Θεού, σοφία Θεού, Πνεύμα Άγιο, ζωή αιώνια. Μη βγάζουμε τον εαυτό μας έξω από το σχέδιο του Θεού. Είμαστε το σχέδιο του Θεού. Ο Θεός με τον άνθρωπο συνεργάζεται, τον άνθρωπο θα συστήσει, άνθρωπος έγινε και ο ίδιος, δεν ήταν άγγελος ώστε να μπορώ π.χ. εγώ να έχω μια δικαιολογία και να πω ότι ο Θεός ήταν άγγελος και δεν είχε ανάγκη, δεν ήταν σαν και εμένα. Ομοιοπαθής, λέει ο Λόγος του Θεού, με εμάς ήταν. Αφού λοιπόν ο ίδιος λέει θαρσείτε εγώ ενίκησα τον κόσμο, αφού ο ίδιος λέει ό,τι εγώ ποιώ και σεις δύνασθε να ποιήσετε και πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει. Άρα λοιπόν τι φταίει; Κάτι φταίει. Αυτό η Φωνή Θεού το βρήκε. Φταίει ότι δεν έχουμε αγιαστήριο και ότι δεν έχουμε υγιαίνουσα διδασκαλία. Σήμερα όμως, με την δύναμη του Θεού αφού τα αποκτήσαμε και αυτά, αφού τα έχουμε και αυτά ας τα κάνουμε καλή χρήση και θα δούμε τη ζωή μας να παίρνει άλλη μορφή, να γίνεται Χριστού ζωή, γεμάτη χαρά, γεμάτη ευφορία, γεμάτη καρπούς του Αγίου Πνεύματος, χαρίσματα και ιδιότητες.   

Ακόμη και οι Άγιοι οι οποίοι κοιμήθηκαν δεν θα εκδηλώσουν παράπονα στον Θεό που δεν τους έδωσε τη ζωή, διότι θα αντιληφθούν ότι αυτοί που πήραν τη ζωή ήταν τελειότεροι πνευματικά και θα καταλάβουν ότι ο χρόνος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αναγέννηση του ανθρώπου. Μάλιστα θα φωνάζουν από χαρά ότι δικαίως πήραν αυτοί οι άνθρωποι την αφθαρσία, διότι σε αυτούς έλαβε χώρα η προφητεία του προφήτη Ησαΐα η οποία φανερώνει ότι σοφία και επιστήμη θέλουσιν είσθαι η στερέωσις των καιρών.

Ένα άλλο όπλο σημαντικό είναι ότι εμείς οι Έλληνες, οι χριστιανοί έχουμε και πιστεύουμε στον τρισυπόστατο Θεό και αυτό μας βοηθάει ασυγκρίτως περισσότερο από τις άλλες θρησκείες. Ο μονοθεϊσμός π.χ. οι Μουσουλμάνοι πιστεύουν στον ίδιο Θεό που πιστεύουμε και εμείς, πιστεύουν στον Θεό του Αβραάμ. Είναι απόγονοι της Άγαρ γι’ αυτό τους λέμε και Αγαρηνούς. Αλλά ο Θεός με τον μονοθεϊσμό δεν έδωσε τον σωστό τρόπο σωτηρίας. Σε εμάς τον δίνει παρουσιαζόμενος σαν τρισυπόστατος Θεός, σαν Πατέρας, σαν Υιός, σαν Πνεύμα Άγιο. Όπως είπα, ο τρισυπόστατος Θεός είναι αναγκαίος για την σωτηρία μας, για μας τους ανθρώπους. Ποιος είναι ο τρισυπόστατος Θεός; Πρώτον, ο Πατέρας ο οποίος φανερώνεται στην σιωπή. Δεύτερον, ο Υιός, ο Χριστός όπου το σώμα του, η ζωή του και το πνεύμα του βρίσκονται σε πλήρη αρμονία και φανερώνεται ως λόγος. Τρίτον, το Άγιο Πνεύμα το οποίο όπως έλεγε ο πνευματικός μου πατέρας είναι ο εργολάβος της θεότητας. Όστις βλασφημήση τον Πατέρα ή τον Υιό έχει συγχώρεση όστις όμως βλασφημήση το Άγιο Πνεύμα δεν έχει συγχώρεση εις τον αιώνα (ούτε στον παρόντα ούτε στον μέλλοντα αιώνα). Το πιο σημαντικό είναι ότι και τα τρία πρόσωπα θα έχουν μορφή. Τα δύο την εμφάνισαν. Ο Πατέρας δια μέσου του Μωϋσή έκανε την παρουσία του. Ο Υιός έκανε την παρουσία του διά του Κυρίου αφού γεννήθηκε διά Πνεύματος Αγίου μέσα στην αγνή κοιλία της Παρθένου Μαρίας. Το τρίτο πρόσωπο, το Πνεύμα το Άγιο θα ιδρύσει την βασιλεία. Πάντα ο Θεός ανέκαθεν, εξαρχής της Δημιουργίας ενεργούσε διά Πνεύματος Αγίου όμως τα πρόσωπα τον αντιπροσώπευαν διαχρονικά μέσα στην Δημιουργία και έπρεπε να είναι πρόσωπα για να εξελίξουν τον άνθρωπο. Ο Θεός μέσα από την αγάπη του εμπιστεύθηκε και απεκάλυψε πολλά πράγματα στους ανθρώπους και πολλοί που έκαναν αγώνα πνευματικό θεώρησαν εαυτούς θεούς όμως ο Χριστός απεκάλυψε ότι πάντες όσοι ήρθαν προ εμού κλέπτες και ληστές είναι αλλά και μετά την ανάληψή του πολλοί γνώρισαν τον Θεό και πήραν την θέση του Θεού όμως όλοι χάθηκαν διά του θανάτου (κονιορτός παντού) και ο λόγος είναι διότι δεν ήρθε ακόμα ή μάλλον δεν έκανε την παρουσία του ακόμα ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου μέσω Εκείνου. Συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω. Εάν γαρ μη απέλθω, ο Παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς. Εάν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς· και ελθών εκείνος ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως… Ου γαρ λαλήσει αφ’ εαυτού, αλλ’ όσα αν ακούση λαλήσει, και τα ερχόμενα αναγγελεί υμίν. Ο χρόνος λοιπόν επληρώθη και σιγά-σιγά θα γίνει αισθητή και η παρουσία του Θεού στη Γη ώστε οι χριστιανοί να συντονιστούν, να ανασυνταχθούν κάτω από την δική του παρουσία. Ο Χριστός φανέρωσε, συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω για να λάβουν χώρα γεγραμμένα. Τα τρία πρόσωπα της θεότητας είναι αδιάσπαστα, αδιαχώριστα, μια ψυχή, μια καρδιά, ένα φρόνημα. Αν φύγει το ένα εξαφανίζονται και τα άλλα όμως διαχρονικά δούλεψαν διαφορετικά. Οι ειδωλολάτρες όταν ο Θεός κατώκησε με πληρότητα παντοδυναμίας στον Μωϋσή δεν γνώρισαν τον Θεό. Οι Εβραίοι όταν ο Θεός κατώκησε εν δυνάμει στον Κύριο δεν τον γνώρισαν. Εύχομαι οι χριστιανοί να καταλάβουν όταν γίνει η παρουσία του Θεού πάλι στη Γη για να ιδρύσει την βασιλεία. Εμείς στην Φωνή Θεού γνωρίζουμε πώς εργάζεται ο Θεός, ας κάνουμε τα απαραίτητα ώστε όταν έλθει η ώρα να τον ακολουθήσουμε και να τον ζωοποιήσουμε (τον Θεό) στη ζωή μας. Αυτός λοιπόν είναι ο τρισυπόστατος Θεός ο οποίος ολοκληρώνει την υπόσταση του ανθρώπου. Όταν επικαλούμεθα δηλαδή την δικαιοσύνη να μην αφαιρούμε την ειρήνη, πολύ περισσότερο να μην αφαιρούμε την αγάπη. Όπως η αδιαίρετη τριάδα έχει τρία πρόσωπα, τρεις ιδιότητες που είναι η αγάπη, η ειρήνη και η δικαιοσύνη και αποδίδονται η κάθε μια σε ένα πρόσωπο, έτσι και εμείς αυτές τις τρεις ιδιότητες θα πρέπει να τις κάνουμε χρήση αδιαίρετη σε προσωπικό και γενικό επίπεδο. Βέβαια εμείς σαν άνθρωποι πάλι θα πρέπει να σχεδιάζουμε, να πιστεύουμε, να ζούμε σύμφωνα με το Ευαγγέλιο αλλά να ξέρουμε ότι πάνω από εμάς είναι ο Κύριός μας που πέθανε για εμάς, που μας αγαπάει, που και πάλι αν χρειαστεί θα πεθάνει για να μας σώσει, γι’ αυτό θα πρέπει να του έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη. Διότι ο Θεός τώρα εμφανίζεται σε εμάς σαν τρία διαφορετικά πρόσωπα, αν και ο Θεός είναι ένας. Ο λόγος, πρώτον για να μιμηθούμε την ενότητα που τον διέπει και δεύτερον για να μπορέσει χρονικά, διαχρονικά να εξελίξει τον άνθρωπο. Πώς είναι δυνατόν ο Θεός να μεταβιβάσει όλη αυτή τη σοφία σ’ έναν άνθρωπο μέσα σε μια μέρα, δεν γίνεται. Έπρεπε να παρέλθουν οι αιώνες και σιγά-σιγά να περάσει ο άνθρωπος τις τάξεις μέσα απ’ την εμπειρία καλού και κακού όπως έχουμε το Δημοτικό, το Γυμνάσιο, το Λύκειο, το Πανεπιστήμιο, έτσι προχωράει ο άνθρωπος και εξελίσσεται. Όπως ανέφερα και πιο πάνω λοιπόν πρώτο πρόσωπο είναι ο Πατέρας που εκφράζει την σιωπή και μέσω αυτής μας ομιλεί. Δεύτερο πρόσωπο είναι ο Υιός που γεννήθηκε από τον Πατέρα και έλαβε σάρκα και οστά για να έρθει σε μας ώστε να τον καταλάβουμε διά του λόγου. Είναι ο Λόγος. Και τρίτο πρόσωπο είναι το Πνεύμα το Άγιο το οποίο εκπορεύεται εκ του Πατρός. Το Πνεύμα είναι η ψυχή του Θεού ώστε μέσω αυτού του Πνεύματος να μπορέσουμε να ανέβουμε στο επίπεδο του Θεού. Αν λοιπόν όλοι εμείς πιστεύουμε στον Θεό, στον Τριαδικό Θεό, όχι θεωρητικά και αναπτύξουμε τα πνευματικά στοιχεία που εκπροσωπεί το κάθε πρόσωπο τότε θα νιώσουμε την πραγματική ευτυχία, την ευτυχία εκείνη που δεν έχουμε ξαναζήσει η οποία θα είναι αιώνια και ανεκλάλητη.

Όλα αυτά σήμερα δίνονται σε όλους μας και εκδηλώνονται από την Φωνή Θεού, η οποία είναι ο λόγος του Θεού. Είπαμε όμως ότι και η επιστήμη είναι η στερέωση των καιρών, για να ενισχύσει την πίστη την δική μας γι’ αυτό δουλεύει και όχι για να στηριχτούμε στο φάρμακο το δικό της. Για μας έκλεισε αυτό το θέμα, η ζωή ήρθε διά του Ευαγγελίου, η ζωή ήρθε διά της μετάνοιας και της αναγέννησης, η ζωή ήρθε σε εμάς γιατί πήραμε την απόφαση να ζήσουμε με την δύναμη του Θεού. Όμως η επιστήμη είναι στερέωση και πρέπει να παίρνουμε τα επιτεύγματα αυτής προς οικοδομή αφού ερευνά. Ό,τι ερευνά είναι του Θεού άλλο που κάποιοι το κάνουν κακή χρήση και το εκμεταλλεύονται. Αυτός που δεν ερευνά είναι ο οκνηρός ο οποίος γίνεται βάρος στον εαυτό του και βάρος στους συνανθρώπους του. Ας δούμε όμως τι φανερώνει η επιστήμη αφού διεξάγει έρευνες στην φύση, η οποία φύση φανερώνει την άφθαρτη ζωή.

Πάμε στον υδρόβιο, θαλάσσιο χώρο —για να δείτε ότι και η φύση μαρτυρά την αιωνιότητα και στο ζωικό αλλά και στο φυτικό βασίλειο— όπου προκαλεί το ενδιαφέρον της παγκόσμιας, πνευματικής, επιστημονικής κοινότητας. Υπάρχει ένα είδος θαλάσσιου ζώου, η μέδουσα που ζει στα νερά της Καραϊβικής (με το επιστημονικό όνομα Turritopsis nutricula). Είναι ένα ζώο μοναδικό σε ολόκληρο τον πλανήτη (η συγκεκριμένη μέδουσα). Όχι μόνο αναγεννιέται, αλλά ουσιαστικά έχει τη δυνατότητα να ζει για πάντα, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος πλέον να κατακλύσει τις θάλασσες του κόσμου. Όταν φτάσει σε μια ώριμη ηλικία, η μέδουσα γίνεται ένα μικροσκοπικό διαφανές αερόστατο. Στη συνέχεια όμως αναμορφώνεται και ξεκινά πάλι να αναπτύσσεται (γονιδιακά γίνεται μεταστοιχείωση δηλαδή που της δίνει μια άλλη μορφή και μετά επανέρχεται πάλι). Η διαδικασία που ακολουθεί μοιάζει με την πορεία της κάμπιας που μεταμορφώνεται σε πεταλούδα, μόνο που για το πλάσμα αυτό δεν μεσολαβεί κανένα κενό στη ζωή του, δεν υπάρχει θάνατος! Επιπλέον οι σαλαμάνδρες, τα βατράχια, ακόμη και οι πεταλούδες και πρόσφατα οι μέδουσες είναι πλάσματα… μαγικά! Διαθέτουν σημαντικές ικανότητες αναγέννησης και μεταμόρφωσης. Έρευνα που πραγματοποιήθηκε από μοριακούς βιολόγους στο Σικάγο των ΗΠΑ έδειξε ότι η προστασία των ανθρώπινων κυττάρων ρυθμίζεται από μία πρωτεΐνη που σχετίζεται με τη γήρανση και ονομάζεται SIRT1. Μέχρι σήμερα οι ερευνητές γνώριζαν για το ρόλο της συγκεκριμένης πρωτεΐνης στη μακροζωία, αλλά το σημαντικό γεγονός είναι η προστασία των κυττάρων από το στρες. Ακούτε τώρα, το στρες δηλαδή είναι αυτό που καταστρέφει τη ζωή, το άγχος. Ο μηχανισμός του στρες είναι ένα φυσικό φαινόμενο που μπορεί να προκαλέσει ορισμένες πρωτεΐνες να ξεδιπλωθούν από τους συνήθεις σχηματισμούς τους, οδηγώντας τους σταδιακά σε κυτταρικό θάνατο, ο οποίος γίνεται μέσω της απόπτωσης. Στην αρχή σας είπα ότι εάν το ψυχοσυναισθηματικό κομμάτι δεν λειτουργεί σωστά δεν μπορεί να λειτουργήσει και το βιολογικό μας σώμα σωστά. Υποσιτίζεται ο άνθρωπος πνευματικά και βιολογικά και ό,τι και αν έχουμε είναι διότι η άγνοια έχει κατακλύσει τον νου μας ή τα δαιμόνια, τα πάθη και οι αδυναμίες, τα συμφέροντα και οι φιλοδοξίες, οι εγωισμοί και οι πονηρίες. Αυτό είναι το πρόβλημα. Για την αποφυγή αυτή θανάτου των κυττάρων, ειδικός μηχανισμός μορίων από πρωτεΐνες ανακατασκευάζουν τα κατεστραμμένα τμήματα και τις επαναδιπλώνουν στο σωστό σχηματισμό. Έτσι προλαμβάνεται ο κυτταρικός θάνατος και ουσιαστικά επιμηκύνεται η ζωή των κυττάρων. Γιατί οι επιστήμονες το ψάχνουν και εμείς που έχουμε ζώντα Θεό να μην το πιστεύουμε; Αφού ο Χριστός με την παρουσία του συμπίεσε όλη αυτή την άγνοια που μας διακατέχει, όλες αυτές τις έρευνες κ.λπ.. Θα δείτε και οι επιστήμονες που θα καταλήξουν, ότι για να ζήσεις πρέπει να έχεις ένα άλφα πνευματικό επίπεδο, πρέπει να έχεις χαρά και σήμερα δεν χαίρεται κανένας. Μέρα-νύχτα όλοι είναι μουρτζούφληδες, μέρα-νύχτα όλοι κλαίνε, μέρα νύχτα όλοι στενοχωριόνται (τι μου ’κανε ο ένας, τι μου ’κανε ο άλλος) και κανείς δεν χαίρεται, δεν χαίρεται που ζει, δεν χαίρεται που δεν έχει καρκίνο, δεν χαίρεται που έχει μάτια, που έχει πόδια, που πάει βόλτα, που έχει αυτοκίνητο, που έχει σπίτι. Δισεκατομμύρια λόγους έχουμε για να χαρούμε και εμείς μέρα-νύχτα ασχολούμαστε με μικρότητες όπως ο Γιάννης έκανε αυτό, ο Κώστας έκανε το άλλο και καταστρεφόμεθα. Οι ερευνητές λοιπόν πιστεύουν ότι η πρωτεΐνη SIRT1 θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, ώστε να ενεργοποιήσει φυσικούς μηχανισμούς, πιστεύοντας ότι η συγκεκριμένη πρωτεΐνη μειώνεται όσο τα κύτταρα γερνάνε και γερνάνε μας λένε οι ερευνητές από τον λάθος τρόπο ζωής που επιδιώκουμε να έχουμε. Όλα τα παραπάνω οδηγούν την έρευνα στην σταδιακή επιβράδυνση της διαδικασίας γήρανσης. Ωστόσο, οι ερευνητές προσπαθούν να ξεδιπλώσουν, να ξεκλειδώσουν και τα μυστικά της αναγέννησης (άνω γεννιέμαι), μελετώντας τους τρόπους συμπεριφοράς ζώων που αναγεννιούνται από τον ίδιο τους τον εαυτό! Τα αποτελέσματα των ερευνών μπορεί μια μέρα να βοηθήσουν τους ερευνητές να αναπαράγουν αυτή την διαδικασία αναγέννησης ακρωτηριασμένων άκρων και στους ανθρώπους. Θηλαστικά όπως και ο ίδιος ο άνθρωπος μπορεί να αναγεννήσουν το δέρμα τους ή να επανασυγκολήσουν τα σπασμένα τους κόκαλα. Οι σαλαμάνδρες όμως μπορούν να αντικαταστήσουν ολόκληρο ακρωτηριασμένο άκρο μέσα σε λίγες εβδομάδες. Μπορούν ακόμη να αναγεννήσουν τους κατεστραμμένους τους πνεύμονες ή να επιδιορθώσουν έναν κατεστραμμένο νωτιαίο μυελό, ακόμη και να αναπληρώσουν τμήματα του εγκεφάλου τους. Ο αετός έχει την ιδιότητα αυτή (ανανεούσθαι ως αετοί), η χελώνα, κ.λπ.. Βλέπετε τώρα, είναι δυνατόν ο Θεός να έβαλε αυτούς τους μηχανισμούς στα ζώα και στον άνθρωπο να μην τους έβαλε; Αδύνατον! Όμως ο άνθρωπος τι έπαθε; Επειδή η ύλη είναι πρωταρχική στη ζωή του τού έκλεψε τόσο πολύ την προσοχή που όλη την ώρα ασχολείται μ’ αυτή και δεν μπορεί να καταλάβει την αξία του πνεύματος. Εμείς όμως την καταλάβαμε γι’ αυτό καλούμε τους πάντες να μην φοβηθούν και να εισέλθουν στο αγιαστήριο και όλοι να σπουδάζουμε νυχθημερόν την σοφία του Θεού. Πολλοί λένε ότι δεν έχουν χρόνο και εγώ συστήνω, να κάνουν ότι πεθάνανε διότι αν πεθάνουμε πριν πεθάνουμε δεν θα πεθάνουμε.

Ας πάμε τώρα και στο φυτικό βασίλειο. Η ελιά, το πεύκο, το έλατο, ο κέδρος και πάρα πολλά είδη διακατέχονται από την αιωνιότητα την οποίαν αντλούν από το χώμα. Άρα στο χώμα υπάρχει η ζωή. Αν υπάρχει στο χώμα δεν υπάρχει στο πνεύμα, το οποίο πνεύμα υλοποίησε το χώμα; Σίγουρα υπάρχει και ο τρόπος για να ανέβουμε την κλίμακα εκείνη που μας οδηγεί στην αιώνια δόξα του Θεού είναι το πνεύμα του Θεού, ο Λόγος του Θεού, το οποίο πνεύμα του Θεού μας ζωοποιεί.

Γι’ αυτό λοιπόν ο Λόγος του Θεού λέγει, να προσθέσουμε στην πίστη μας την αρετή που είναι μεγάλο εφόδιο, την αγάπη μας να προσθέσουμε στον Θεό ώστε να εκπληρωθούν οι επαγγελίες. Στην αρετή να προσθέσουμε τη γνώση η οποία φέρνει την διάκριση. Στη γνώση να προσθέσουμε την εγκράτεια. Στην εγκράτεια να προσθέσουμε την υπομονή. Εν τη υπομονή κτήσασθε τας ψυχάς σας. Ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται. Στην υπομονή να προσθέσουμε την ευσέβεια. Να μάθουμε να μιλάμε, να μάθουμε να είμεθα ευσεβείς, να έχουμε διαφορετικό νου και διαφορετικό τρόπο ζωής από τους άλλους ανθρώπους. Να έχουμε πραγματική ευσέβεια και όχι μορφή ευσέβειας. Στην ευσέβεια να προσθέσουμε τη φιλαδελφία, αυτή τη δημιουργεί ο Λόγος του Θεού, με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρουμε να γίνουμε φίλοι και αδελφοί. Ξέρουμε ότι υπάρχει μια εκκλησία που είναι προφητική και λέγεται εκκλησία της Φιλαδέλφειας και σ’ αυτή ο Θεός δίνει εύσημα: Είδα, λέει, τους αγώνες σου, θέλω σε φυλάξει την ώρα του πειρασμού και θέλω κάμει τους ανθρώπους οι οποίοι λένε ότι είναι Ιουδαίοι αλλά δεν είναι να ’ρθουν, λέει, να σε προσκυνήσουν. Πού υπάρχει η φιλαδέλφεια; Δεν μπορείς να την βρεις γύρω σου αν δεν την χτίσεις μέσα σου. Πρέπει λοιπόν μέσα μας να γίνουμε φιλάδελφοι και να έχουμε το έλεος, το έλεος να μας διακατέχει κάθε στιγμή. Να συγχωρούμε, εύκολα να συγχωρούμε. Να μην έχουμε αυστηρή συνείδηση γιατί αν έχουμε αυστηρή συνείδηση για τους άλλους και κρίνουμε τους άλλους αυστηρά έτσι θα κρίνουμε και εμείς τον εαυτό μας και αυτό είναι εγωισμός και μας οδηγεί σε αδιέξοδο αφού ο Θεός έδωσε τη ζωή του για όλους εμάς και μας χάρισε το έλεος. Ο Πέτρος ρώτησε τον Κύριο, πόσες φορές αν αμαρτήσει εις εμέ ο αδελφός μου να τον συγχωρήσω, έως επτάκις; Και ο Κύριος του απάντησε, δεν σοι λέγω έως επτάκις, αλλ' έως εβδομηκοντάκις επτά. Η φιλαδέλφεια λοιπόν είναι απαραίτητη. Στη φιλαδελφία, λέει ο Λόγος του Θεού, προσθέσατε την αγάπη. Η αγάπη είναι το επιστέγασμα των πάντων, είναι η κορυφή του πνευματικού οικοδομήματος, είναι ο Θεός ο ίδιος. Δεν είναι εύκολο να την αποκτήσει κάποιος γιατί οι άνθρωποι σήμερα δεν καταλαβαίνουν την αξία της, την έννοιά της, την σημασία της όμως ο Απ. Παύλος αφού αναγεννήθηκε, ο Θεός τον ταξίδεψε, φανερώνοντας σε όλους εμάς και στον ίδιο τον ύμνο της αγάπης. Όλοι ξέρουμε τον ύμνο της αγάπης, τον οποίο πρέπει να διαβάζουμε κάθε μέρα γιατί άμα διαβάζεις κάτι τόσο σημαντικό κάθε μέρα δεν πέφτεις εύκολα σε λάθη. Η αγάπη σε φρουρεί από αντιξοότητες, από πάρα πολλές αντιξοότητες. Εάν λαλώ, λέει ο ύμνος της αγάπης, ταις γλώσσαις των ανθρώπων και των αγγέλων, (εδώ μιλάει για κάποια επιτεύγματα που μπορεί να πετύχει ένας άνθρωπος), αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμι. Μεγάλο πράγμα! Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, δεν φθονεί, δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακό, δεν χαίρει εις την αδικία, συγχαίρει εις την αλήθεια, πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη δεν θέτει νόμους, όρους, αυτός που σε αγαπάει σου χαρίζει πλήρη ελευθερία. Έτσι καταλαβαίνεις την αγάπη. Αυτοί που βάζουν όρους, συνθήκες και νόμους στην συνδιαλλαγή τους απέχουν απ’ τον Θεό γιατί αν ο Θεός βάλει και σ’ αυτούς όρους τι θα γίνει; Αδέλφια μου, μπορεί ο Θεός να μην βάζει με τα λόγια του όρους αλλά αφήνει τον καθένα να λέει ό,τι θέλει και στο τέλος αποδεικνύεται ότι τα έργα του και τα λόγια του δεν έχουν προορισμό σωτηρίας. Άρα λοιπόν αν θέλουμε να γίνουμε άνθρωποι του Θεού να το επιδιώξουμε και αυτό.

Τώρα εδώ, καθώς μιλάω, θυμήθηκα μια ιστορία που είχα διαβάσει κάπου και την έχω ξαναπεί. Κάποτε ήταν δυο καλόγεροι σ’ ένα βουνό όπου εκεί βρίσκονταν πολύ καιρό (έκαναν προσευχή, έκαναν τον αγώνα τους). Ήθελαν όμως να πάνε στην πόλη για να αγοράσουν κάποια πράγματα και έπρεπε να κατέβουν το βουνό και να διασχίσουν ένα ποτάμι. Το ποτάμι, αφού ήταν χειμώνας, ήταν ορμητικό. Στην άκρη του ποταμιού κάθονταν μια γυναίκα που είχε παγιδευτεί διότι όταν πέρασε το ποτάμι δεν είχε πολύ νερό αλλά μετά είχε και έτσι δεν μπορούσε να περάσει απέναντι και άρχισε να κλαίει. Ο μεγαλύτερος, ο γεροντότερος καλόγερος πήρε αγκαλιά την γυναίκα αυτή και την πέρασε απέναντι —οι καλόγεροι όπως ξέρουμε είναι λίγο αυστηροί, δεν έχουν καλές σχέσεις με τις γυναίκες, τις αποφεύγουν— αυτό όμως δεν μπορούσε να το χωρέσει το μυαλό του άλλου καλόγερου, του νεότερου, πώς είναι δυνατόν ο πνευματικός του να πήρε την γυναίκα αυτή αγκαλιά για να την περάσει απέναντι; Το θεωρούσε δηλαδή αμαρτία. Είναι στο κεφάλι του καθενός, το τι θεωρεί αμαρτία, γιατί η αμαρτία είναι σχετική. Σε κάθε λαό είναι διαφορετική, άλλος την βλέπει έτσι, άλλος αλλιώς. Μόνοι μας την φτιάχνουμε αμαρτία. Αμαρτία είναι αυτό που σε οδηγεί στο να χάσεις την προσωπικότητά σου και να γίνεις έρμαιο των παθών και των αδυναμιών. Αμαρτία είναι ό,τι δεν γίνεται εκ πίστεως είναι αμαρτία και όλοι αμαρτάνουμε κάθε μέρα γιατί κάνουμε πράγματα που δεν θέλουμε να τα κάνουμε αλλά πάμε συνέχεια και βλέπουμε κάτι άλλο για αμαρτία που εμείς νομίζουμε ότι είναι όπως και αυτός ο καλόγερος. Αφού λοιπόν ο γεροντότερος πέρασε την γυναίκα απέναντι, την άφησε και συνέχισαν τον δρόμο τους, ταξιδέψανε 3-4 ώρες και ο νεότερος δεν άντεξε άλλο και εκεί που καθίσανε να ξεκουραστούν του λέει του μεγαλύτερου, του πνευματικού του, «καλά πώς το έκανες αυτό το πράγμα, πώς την πήρες αυτήν την γυναίκα στα χέρια σου εσύ, δεν ξέρεις ότι αυτό είναι αμαρτία;» και αυτός του απαντά, «παιδάκι μου, είναι και η αγάπη, να βοηθήσω έναν άνθρωπο, αλλά ας πούμε ότι έκανα και αμαρτία, η δική μου η αμαρτία κράτησε 5 λεπτά, εσύ όμως εδώ και 4 ώρες δεν την αφήνεις κάτω την δική σου διότι δεν με συγχωρείς». Αυτό κάνουμε και εμείς. Άνθρωποι είμαστε, μεταξύ μας μπορεί ο ένας να κάνει ένα λάθος με τον άλλον, να έχουμε το έλεος του Θεού αφού ο Χριστός μας το έχει, διότι αν εμείς δεν δώσουμε το έλεος ο αδελφός μας θα το πάρει το έλεος και θα προχωρήσει και μετά, αύριο π.χ. θα απορούμε και θα λέμε «είναι δυνατόν αυτός ο άνθρωπος να πέτυχε αυτό, να έφερε αυτό στη ζωή του;» γιατί δεν ξέρουμε τη ζωή του, τον αγώνα του και κρίνουμε επιπόλαια. Ο Θεός βλέπει την καρδιά του καθενός , εμείς δεν κρίνουμε έτσι, όπως ο Θεός. Να και εγώ τώρα το έμαθα αυτό. Δεν μπαίνω στη ζωή του άλλου, να τον κρίνω αν είναι σωστός ή λάθος. Ο Θεός ξέρει! Εγώ την δική μου δοκό από το δικό μου μάτι να βγάλω (ο άλλος έχει αγκάθι) και το βραβείο θα το δώσει ο Θεός. Δεν θα βραβεύει ο καθένας από μόνος του τον εαυτό του, κάνοντας κάθε μέρα τελετή και μακαρίζοντας τον εαυτό του. Ας αφήσουμε να έρθει ο Θεός και αυτός θα μας πει ποιος είναι ο καλός, ποιος είναι ο καλύτερος, ποιος έκανε το θέλημά του και ποιος δεν το έκανε. Μέχρι τότε δεν θα συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους αλλά με το Θεό και έχουμε δουλειά μπροστά μας.

 Ο Απ. Παύλος, πριν γνωρίσει την αγάπη, λέει το εαυτό νήπιο και εμείς νήπιοι είμεθα αφού χωριζόμασταν, αφού φανατιζόμασταν, αφού δογματιζόμασταν, αφού νομίζαμε ότι εμείς έχουμε την αλήθεια και οι άλλοι όχι. Συνεχίζει ο Απόστολος Παύλος, ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην. Μετά όμως τ’ άφησε όλα αυτά γιατί όλα αυτά πηγάζουν απ’ τον εγωισμό μας, απ’ το εγώ μας και είναι μηδαμινά. Ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα, λέει, τα του νηπίου και τα καταργεί ένας άνθρωπος όταν θέτει σε πρώτη μοίρα, σε πρώτη θέση στη ζωή του τον Θεό και μπαίνει στη σιωπή και αφήνει ο ίδιος ο άνθρωπος τον Θεό να εξελίξει τη ζωή του. Διότι τώρα (σήμερα) βλέπομεν διά κατόπτρου αινιγματωδώς τότε δε (αύριο) πρόσωπο με πρόσωπο και να ξέρετε ότι δεν είναι μακριά ο Θεός από εμάς, ένα εκατοστό βρίσκεται από τον οφθαλμό μας, αρκεί να έλθουμε εις εαυτόν και να βάλουμε στη ζωή μας αυτόν τον ζώντα Θεό ώστε να λειτουργήσει μέσα μας.

Αυτά λοιπόν που μας εμποδίζουν ας τα βγάλουμε γιατί υπάρχουν κάποιοι λόγοι που δεν εκπέμπουμε σοβαρότητα στο Θεό. Το πρώτο είναι, η παχυλότητα του υλιστικού στοιχείου, της ύλης, η οποία από παιδικής ηλικίας μας αγκιστρώνει, μας γαντζώνει και περνάνε πολλά χρόνια για να καταλάβουμε ποια είναι η αξία της (μηδαμινή, τίποτα δεν είναι, κονιορτός) και ξέρετε ότι το σύστημα αυτό, το υλικό είναι, το έχω ξαναπεί, σαν ένας βόας που σε τυλίγει σ’ όλη σου τη ζωή και στο τέλος σε πνίγει. Άλλο εμπόδιο είναι η μετατροπή, η αλλοίωση την οποία υφίσταται ο Λόγος του Θεού από τους ιθύνοντες, από τις θρησκείες οι οποίες έφυγαν από την ουσία και έγιναν θρησκείες γεμάτες φανατισμούς, τύπους και εντάλματα ανθρώπων μέσα στις κοινωνίες. Αυτό έφερε δυστυχώς και μωρία στον πνευματικό κόσμο και σε όλους μας, γι’ αυτό ετυφλώθησαν οι οφθαλμοί μας από το σχέδιο του Θεού και δεν το βλέπουμε, δεν καταλαβαίνουμε δηλαδή ποιο είναι το θέλημα του Θεού αφού έχουμε φανατιστεί με το τίποτα. Ξέρουμε ότι ο φανατισμός κάνει τον άνθρωπο να πεθαίνει στα 30 και να θάβεται στα 80 και το βλέπουμε ότι υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι μπορεί βιολογικά να είναι 70-80 ή 60 ή 50 χρονών αλλά να σκέφτονται όπως ένας 5χρονος που όλη την ώρα κάνει τα παράπονά του, έχει το εγώ του, σκέφτεται παιδικά. Αυτά λοιπόν είναι που δεν μας αφήνουν και μας κρατούν χρόνια μακριά από τον Θεό ώστε να μην μπορούμε να τον βρούμε. Όμως τώρα ήρθε το τέλος όλων αυτών ώστε να εκπληρωθούν οι επαγγελίες μέσω όλων ημών.

Εύχομαι όλοι να είστε καλά, να κάνετε τον αγώνα σας, να μην χάνετε την πίστη σας και να ξέρετε ότι όλος αυτός ο αγώνας είναι χαρά μας διότι αναγεννιόμαστε, εξελισσόμεθα πνευματικά, γινώμεθα καλύτεροι άνθρωποι και το σημαντικότερο, μεγαλώνει η οικογένεια του Θεού. Πιο πολλά αδέλφια, πιο πολύ γνώση, πιο πολύ επίγνωση, πιο μεγάλος ο διάλογος, ο καλός διάλογος, ο οποίος όλους μάς βοηθάει να σπουδάσουμε τη σοφία του Θεού γιατί ο καθένας κάτι έχει που το χρειάζεται ο άλλος. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν!                        

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου