Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ


Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ

Αδέλφια μου, ζει Κύριος! Ο Χριστός να βασιλεύει σε όλους, σε εκείνους που εργάζονται το θέλημα του Θεού σήμερα σ’ όλο τον κόσμο αλλά και σε εκείνους που διακατέχονται από άγνοια, ώστε οι πάντες να εισέλθουν στην σοφία του Θεού η οποία είναι ο πάρεδρος του Θεού διότι μόνο μέσω της σοφίας του Θεού —που ολοκληρωμένη την παρουσίασε ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος— μπορούμε να νικήσουμε τους εχθρούς μας οι οποίοι απεδείχθη ότι είναι η αμαρτία, η άγνοια. Αμαρτία εννοώ τις σκέψεις εκείνες που καθηλώνουν τις δυνατότητες του εγκεφάλου μας στο να παράγει την άφθαρτη ζωή, να παράγει την ενότητα μεταξύ μας αφού ο εγκέφαλός μας εξαιτίας της αμαρτίας δεν μπορεί να διεργαστεί σωστά, κατά Θεόν τα πράγματα, δεν μπορεί να διεργαστεί την σοφία του Θεού, την Δημιουργία, την αξία του αγιασμού στη ζωή μας με φυσική συνέπεια οι λάθος συμπεριφορές μας να μας εγκλωβίζουν πνευματικά σε σημείο ώστε να υπολειτουργούμε σε έργα αγάπης, σε σοφία Θεού και γενικότερα σε εκδηλώσεις πνευματικές επιφέροντάς μας την φθορά, τον θάνατο. Η εφαρμογή του χριστιανικού τρόπου ζωής δεν επαγγέλλεται μόνο την μέλλουσα, αιώνια ζωή που ανήκει στον μέλλοντα αιώνα, αλλά και την παρούσα σαν μια ευτυχισμένη και όμορφη ζωή αναπτύσσοντας μέσα μας μια ομορφιά που μπορούμε να την κάνουμε μια χαρούμενη πραγματικότητα! Ο Κύριος δίνει τον τρόπο διά του Ευαγγελίου, δίνει και τις δυνάμεις που χρειαζόμαστε, εμείς αδελφάκια μου την ειλικρινή, συνειδητοποιημένη προσπάθεια καλούμαστε να κάνουμε. Η συνειδητοποιημένη προσπάθεια που ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας διέπεται από την λογική του Θεού, η οποία έχει ως εξής:

1. Να λέμε αυτό που είναι απαραίτητο να πούμε.

2. Να γνωρίζουμε ότι είναι η αλήθεια.

3. Αν καταλαβαίνουμε ότι αυτό που θα πούμε δεν θα οικοδομήσει να το αποφεύγουμε.

4. Να προσέχουμε το είδος των λόγων που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να δέχεται από τους άλλους. Αν υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού ας είμαστε πιο προσεκτικοί και πιο εκλεκτικοί στις παρέες μας και στις επαφές μας με τους ανθρώπους που υπάρχουν στο φιλικό ή στο εργασιακό μας περιβάλλον.

5. Να προσέχουμε και να ελέγχουμε τα αισθήματα που επιτρέπουμε μέσα μας να μας κυριεύουν. Για να καλλιεργήσουμε και να μονιμοποιήσουμε την χαρά και την αισιοδοξία θα ήταν συμφέρον μας πνευματικό να αναπτύσσουμε θετικά μηνύματα, θετικές σκέψεις, θετικά αισθήματα.

6. Μπορούμε τέλος να διαλέγουμε προσεκτικά τι μπαίνει στον νου μας από την τηλεόραση, τα περιοδικά, το σινεμά, τις εφημερίδες, τα βιβλία, το διαδίκτυο κ.λπ. —τις περισσότερες φορές δεν αποτελούν μια πηγή αλήθειας για κάποιον που επιθυμεί να γνωρίσει τον εαυτό του και τον Θεό. Τα πάντα να δοκιμάζουμε, το καλό να κατέχουμε. Η προστασία του νου μας ανήκει καθαρά στην πνευματική ωριμότητα την δική μας και στην πηγή απ’ όπου αντλούμε τροφή πνευματική, απ’ όπου αντλούμε ζωή. Εύχομαι να βρούμε κατάλληλες πηγές ζωής που να μας εξασφαλίζουν πνευματική ισορροπία και αναγέννηση και να μην «πίνουμε» ή «τρώμε» (πνευματικά ή υλικά) ό,τι μας προσφέρει ο κόσμος, ο κοσμικός ή ο πνευματικός. Να «τρώμε» και να «πίνουμε» την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού η οποία είναι η σοφία του Θεού και εκδηλώνεται μέσα στο Ευαγγέλιο του Χριστού. Γένοιτο, αμήν.

Αδέλφια μου, προόδευσε ο σημερινός άνθρωπος, προόδευσε ο κόσμος μας, διόρθωσε και βελτίωσε πολλά πράγματα σε όλους τους τομείς όπως επιστήμες (γενετική, πληροφορική κ.λπ.), τέχνες, γράμματα, εφευρέσεις. Ακόμη και πνευματικά απέκτησε γνώση, έγραψε βιβλία που φανερώνουν σοφία και εμπειρία σε πολλούς τομείς, μάλιστα βλέπουμε ότι μέσω της σοφίας αυτής πολλοί άνθρωποι σήμερα γίνονται «ιδιαίτεροι», «ξεχωριστοί». Όμως το πολύ παράξενο είναι ότι μέσα στον άνθρωπο λειτουργούν αιώνες τώρα, ανεξαρτήτως πνευματικού επιπέδου, τα ίδια πάθη, οι ίδιες αδυναμίες, οι ίδιες μικρότητες, τα ίδια συμφέροντα, ο ίδιος εγωισμός, οι ίδιες πονηρίες, οι ίδιοι πόλεμοι μεταξύ των εθνών. Αιώνες τώρα παραμένει η ίδια πνευματική άγνοια με την μόνη διαφορά ότι σήμερα π.χ. οι άνθρωποι δεν πολεμούν με σπαθιά αλλά πατώντας κουμπιά που εξαπολύουν πυραύλους επιφέροντας πολλαπλάσιο κακό —εδώ ο άνθρωπος προόδευσε! Καθώς οι αδυναμίες οι οποίες αποδιοργανώνουν τον εγκέφαλό μας και δεν τον αφήνουν να σκεφτεί σωστά σήμερα δεν λέγονται αδυναμίες αλλά αποκαλούνται από τους ανθρώπους «φυσιολογικές αντιδράσεις». Οι ασθένειες δεν λέγονται δαιμόνια —έτσι τις αποκαλούσε ο Χριστός— αλλά οι άνθρωποι τις επένδυσαν δίνοντάς τους διάφορες ονομασίες ώστε όταν συζητούν μεταξύ τους δεν λένε «έχω χάσει τον πνευματικό, θεϊκό προσανατολισμό μου και κατάφερε ο Διάβολος να μου δημιουργήσει πνευματικό πρώτα πρόβλημα και κατόπιν πρόβλημα στο βιολογικό μου σώμα» αλλά λένε «μου είπε ο γιατρός ότι πάσχω από την τάδε ασθένεια και πρέπει να πάρω το τάδε χάπι». Οι άνθρωποι σήμερα δεν λύνουν μεταξύ τους τις διαφορές που έχουν αλλά απευθύνονται στον δικηγόρο. Δεν αποκαλούν κλοπή το εγχείρημα να εκμεταλλευτούν κάποιον στον υλικό τομέα αλλά το μετατρέπουν σε σοφία δική τους, έτσι αντί να πουν «τον έκλεψα» λένε «με την σοφία που με διέπει του πήρα την περιουσία». Δεν λένε αμαρτία την κρίση και την κατάκριση αλλά διάκριση, σοφία. Δεν λένε ότι οι ίδιοι είναι υπό την επήρεια της αμαρτίας, των παθών αλλά ότι αυτή είναι η φυσιολογική κατάσταση στη ζωή τους. Πνευματικά θεωρούν εαυτούς ενάρετους, εκκλησιάζονται πού και πού ενώ στην πραγματικότητα δεν έχουν γνώση του Λόγου του Θεού πόσο μάλλον επίγνωση του θελήματος του Θεού. Αν κάποια στιγμή στη ζωή τους τούς μιλήσει κάποιος για τον Θεό, τρέχουν μακριά λες και συναντούν λεπρό. Αν όμως δημιουργηθεί κάποιο πρόβλημα σοβαρό, κυρίως πρόβλημα υγείας, στη ζωή τους και η επιστήμη δεν μπορεί να το διεκπεραιώσει τότε αναζητούν την γιατρειά τους αλλού. Ψάχνουν στα μοναστήρια, ψάχνουν στους μάγους, ψάχνουν στους ανθρώπους που ασχολούνται με την φύση να βρουν φάρμακα για να τα πιουν και να γίνουν καλά. Είναι να γελάς με όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή του ανθρώπου και ο λόγος διότι ο άνθρωπος, απ’ αρχή των αιώνων έως σήμερα, ερευνά, φιλοσοφεί όμως ποτέ δεν θέλει να φύγει από τον λάθος τρόπο ζωής που έχει επιλέξει. Αφού ακόμη και σήμερα όσοι καταφέρνουν κάποια πράγματα στη ζωή τους, δημιουργούν ατομικές βασιλείες και αναπαύονται σε αυτές όπως ο άφρονας νομίζοντας ότι η ζωή ανήκει σε αυτούς και ότι κανένα κακό δεν πρόκειται ποτέ να τους επισκιάσει όμως έξαφνα η ασθένεια, η διαβολή, η αδυναμία, η φθορά, το γήρας, ο θάνατος περνούν τα θωρακισμένα σπίτια και τις θωρακισμένες πόρτες και τα προβλήματα υγείας καταβάλλουν και αυτούς που πίστεψαν ότι χάριν του υλικού στοιχείου ή της κοινωνικής θέσης ή της μόρφωσης δεν θα αντιμετωπίσουν κανένα πρόβλημα και όλα θα είναι καλά στη ζωή τους. Παρόλο που ο Χριστός διά του αψευδούς στόματός του φανέρωσε ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων, όλοι, ακόμα και σήμερα, από το πρωί μέχρι το βράδυ τρέχουν να συλλέξουν το υλικό στοιχείο —και δεν μιλώ για τα απαραίτητα, τα αναγκαία αλλά για την υπερβολή. Δυστυχώς έχει αποδειχθεί ότι ακόμα ο κόσμος μας βρίσκεται στην φυλακή της άγνοιας, της αμαρτίας, της ημιμάθειας, της φθοράς, του θανάτου. Με όλα αυτά θέλω να αφυπνίσω τους ανθρώπους και κυρίως τον πνευματικό κόσμο ώστε να έλθουμε όλοι εις εαυτόν. Και δεν μπορούμε να έλθουμε εις εαυτόν εάν δεν γνωρίσουμε τον εαυτό μας διά του Χριστού ο οποίος Χριστός ερχόμενος στον κόσμο απεκάλυψε τις αθέατες, μικρές εκείνες αλώπεκες που κατατρώγουν τον αμπελώνα εν αγνοία του αμπελουργού και αυτές δεν είναι άλλες από τον εωσφορικό εγωισμό, από τον υπέρμετρο εγωισμό, από τον θυμό ο οποίος δημιουργείται όταν το ατομικό μας συμφέρον δεν εκπληρώνεται στη ζωή μας —ο θυμός χύνει τοξίνη στο αίμα και το δηλητηριάζει προκαλώντας επικίνδυνες παθήσεις-ασθένειες. Η ζωή μας δυστυχώς ακόμα και σήμερα εξαρτάται από τις πονηρίες που αναπτύσσουμε σε καθημερινή βάση και οι οποίες αποδιοργανώνουν τις ειρηνικές λειτουργίες του εγκεφάλου σε τέτοιο σημείο ώστε συνέχεια να υπολειτουργεί και να προκαλεί ανακατανομή σε όλο το βιολογικό μας σώμα. Καθώς, η κορωνίδα όλων αυτών των μικρών αλώπεκων είναι η στενοχώρια. Άνθρωπε, όσο και αν σε φυλάνε φύλακες, όσο και αν ζεις σε παλάτι, όσα χρήματα και αν έχεις, όσο και αν κρύβεσαι από τον κόσμο, η στενοχώρια —λόγω έλλειψης αγιασμού, λόγω έλλειψης Θεού— βρίσκει πάντα χαραμάδα και γίνεται «ο εραστής» σου, γίνεται «ο εραστής» του κάθε ανθρώπου, νύχτα και μέρα. Η στενοχώρια δεν προσωποληπτεί, δεν κάνει διακρίσεις. Οι αρχαίοι πρόγονοί μας αν συναντούσαν άνθρωπο που μέχρι τα βαθιά γεράματά του ήταν χαρούμενος, ευτυχισμένος και υγιής αυτό το θεωρούσαν ως το μεγαλύτερο μυστήριο και ως την μεγαλύτερη δωρεά του Θεού. Η Φωνή Θεού συνέλαβε ότι —παρόλο που η ανθρωπότητα εξελίχθηκε μηχανολογικά-τεχνολογικά, αφού στα σπίτια μας υπάρχουν πράγματα τα οποία δεν είχαν ούτε οι μεγαλύτεροι βασιλιάδες ανά τους αιώνες αλλά ούτε καν τα είχαν ονειρευτεί— η αρνητική κατάσταση η οποία οδηγεί, καταλήγει τον άνθρωπο στην φθορά, στον θάνατο προέρχεται από την αποστασία του ανθρώπου πάνω στην υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού. Η Φωνή Θεού, κατ’ εντολή Θεού, ξεκίνησε διά Πνεύματος Αγίου να διοργανώνει την πνευματική επιστροφή του ανθρώπου στην χαμένη πατρίδα, στις αρχές του Θεού. Αδέλφια μου, επειδή σήμερα είμεθα καλά ας μην ξεγελιόμαστε ότι αυτό θα υπάρχει για πάντα στη ζωή μας. Σε όποιο σπίτι και να μπούμε θα δούμε παντού φάρμακα, προβληματισμένους ανθρώπους, στενοχώρια, μικρότητες μεταξύ των μελών οι οποίες τα έχουν χωρίσει. Όλα μαρτυρούν ότι πλούσιοι ή φτωχοί, μορφωμένοι ή αμόρφωτοι, εργαζόμενοι ή όχι, υγιείς ή άρρωστοι όλοι έχουν την στενοχώρια, τον προβληματισμό, τον πόνο καθημερινούς επισκέπτες που δεν φεύγουν ούτε και την ώρα που θέλουν να ξεκουραστούν. Ακόμα και στον ύπνο τους ο κοινός εχθρός όλου του ανθρώπινου γένους, που ονομάζεται Διάβολος, τούς ταράσσει και με τις παρεμβάσεις του καθιστά τους ανθρώπους πνευματικά ανώριμους. Και αν υπάρχουν και κάποιοι που ακόμα γελάνε είναι διότι χάρις στα υλικά αγαθά που εξασφάλισαν ξεφεύγουν για λίγο από τις επιθέσεις του Πονηρού. Αδέλφια μου, είμεθα όλοι χρεωμένοι στον Θεό διότι μας χάρισε την ζωή, την ελευθερία και δυστυχώς εμείς την διαχειριζόμαστε κακώς εις βάρος του ίδιου του Δημιουργού, του εαυτού μας, των συνανθρώπων μας αλλά και εις βάρος της ίδιας της Δημιουργίας που μας παρέχει την ζωή. Με τον λάθος τρόπο ζωής καταντήσαμε ζητιάνοι και στην ανάγκη μας καταντήσαμε να ζητάμε δανεικά και από τον Θεό —επιζητώντας το έλεός του ώστε να συνεχίσουμε να ζούμε χωρίς να θέλουμε να συμμετέχουμε της ενυπόστατης ζωής του— αλλά και από τους ανθρώπους διότι κάποιοι που διακατέχονται από απληστία έχουν συσσωρεύσει στην εξουσία τους όλον τον υλικό πλούτο. Όλοι οι άνθρωποι για να ζήσουμε πρέπει να είμαστε έξω από τις τράπεζες, πνευματικές ή υλικές, και να περιμένουμε να μας βάλουν τον μισθό, την σύνταξη για να ζήσουμε λίγο ακόμα λέγοντας «άντε θα την βγάλουμε και αυτόν τον χρόνο, πήραμε το δάνειο». Πνευματικά, το μυαλό μας σκέφτεται μέχρι το σημείο να λέμε «παιδιά πήγα στον γιατρό, μου έκανε γενικές εξετάσεις διότι είδε στο σώμα μου κάποια σημάδια όχι και τόσο καλά αλλά τελικά μου είπε ότι δεν έχω τίποτα ανησυχητικό, θα πάρω απλώς ένα φάρμακο». Έτσι συνεχίζουμε τη ζωή μας, ακολουθώντας τους ίδιους πνευματικούς ρυθμούς με πριν, χωρίς να επισκεπτόμαστε τον Θεό που μας δημιούργησε για να μας δώσει οδηγίες ώστε να μην βρεθούμε ξανά σε αδιέξοδο αφού ο Θεός είναι ο γιατρός των ψυχών και των σωμάτων μας. Ερχόμενος στην Γη το απέδειξε, εθεράπευε πάσα ασθένεια και πάσα διαβολή εν τω λαώ, μάλιστα ανίστα και νεκρούς. Ο άνθρωπος δεν γνωρίζει ότι τα προβλήματα έρχονται, δημιουργούνται στη ζωή του από την έλλειψη πνευματικής τροφής και όχι από τύχη όπως νομίζει ο ίδιος. Ο Χριστός φανέρωσε ότι —λόγω της άγνοιας, της αμαρτίας, του λάθους τρόπου ζωής— η δική σας η ώρα είναι πάντοτε έτοιμη γι’ αυτό μετανοείτε ηγγικεν γαρ η βασιλεία του Θεού, η οποία βασιλεία του Θεού εντός υμών εστιν και οι βιαστές την αρπάζουν. Βασιλεία Θεού σημαίνει ότι με την σχετική εν Θεώ αναγέννηση συντρίβω τον έτερο κακό εαυτό μου, ο οποίος με οδηγεί στον ανυπέρβλητο θάνατο, ώστε να μην έχει επιρροή στην πνευματική μου αλλά και στην βιολογική μου ζωή αφού ο Χριστός φανέρωσε, ο ποιήσας ταύτα ζήσεται καθώς, το πνεύμα εστιν το ζωοποιούν η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν καθώς, έλθετε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι και εγώ θέλω σας αναπαύσει καθώς, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα. Έφτασε η ώρα να συνειδητοποιήσουμε ότι η πάλη ημών δεν είναι προς σάρκα και αίμα αλλά προς τις αρχές του κοσμοκράτορα του σκότους του αιώνος τούτου. Αν όλα αυτά τα καταλάβουμε θα μπορέσουμε σήμερα να αλλάξουμε πλεύση. Μάλιστα, θα σηκώσουμε την πνευματική μας άγκυρα που μέχρι χτες είχαμε δέσει στο λιμάνι της άγνοιας, της φθοράς, της αμαρτίας, του θανάτου, του Διαβόλου και θα ταξιδέψουμε πρόσω ολοταχώς με τέρμα τις μηχανές και με καπετάνιο τον Χριστό προς την χαμένη πατρίδα, την χώρα των ζώντων. Αν θέλουμε να ζήσουμε ευτυχισμένοι, αν θέλουμε να έχουμε ζωή ποιοτική, ποσοτική, αιώνια, άφθαρτη ας ξεκινήσουμε το πνευματικό μας ταξίδι, το ταξίδι μας προς τους κόλπους του Θεού όλοι μαζί και τονίζω το όλοι μαζί διότι δεν συντρέχουν στην οικογένεια του Θεού —η οποία σήμερα δημιουργείται διά της ζώσης φωνής του ζώντος Θεού— λόγοι ταξικής επιλογής όπως «αυτός είναι ο τάδε» κ.λπ.. Κατά κόσμον οι τάξεις των ανθρώπων έχουν τίτλους και οι άνθρωποι προσφωνούνται με αυτούς, μάλιστα πολλές φορές εκδηλώνεται προσωποληψία προς τους ανθρώπους που κατέχουν κάποια σημαντική θέση (κατά κόσμον). Κατά Θεόν όμως οι άνθρωποι δεν έχουν τάξεις, όλοι είναι ίδιοι και ο λόγος διότι όλοι οι άνθρωποι πλούσιοι ή πτωχοί, σπουδαγμένοι ή αμόρφωτοι, όλοι μας έχουμε άγνοια του θελήματος του Θεού, όλοι μας έχουμε απιστία, όλοι έχουμε την κρίση, όλοι έχουμε την πονηρία, τα συμφέροντα, τους εγωισμούς, το ψέμα, την αμαρτία, την φθορά, τον θάνατο μπροστά μας να αντιμετωπίσουμε. Όλοι μας ερχόμαστε αντιμέτωποι με την φθορά και τον θάνατο. Γι’ αυτό σήμερα ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου και διά μέσου της Φωνής Θεού θέλει να ελευθερώσει τον άνθρωπο από την φυλακή που ζει, από την φυλακή της αμαρτίας η οποία αμαρτία βάσει του Λόγου του Θεού είναι η μόνη αιτία θανάτου αφού τα οψώνια αυτής δημιουργούν τον θάνατο. Σήμερα, αδέλφια μου, ο Άγιος Θεός άνοιξε μπροστά μας θύρα ανεωγμένη την οποία ουδείς δύναται να κλείσει και η θύρα αυτή μας εξασφαλίζει τη ζωή διά του Ευαγγελίου. Ο Χριστός έφερε τη ζωή και την αφθαρσία διά του Ευαγγελίου. Άρα είναι συμφέρον μας να βγούμε από το καβούκι που έχουμε κλειστεί —επειδή έχουμε έναν τίτλο ή επειδή έχουμε εγκλωβιστεί από τα υφιστάμενα στερεότυπα— και να ζήσουμε τη ζωή του Χριστού, διαφορετικά θα μας ταπεινώσει η ζωή. Και αν ο καθένας σήμερα έχει τα μέσα και τον τρόπο να κρύβεται από τον Θεό και τους ανθρώπους θα έρθει η στιγμή που θα νιώσει πολύ άσχημα αφού η εξουσία του θα έχει χαθεί. Πριν χαθεί η εξουσία της ζωής ας ξεκινήσουμε αγώνα ώστε να εντάξουμε τον εαυτό μας στις αρχές του Θεού. Ας γίνουμε από σήμερα οι μαθητές του Χριστού διότι ο καιρός έφτασε αφού ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου μας ενέπνευσε να σπουδάσουμε έναν νέο τρόπο ζωής ο οποίος ζωοποιεί, ο οποίος αυξάνει τη ζωή, ο οποίος μας καθιστά λογικά όντα αφού γινόμαστε θεοί συμμετέχοντες οι πάντες στην δόξα του Θεού. Αυτή η εναρμόνιση, αυτή η σχέση με τον Θεό αρχίζει μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας. Αν δούμε την σχέση μας με τον Θεό μέσα από την αμοιβαιότητα θα αποκτήσουμε πραγματική ζωή, πραγματική αγάπη, ειλικρινή σχέση μαζί του που καθ’ εκάστην ημέραν θα την αυξάνουμε και θα την κάνουμε αιώνια. Τι σημαίνει ελευθερία στη σχέση μας με τον Θεό αλλά και στη σχέση μας με τον συνάνθρωπο που αντιλαμβάνεται διαφορετικά τον Θεό, την οποία θα πρέπει να εξασφαλίσουμε ώστε να του ομοιάσουμε. Διάβασα κάπου ένα ωραίο παράδειγμα τέτοιας ελευθερίας. Ήταν κάποτε ένας μεγάλος πνευματικός άνθρωπος —πολλά χρόνια ερημίτης— που ονομάζονταν Μωϋσής. Μια μέρα ο Μωϋσής σε μια περιοδεία που έκανε συνάντησε έναν βοσκό. Πέρασε την μέρα μαζί του και τον βοήθησε μάλιστα να αρμέξει και τις προβατίνες του. Όταν τέλειωσαν βλέπει τον βοσκό να βάζει το καλύτερο γάλα στο καλύτερο δοχείο που είχε και να το ακουμπάει πάνω σε μια επίπεδη πέτρα λίγο πιο πέρα από εκεί που έμενε. Έκπληκτος ο Μωϋσής τον ρώτησε γιατί το έκανε αυτό. Ο βοσκός του απάντησε «παίρνω πάντα το καλύτερο, το πρώτο γάλα που βγάζω και το προσφέρω στον Θεό». Ο Μωϋσής που ήταν πνευματικά περισσότερο εξελιγμένος από τον βοσκό με την απλότητα που τον διακατείχε τον ξαναρώτησε «και το πίνει ο Θεός το γάλα;». «Α, ναι το πίνει όλο, του αρέσει» απάντησε ο βοσκός. Ο Μωϋσής τότε ένιωσε την ανάγκη να τον διαφωτίσει και του εξήγησε ότι ο Θεός είναι πνεύμα, δεν πίνει γάλα. Ο βοσκός όμως ήταν σίγουρος ότι ο Θεός πίνει γάλα και επέμενε. Έτσι άρχισε μεταξύ τους μια έντονη συζήτηση, που τελικά σταμάτησε με την πρόταση του Μωϋσή στο βοσκό να κρυφθεί πίσω από τους θάμνους και να παρακολουθήσει αν πραγματικά πηγαίνει ο Θεός και πίνει το γάλα. Ύστερα ο Μωϋσής αποσύρθηκε στην έρημο για να προσευχηθεί. Πράγματι, ο βοσκός κρύφθηκε στους θάμνους, η νύχτα έπεσε και μετά από λίγο βλέπει μια μικρή αλεπού να έρχεται τρεχάτη από την έρημο, να πηγαίνει στο γάλα και να το πίνει όλο. Το πρωί γύρισε ο Μωϋσής από την έρημο και βρήκε τον βοσκό καταστενοχωρημένο και κατσουφιασμένο. «Τι συνέβη;» τον ρώτησε. Ο βοσκός λυπημένος απάντησε «είχες δίκιο, ο Θεός είναι πνεύμα και δεν έχει ανάγκη το δικό μου γάλα». Ο Μωϋσής ξαφνιασμένος του είπε «μα, θα πρέπει να είσαι χαρούμενος, τώρα ξέρεις περισσότερα πράγματα για τον Θεό απ’ όσα ήξερες πριν». «Ναι, ξέρω περισσότερα αλλά το μόνο που μπορούσα να κάνω για να δείξω την αγάπη μου στον Θεό ήταν να του δίνω το καλύτερο γάλα και αυτό τώρα δεν υπάρχει πια, το έχασα» απάντησε ο βοσκός. Ο Μωϋσής κατάλαβε το νόημα όλων αυτών. Έτσι γύρισε στην έρημο και προσευχήθηκε θερμά. Τη νύχτα σε όραμα του μίλησε ο Θεός, «Μωϋσή έκανες λάθος, ναι είναι αλήθεια πως είμαι πνεύμα όμως δεχόμουνα με πολύ ευχαρίστηση το γάλα που μου προσέφερε ο βοσκός σαν έκφραση της αγάπης του και επειδή εγώ δεν έχω ανάγκη από γάλα μοιραζόμουν αυτή την προσφορά με τη μικρή αλεπού που υπεραγαπά το γάλα». Με την ιστορία αυτή θέλω να πω το εξής: Πολλοί άνθρωποι που ασχολούνται με τον Θεό αντί να δεχτούν το κάλεσμα που λάβανε και να ξεκινήσουν αγώνα, διαβάζουν μια-δυο φορές την Αγία Γραφή και θεωρούν εαυτούς εκλεκτούς του Θεού έτσι, επηρεασμένοι από τον εγωισμό τους, μπαίνουν βιαίως στη ζωή του άλλου τάχα για να του την αλλάξουν προς το καλύτερο, τάχα για να τον «σώσουν». Αυτό είναι εωσφορικός εγωισμός και αποτελέσματα δεν φέρνει διότι ο Θεός με τον δικό του ξεχωριστό, διαφορετικό τρόπο καλεί εμάς και εμείς για να καλέσουμε τους άλλους θα πρέπει να το δείχνουν τα έργα μας ώστε οι συνάνθρωποί μας από μόνοι τους να έλθουν να μας συναντήσουν. Εμείς βιαίως δεν θα μπαίνουμε στη ζωή των άλλων. Ας γίνουμε ο καθένας μας ένα μεγάλο, πνευματικό πολυκατάστημα του Θεού και να είμαστε σίγουροι ότι ο Θεός θα μας διαφημίσει. Ας φτιάξουμε μέσα μας πνευματικές εγκαταστάσεις ώστε όταν έρθουν οι άνθρωποι κοντά μας να μπορέσουμε να τους γνωρίσουμε τον Θεό, όχι της Γραφής (δηλαδή των φιλοσοφικών λόγων και της ξερής γνώσης) αλλά αυτόν τον Θεό που η Καινή Διαθήκη έχτισε μέσα μας και τον παρουσιάζει η ζωή μας. Όλα τα ρήματα του Θεού, όλη η πνευματική μας αλλά και η υλική μας εξέλιξη δημιουργήθηκε από την ικανότητα του εγκεφάλου μας να σκέφτεται. Νομίζω ότι ο Θεός την μεγαλύτερή του τέχνη μέσα σε όλη την Δημιουργία του την φανέρωσε στην ικανότητα του εγκεφάλου να σκέφτεται, να εξελίσσεται, να δημιουργεί, να συντονίζει όλες τις βιολογικές εργασίες σε ολόκληρο το σώμα μας το οποίο είναι ο ναός του Θεού. Εάν ο εγκέφαλός μας δεν διαποτιστεί από τις αρχές του Θεού η ανθρωπότητα δεν θα απαλλαγεί από τα εωσφορικά, εγωιστικά κίνητρα που δημιουργεί η άγνοιά μας και που μας καταλήγουν στο θάνατο. Κατ’ εμέ η ψυχή, η ενέργεια, η δύναμη του ανθρώπου βρίσκονται στον εγκέφαλο. Ο εγκέφαλος είναι το μόνο μέλος που φυλάσσεται μέσα στο κρανίο και αν τραυματιστεί οι λειτουργίες που σε καθημερινή βάση εκπληρώνει το σώμα χάνονται. Όσοι δεν τροφοδοτούν τον εγκέφαλό τους με πνευματική τροφή πάντα θα ζουν εις βάρος του εαυτού τους καταστρέφοντας αυτόν, εις βάρος των γύρω τους αφού δεν διέπονται από σοφία ώστε να αναπτύξουν στοιχεία ευγενής άμιλλας μεταξύ τους, εις βάρος της Δημιουργίας, εις βάρος του Δημιουργού. Ο εγκέφαλός μας θα πρέπει να δουλέψει στην συχνότητα του Θεού ώστε να βομβαρδιστεί από την σοφία του Θεού, κατόπιν είναι σίγουρο ότι θα ζωοποιεί και θα ενεργοποιεί αιώνια το βιολογικό μας σώμα στο να αναπαράγει την άφθαρτη, αιώνια ζωή. Όσοι ασχολούνται με μέριμνες θέλοντας να πλουτίσουν πέφτουν σε πολλούς πειρασμούς οι οποίοι τους καθιστούν αμέτοχους της δόξης του Θεού. Όσοι περιορίζουν τις μέριμνες και εισέρχονται στο αγιαστήριο θα θέσουν τον εγκέφαλό τους σε πλήρη λειτουργία. Η Φωνή Θεού μάς φανέρωσε ότι ο Θεός επικοινωνεί με τον άνθρωπο μέσω του εγκεφάλου αφού συλλαμβάνει σκέψεις, τις επεξεργάζεται και τις χρησιμοποιεί για την εξέλιξη της ανθρωπότητας. Εξάλλου, τον κόσμο τον προχώρησαν αυτοί που απλώς εισήλθαν στην σιωπή και σκέφτηκαν. Αδέλφια μου, η συνεχόμενη εντρύφησή μας πάνω στα δρώμενα του αγίου Ευαγγελίου θα μας περάσει στην διάσταση του Θεού, ο οποίος εξουσιάζει τα πάντα διά του λόγου του και συντηρεί αυτά διά του λόγου του τον οποίον λόγο αν πιστέψουμε ότι και εμείς έχουμε θα δούμε τη ζωή μας να αλλάζει σε όλους τους τομείς υλικούς, βιολογικούς, πνευματικούς κ.λπ.. Τα γονίδιά μας για να ζουν και να αναπαράγουν ζωή χρειάζονται την λογική του Θεού, οποιαδήποτε άλλη λογική τα καταστρέφει. Αφού το γνωρίσαμε αυτό σήμερα δεν έχουμε παρά να υπερβούμε τον εαυτό μας και να ανταποκριθούμε στο κάλεσμα να γίνουμε παιδιά του Θεού, κάνοντας κτήμα μας την ιδιαίτερη λογική του Θεού η οποία μας καθιστά θεούς. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν!!!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου