Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013

ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ ΑΦΘΑΡΤΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ

ΑΜΑΡΑΝΤΟΣ ΑΦΘΑΡΤΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ
v  

Όταν ο σπόρος πέφτει στο πετρώδες μέρος πάει να πει ότι κάποιος ανθρωπος θέλει τον Θεό στην ζωή του όμως δεν έχει γύρω του περιβάλλον με ικμάδα ώστε να τον βοηθήσει να αξιοποιήσει τον λόγο του Θεού και έτσι χάνεται ο σπόρος. Το περιβάλλον να γνωρίζουμε παίζει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή μας θετική ή αρνητική. (ερμ.Λουκ. η-6)

v  

Ο σπόρος που έπεσε εις το μέσον των ακανθών συμβολίζει τον ανθρωπο που δέχεται τον λόγο όμως τα προβλήματα, οι μέριμνες, οι σπουδές, οι υποχρεώσεις, ο κόσμος τον πνίγει τον σπόρο και χάνεται. (ερμ.Λουκ. η-7)

v  

Η καλή γη είναι ο ανθρωπος που είναι καλοπροαίρετος, θετικός στο θέλημα του Θεού όταν το ακούει και σπεύδει χωρίς αναστολές πετάγοντας τα πάντα στον κάλαθο των αχρήστων ώστε να αξιοποιήσει τον Θεό μέσα του. (ερμ.Λουκ. η-8)

v  

Χρειάζεται θάρρος και απόφαση ώστε να μην ντραπούμε για την νέα ζωή που μας δείχνει ο Χριστός να ακολουθήσουμε, ώστε μέσω αυτής της νέας ζωής να γίνουμε λύχνος και να ιστάμεθα μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων στον λυχνοστάτη που είναι η σοφία, η μετάνοια, η αναγέννηση, η εφαρμογή. Αμήν. (ερμ.Λουκ. η-16)

v  

Όποιος έχει αγάπη, χαρά, φιλοξενία, ειρήνη, σοφία, Θεό θα του δοθούν περισσότερα όπως καρποί, χαρίσματα, σημεία, ζωή αιώνιο. Όποιος τώρα νομίζει ότι έχει, το νομίζει έρχεται από κοσμικούς τίτλους και αδιαφορεί στο να πολλαπλασιάσει ότι έχει συν Θεό, θα χάσει και αυτό που έχει. Ο τρόπος που χάνεται είναι η φθορά, η ασθένεια, το γύρας, ο θάνατος. Έτσι χάνεται η σοφία του κόσμου όταν αδιαφορείς να την ενώσεις με την σοφία του Θεού. (ερμ.Λουκ. η-18)

v  

Η οικογένεια του Θεού είναι όσοι ακούν τον λόγο του και τον καρποφορούν. Αρα και η οικογένεια η δική μας θα πρέπει να είναι όλοι όσοι δέχονται τον ζώντα Θεό και καταβάλλουν αγώνες στο να τον έχουν πάντα στην ζωή τους. (ερμ.Λουκ. η-21)

v  

Να προσέξουμε ώστε τον Θεό να μην τον βάζουμε για ύπνο αδιαφορώντας για την πνευματική μας αναγέννηση, διότι όταν έρθουν κύματα θα πρέπει να τον ξυπνήσουμε. Αν είναι κοντά έχει καλώς αν όμως τον έχουμε βγάλει από την ζωή μας για μεγάλο χρονικό διάστημα τότε θα είναι δύσκολο την ώρα του πειρασμού ή της δοκιμασίας να τον συναντήσουμε ώστε να μας βοηθήσει. (ερμ.Λουκ. η-24)

v  

Το πόσο Θεό έχουμε μέσα μας ή πόση πίστη θα φανεί την ώρα της δοκιμασίας. Το πόσο αγάπη έχουμε θα φανεί την ώρα που όλοι θα μας αποστρέφονται και θα μας κατηγορούν. Το πόσο χαρά έχουμε θα φανεί την ώρα που δίπλα μας ή μέσα μας θα υπάρχουν δυσκολίες και πως θα τις αντιμετωπίσουμε. Το πόσο ταπείνωση έχουμε θα φανεί την ώρα που τα πάντα θα είναι στα πόδια μας κ.λπ. (ερμ.Λουκ. η-25)

v  

Το πνεύμα το ακάθαρτο εισέρχεται σιγά-σιγά στον ανθρωπο. Πρώτα βάζει τον φόβο, μετά το παράπονο, μετά τον εγωισμό, μετά την πονηρία, μετά τον θυμό, μετά το ψέμα, μετά την κρίση, μετά την κατάκριση, μετά την πνευματική τεμπελιά, μετά σε βάζει να κατηγορείς τους ανθρώπους και τελευταία να κατηγορείς και τον ίδιο το Θεό. Ύστερα το ακάθαρτο πνεύμα φέρνει τα ψυχολογικά προβλήματα, μετέπειτα την απομόνωση και τελευταία τον θάνατο ψυχής και σώματος. (ερμ.Λουκ. η-29)

v  

Πολλοί νομίζουν ότι ο διάβολος δεν υπάρχει σε αυτούς όμως θέλω να πληροφορήσω ότι ο διάβολος δεν είναι κάποιος με κέρατα ή κόκκινα μάτια. Ο διάβολος έχει στοιχεία τα οποία είναι η ζήλια, το ψέμα, ο εγωισμός, η κρίση, η πονηρία, ο φόβος, ο θυμός, η στενοχώρια, η υλοφροσύνη, η αγνοια του λόγου του Θεού καθώς περιαυτολογία, έπαινος του περιβάλλοντος, ευθιξία, παράπονο, προπέτεια, δικαιολογία κ.λπ. Ποιος δεν έχει λοιπόν μέσα του λεγεώνες διότι το καθένα από αυτά έχει πολλά παράγωγα. (ερμ.Λουκ. η-33)

v  

Ο Κύριος λεγόταν Κύριος διότι δια των στοιχείων του Πατέρα του κυριαρχούσε του πονηρού ο οποίος δεν μπορούσε να εισέλθει μέσα του κατ’ ελάχιστον. Αν θέλουμε να είμεθα κύριοι να έχουμε τα στοιχεία του Κυρίου μας στην ζωή μας. (ερμ.Λουκ. η-33)

v  

Όποιος όμως έχει προορισμό σωτηρίας θα πέσει με τα μούτρα στον αγώνα του αγιασμού, ώστε να ελευθερώσει τον εαυτό του από τον διάβολο και τα δαιμόνια που κατάφερε να εισάγει εις αυτόν. (ερμ.Λουκ. η-37)

v  

Όταν έχεις πίστη ακόμη και στο να αγγίξεις κάποιον που πιστεύεις ότι είναι του Θεού ενεργεί έτσι ώστε να απαλλαγείς από οποιαδήποτε νόσο γι’ αυτό η πίστη ενεργεί σε όλους τους λαούς και σε όλες τις θρησκείες. (ερμ.Λουκ. η-44)

v  

Όταν έχεις πίστη ακόμη και στο να αγγίξεις κάποιον που πιστεύεις ότι είναι του Θεού ενεργεί έτσι ώστε να απαλλαγείς από οποιαδήποτε νόσο γι’ αυτό η πίστη ενεργεί σε όλους τους λαούς και σε όλες τις θρησκείες. (ερμ.Λουκ. η-45)

v  

Η ζώσα πίστη θα μας βγάλει στον ουρανό. Το θάρρος και η απόφαση είναι ο υψιπέτης αετός, ο οποίος θα μας ενώσει με τον ζώντα Θεό ώστε δια του αγιασμού να αποκτήσουμε δυνάμεις οι οποίες θα μας εξασφαλίσουν ειρήνη κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. (ερμ.Λουκ. η-50)

v  

Όταν ένας ανθρωπος είναι ταπεινός κρύβει τα μικρά και τα μεγάλα θαύματα που επιτελεί ο Θεός στην ζωή του, διότι δεν θέλει να κάνει προβολή (εγωισμός). Αλλο είναι να σε διαφημίζει ο Θεός και άλλο να αυτοπροβάλλεσαι. (ερμ.Λουκ. η-56)

v  

Ο τρόπος να διώχνεις δαιμόνια και να θεραπεύεις νόσους ξεκινάει πρώτα από τον εαυτό σου. Δηλαδή πρέπει πρώτα να γνωρίσεις τον εαυτό σου ώστε με την δύναμη του Θεού και τις κατάλληλες πνευματικές αποφάσεις να διώξεις τα δαιμόνια από μέσα σου. Η θεραπεία νόσων ξεκινάει και αυτή από μέσα σου αφού πρώτα έχεις θεραπεύσει τον εαυτό σου από διάφορες νόσους. Και τα δυο είναι εξουσία η οποία δίνεται από τον Θεό. (ερμ.Λουκ. θ-1)

v  

Η βασιλεία του Θεού κηρύττεται με τα λόγια τα οποία εξέρχονται εν δυνάμει και διακατέχονται από σοφία Θεού συναρπάζουσα. Το βασικότερο όμως όλων είναι η ζωή μας, αυτή πρέπει να κηρύττει Χριστό εν δυνάμει. (ερμ.Λουκ. θ-2)

v  

Όποιος δεν δέχεται τον απεσταλμένο του Θεού που φέρνει σοφία, αναγέννηση, ειρήνη, ταπείνωση, αγάπη, Χριστό δεν δέχεται τον Θεό διότι ο Θεός είναι τα ανωτέρω και πολλά άλλα. (ερμ.Λουκ. θ-5)

v  

Σήμερα είναι πολύ δύσκολο οι ανθρωποι να εκτιμήσουν την δωρεά του Θεού την οποία έφερε στην ζωή τους, ώστε μετέπειτα και αυτοί που ευεργετήθηκαν από τον Θεό να ευεργετήσουν αυτόν που τους ευεργέτησε. Με αποτέλεσμα η αφιέρωσή του να είναι πιο μεγάλη, πιο ουσιαστική, πιο ευλογημένη με θεϊκές και υλικές επεμβάσεις προς δόξα Θεού και σωτηρία του κόσμου. (ερμ.Λουκ. θ-13)

v  

Ο ανθρωπος όταν γεννιέται συναντά την ύλη και δένεται τόσο πολύ με αυτή διότι είναι το πρωταρχικό στοιχείο που συναντά στην ζωή του και δυστυχώς δια της ύλης κλείνουν οι πόροι του πνεύματος ώστε να μην μπορεί να εννοήσει τις αξίες αυτού. Τις οποίες αξίες όταν τις εντάξει στην ζωή του θα του δοθούν όλες οι δωρεές και οι επαγγελίες (σεις πλιότερα τούτων θέλετε ποιήσει) με άπειρες ευλογίες.

Ο Κύριος είναι μέγα παράδειγμα. Δεν είχε χρόνο να τον διαθέσει παρά μόνο στο να κάνει το θέλημα του Πατέρα του. Οι ευλογίες που τον διακατείχαν ήταν άπειρες, χιλιάδες ανθρωποι ευλογούνταν με τον λόγο του. (ερμ.Λουκ. θ-24)

v  

Να ομολογούμε Χριστό με χαρά ώστε και αυτός με χαρά να μας ομολογεί στον Πατέρα του, ο οποίος θα κάνει αισθητή την παρουσία του στην ζωή μας με αγγέλους, με το Αγιο Πνεύμα, με τον Υιό του και με την παρουσία του. (ερμ.Λουκ. θ-26)

v  

Το αψευδές στόμα του Κυρίου φανέρωσε ότι κάποιοι που ήταν εκεί μαζί του δεν θα πεθάνουν μέχρι να ξανάρθει. Αρα, αυτοί είναι σήμερα 2000 χρονών και πλέον και όμως ζουν δίπλα μας αλλά δεν τους ξέρουμε. Ο λόγος είναι διότι η παχυλότητα της φθαρτής οράσεως που μας διέπει δεν μας παρέχει εκείνα τα στοιχεία ώστε να δούμε το άφθαρτο σώμα των ανθρώπων αυτών έστω και αν βρίσκονται δίπλα μας. (ερμ.Λουκ. θ-27)

v  

Η δόξα που φανερώθηκε (ο Μωυσής και ο Ηλίας) είναι η δόξα που αγωνιζόμαστε σήμερα να αποκτήσουμε, η οποία είναι ο καθαρισμός, ο αγιασμός, η ζωή του Χριστού η οποία εξαφανίζει όλα τα φθοροποιά στοιχεία από την ζωή μας, χαρίζοντάς μας μια πανευδαίμονη ζωή γεμάτη ανεκλάλητη χαρά. (ερμ.Λουκ. θ-31)

v  

Όχι προσωπικές βασιλείες αυτές καταργούνται αλλά η γενική βασιλεία θα μας εξασφαλίσει αιώνια τον Θεό μέσα μας και γύρω μας. (ερμ.Λουκ. θ-33)

v  

Η ολιγοπιστία διαλύεται με τον αγώνα της μελέτης του λόγου του Θεού και με την αδιάλειπτη προσευχή. Μάλιστα, η ομολογία αναπτύσσει δυνάμεις με την πάροδο του χρόνου ώστε στο όνομα του Χριστού να επιτελούμε θαύματα κατά πάντων των δαιμονίων. (ερμ.Λουκ. θ-40)

v  

Μπορεί κατά κόσμο να είσαι μικρότερος όλων, όμως το θάρρος στο να αγαπάς τον Θεό αδιαφορώντας για όλα τα υπόλοιπα τα του κόσμου σε καθιστούν μέγα και γίνεται αιτία η αγάπη σου αυτή στο να σου αυξάνει τις πνευματικές ενέργειες έναντι Θεού και ανθρώπων προς σωτηρία. (ερμ.Λουκ. θ-48)

v  

Όταν κοιτάς να διορθώσεις την πορεία του άλλου, θεωρώντας αυτή λάθος, τότε φεύγεις της σοφίας του Θεού και της αποστολής σου, μάλιστα γίνεσαι εμπόδιο στο σχέδιο σωτηρίας του Πατέρα. (ερμ.Λουκ. θ-50)

v  

Χρειάζεται να έχουμε πίστη στις ενέργειες του Θεού και να τείνουμε καθ΄ ημέραν στην πνευματική μας αναγέννηση, η οποία θα μας εξασφαλίσει σοφία Θεού, πίστη και εμπιστοσύνη εις αυτόν. Χρειάζεται νυχθημερόν να ερευνάμε θετικά τα γεγονότα που εξελίσσονται γύρω μας, ώστε να συναντάμε δι’ αυτών την σοφία του Θεού. Ακόμη, χρειάζεται όταν δεν εννοούμε τα γεγονότα να ερευνάμε πέρα από τα συνηθισμένα δια Πνεύματος Αγίου. (ερμ.Λουκ. θ-50)

v  

Πολλοί φοβούνται να κάνουν το θέλημα του Θεού και δημιουργούν καλούπια γύρω τους. Τον φόβο αυτόν τον προκαλεί ο μέγιστος εγωισμός, ο οποίος δεν τους επιτρέπει να κινηθούν διαφορετικά φοβούμενοι την κατακραυγή του κόσμου. Έτσι, δημιουργούνται οι αιρέσεις, τα δόγματα κ.λ.π. Αυτοί που ανήκουν και κινούνται κάτω από τέτοια καλούπια δεν μπορούν να εννοήσουν το όποιος δεν είναι καθ΄ ημών είναι υπέρ ημών και πέφτουν σε κρίσεις και επικρίσεις. (ερμ.Λουκ. θ-50)

v  

Εάν θυμώνουμε, εάν κρίνουμε, εάν ζηλεύουμε, εάν θέλουμε το κακό των συνανθρώπων μας, εάν όπου δεν μας δέχονται τους κατηγορούμε, εάν λέμε ψέματα, εάν έχουμε φόβο, εάν φωνάζουμε κ.λπ. τότε να είμεθα σίγουροι ότι είμαστε αυστηρού πνεύματος (πονηρού πνεύματος). (ερμ.Λουκ. θ-55)

v  

Η υπευθυνότητα που διακατείχε τον Κύριο έναντι του θελήματος του Θεού, του Πατέρα του δεν του επέτρεπε ώστε να μοιράσει την ζωή του λίγο για την δόξα του Θεού και λίγο για τις απολαύσεις του κόσμου. Εδώ αφήνει να εννοηθεί ότι όποιος θέλει να τον ακολουθήσει τον Χριστό χρειάζεται θυσία. (ερμ.Λουκ. θ-58)

v  

Ο ανθρωπος του Θεού βρίσκεται σε έναν διαρκή πόλεμο με τον έτερο κακό εαυτό του και χρειάζεται να δίνει μάχες ώστε να τον εξουδετερώσει. Όταν τον εξουδετερώσει ας κάνει ότι θέλει, δεν κινδυνεύει. (ερμ.Λουκ. θ-58)

v  

Ο Χριστός θέλει ο λαός του να έχει μια αποστολή, αυτή είναι να τείνει με όλες τις δυνάμεις του όπως ο στρατιώτης στη μάχη ώστε να ιδρύσει την βασιλεία του Θεού μέσα του και γύρω του. Για να ιδρύσεις την βασιλεία του Θεού μέσα σου και γύρω σου χρειάζεται πρώτα να την εννοήσεις ώστε δια της ομολογίας να την ιδρύσεις, υπηρετώντας αυτή πάσας τας ημέρας της ζωής σου. (ερμ.Λουκ. θ-60)

v  

Στο Θεό θα δώσουμε εξηγήσεις μια μέρα και όχι στους συνανθρώπους μας, το θέλημα του Θεού να κάνουμε και όχι το θέλημα του καθενός. (ερμ.Λουκ. θ-62)

v  

Ο Θεός καλεί ποικιλοτρόπως ή απευθείας ή με απεσταλμένο συνεργάτη του Θεού, σκεύος εκλογής αρκεί να μην περιφρονήσουμε το κάλεσμα. Όταν το δεχτούμε τότε θα γίνουμε και εμείς απεσταλμένοι, θα γίνουμε κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι του ουρανίου πολιτεύματος. (ερμ.Λουκ. θ-62)

v  

Το κύριο αίτημα της προσευχής όλων των παιδιών σήμερα που ανήκουν ουσιαστικά στην Φωνή Θεού είναι να στείλει ο Θεός καλούς εργάτες οι οποίοι να ενδιαφέρονται για την δόξα του Θεού, την σωτηρία του κόσμου καθώς και την ίδρυση της βασιλείας του Θεού μέσα τους και γύρω τους. Και εμείς που είμεθα σήμερα στην Φωνή Θεού να φροντίσουμε ώστε και εμείς να μεταλλαχτούμε δια του Χριστού από ανάξιους σε άξιους εργάτες, ώστε να σπεύσουμε πρώτον να εννοήσουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού και δεύτερον να τείνουμε με όλες τις δυνάμεις στην πραγματοποίηση του θελήματος του Θεού, το οποίο εύχομαι εκ βάθους καρδίας εις όλους τους νέους μαθητές του Χριστού. (ερμ.Λουκ. ι-2)

v  

Πολλοί δεν μελετούν και προσπαθούν με πνοή θανάτου η οποία έρχεται εκ της φιλοσοφικής πολυλογίας να πετύχουν στόχους που χρειάζονται μεγάλη αγάπη, μεγάλη πίστη, μεγάλη ταπείνωση. Χρειάζεται αφιέρωση την οποία δεν θα πρέπει να φοβόμαστε. (ερμ.Λουκ. ι-2)

v  

Οι λύκοι είναι οι ανθρωποι οι οποίοι έχουν επηρεαστεί από το σύστημα του κόσμου στους οποίους ο διάβολος εναπέθεσε μέσα τους στοιχεία όπως συμφέροντα, φιλοδοξίες, μίσος, φθόνο, ζήλια. Θα τους πλησιάζουμε λοιπόν με ειρήνη ως αρνία, εάν μας δεχτούν έχει καλώς εάν όχι θα φύγουμε δεν χρειάζεται να αντιδικούμε. (ερμ.Λουκ. ι-3)

v  

Η ειρήνη τώρα για να έρθει σε εμάς και να μεταδοθεί και στους γύρω μας χρειάζεται ουσιαστική αναγέννηση, ώστε να εννοήσουμε την ειρήνη που ο Χριστός αναφέρει. Θα χρειαστεί για να έχουμε την ειρήνη του Χριστού απόφαση και πολυχρόνιο αγώνα με τον έτερο κακό εαυτό μας. (ερμ.Λουκ. ι-5)

v  

Η ειρήνη φεύγει από τον θρόνο του Θεού και κατεβαίνει στον ανθρωπο του Θεού, ο οποίος αγωνίζεται δια αυτής κάνοντας το θέλημα του Θεού. Η οποία ειρήνη διακατέχεται από σοφία, χαρά, αφθαρσία. (ερμ.Λουκ. ι-6)

v  

Όσοι είναι πραγματικοί εργάτες οι οποίοι εργάζονται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου να ενισχύονται υλικά από αυτούς που ζουν την αναγέννηση σήμερα στον οίκο τους, ώστε μια μέρα να γίνουν και αυτοί εργάτες του Θεού. Το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου. (ερμ.Λουκ. ι-7)

v  

Εάν κηρύττεις τον Χριστό και δεν έχεις θεραπεύσει τον εαυτό σου χρειάζεται να ψάξεις περισσότερο, διότι δεν είναι δυνατόν να είσαι απεσταλμένος του Χριστού και να πάσχεις, κάτι φταίει. (ερμ.Λουκ. ι-9)

v  

Η πίστη κάνει θαύματα στο όνομα του Χριστού. Η ταπείνωση και η αγάπη όμως σώζουν την ψυχή και το σώμα μας. Αμήν. (ερμ.Λουκ. ι-17)

v  

Η πάλη του Κυρίου με τον έτερο κακό εαυτό του, η νίκη του στο Σαραντάριο όρος, το θάρρος του να εργάζεται μπροστά στους γραμματείς και Φαρισαίους, το αποστολικό του έργο, η σταυρική του θυσία, η ταφή και η ανάστασή του, η ανάληψή του, έριξαν τον Σατανά ώστε να μην μπορεί να ενεργεί εις αυτόν διότι δεν νίκησε σαν Θεός αλλά σαν ανθρωπος με την νουθεσία του Αγίου Πατρός, αφήνοντας να εννοηθεί ότι όταν οι ανθρωποι εννοήσουν την νουθεσία του Πατέρα και την εντάξουν στην ζωή τους θα νικήσουν. (ερμ.Λουκ. ι-18)

v  

Τα ονόματά μας γράφονται στον ουρανό όταν ομοιάζουμε του Χριστού, ο οποίος έθεσε εαυτόν στην υπηρεσία του Πατέρα του και στην αναγέννηση των συνανθρώπων μας δια της θυσίας. Έτσι και μόνο έτσι γράφονται τα ονόματά μας στον ουρανό. Αγώνα ώστε τα έργα μας να σφραγίσουν την αποστολή μας. (ερμ.Λουκ. ι-20)

v  

Τα έργα γίνονται για να διαμορφώσουμε χαρακτήρα Χριστού. Χωρίς έργα πως θα ξέρουμε ότι έχουμε αγάπη, πως θα ξέρουμε ότι έχουμε ταπείνωση, πως θα αποδείξουμε ότι εργασθήκαμε με θυσία. Χρειάζεται λοιπόν προσοχή και προσευχή ώστε να διαφωτιστούμε άνωθεν για το πώς πρέπει να κινούμεθα.  (ερμ.Λουκ. ι-20)

v  

Ο λόγος  όπου τα μωρά του κόσμου βρήκαν χάρη είναι διότι η απλότητα που τους διακατέχει αφήνει τους πόρους του πνεύματος ανοιχτούς, ώστε να μπορεί να εισέλθει ο προβληματισμός τον οποίον προκαλεί ο Θεός στους αναγνώστες του θείου λόγου του κεντρίζοντας το ενδιαφέρον τους πάνω στα στοιχεία του ευαγγελίου. (ερμ.Λουκ. ι-21)

v  

Ο πνευματικός κόσμος δυστυχώς σήμερα δεν έχει τον Πατέρα και την σοφία του, διότι έπεσε σε πολλές παγίδες με αποτέλεσμα να μην αποκαλύπτεται ο Πατέρας εις τους πνευματικούς αρχηγούς και μετέπειτα στον λαό.

Η πρώτη παγίδα είναι ότι απέρριψαν την βασιλεία του Θεού από μέσα τους και γύρω τους και την μετέφεραν στον ουρανό.

Δεύτερη παγίδα είναι ότι πίστεψαν στην ζωή δια του θανάτου και όχι στην ζωή δια της ζωής.

Τρίτη παγίδα είναι ότι δεν πίστεψαν ώστε να αποκτήσουν τους καρπούς, τα χαρίσματα, τα σημεία δια των οποίων θα εξασφαλίσουν ευλογία.

Τέταρτη παγίδα, τυποποίησαν τον λόγο του Θεού ως σαν να είναι ανενεργό ρήμα ενώ το ρήμα του Θεού ζωοποιεί. (ερμ.Λουκ. ι-22)

v  

Το Πνεύμα το Αγιο λοιπόν σήμερα ζωοποιεί τον Χριστό, τον Θεό στην ζωή μας κάνοντας όλους εμάς σκεύη εκλογής και μετέπειτα Υιούς Θεού. (ερμ.Λουκ. ι-23)

v  

Η γνώση πρέπει να ξέρουμε ότι είναι ο απαγορευμένος καρπός, είναι το δέντρο του να γινώσκει ο ανθρωπος το καλό ή το κακό.

Κάνοντας κάποιος καλή χρήση της γνώσης αναγεννιέται, γίνεται Θεός. Κάνοντας όμως κάποιος κακή χρήση της γνώσης, η γνώση αυτή γίνεται αιτία να απολεστεί, μη γένοιτο! (ερμ.Λουκ. ι-25)

v  

ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ να αγαπάς τον Θεό με όλα τα εξ όλης πετάγοντας τα πάντα (αδυναμίες, συμφέροντα, προσωπικές φιλοδοξίες κ.λπ.) στον κάλαθο των αχρήστων. Η αγάπη προς τον πλησίον εξαρτάται από την αφιέρωσή σου στο να κάνεις το θέλημα του Θεού, ώστε δια της προσωπικής αφιέρωσης να βρεις τους πνευματικούς τρόπους τους οποίους θα εναποθέσεις στο πνεύμα του πλησίον σου με αγάπη. (ερμ.Λουκ. ι-28)

v  

Η παραβολή του καλού Σαμαρείτη συμβολίζει τον πεσόντα ανθρωπο ή μάλλον όλο το ανθρώπινο γένος το οποίο έπεσε, απεστάτησε από τον Χριστό και οι ληστές (κοσμικό σύστημα, πάθη, αδυναμίες, ασθένειες, εγωισμοί, πονηρίες κ.λπ.) άφησαν αυτόν ημιθανή. Ο καλός Σαμαρείτης είναι ο Χριστός ο οποίος με τα στοιχεία αγάπης και το μέγα έλεος που χαρίζει στον ανθρωπο δημιούργησε την εκκλησία του επί της γης (πανδοχείον), ώστε να βρει ο ανθρωπος ουσιαστική θεραπεία. (ερμ.Λουκ. ι-33)

v  

Το έλεος του Θεού σήμερα καταδιώκει πιστούς και απίστους. Ο Θεός βρέχει για δικαίους και αδίκους με δωρεές πάνω σε όλους τους τομείς υλικούς και πνευματικούς. Θα είναι αδιανόητο εμείς που λεγόμεθα λαός Θεού να μην ποιούμε το έλεος στους πάσχοντες αδερφούς, υλικό έλεος και πνευματικό έλεος. (ερμ.Λουκ. ι-37)

v  

Ευτυχισμένος είναι αυτός που δεν χρειάζεται λόγους να είναι ευτυχισμένος αρκεί να ζει με τον Θεό. (ερμ.Λουκ. ι-42)

v  

Βασιλεία Θεού στη γη σημαίνει ότι οι ανθρωποι πρέπει να εντάξουν στην ζωή τους σαν πολίτευμα την ανυπόκριτη αγάπη, η οποία στρέφεται προς πάντα συνανθρωπο φίλο ή εχθρό. (ερμ.Λουκ. ια-1)

v  

Οι μέριμνες μας αποξενώνουν από τον Θεό και μας δημιουργούν συνθήκες άγχους και αποπροσανατολισμού από το θέλημα του Θεού, από τον στόχο της θέωσης. Χρειάζεται να εννοήσουμε ότι πρέπει να περιορίσουμε τον εργασιακό μας χρόνο συμβιβαζόμενοι με τα απαραίτητα υλικά αγαθά ώστε να αξιοποιήσουμε τον ελεύθερο χρόνο συν Θεό. (ερμ.Λουκ. ια-3)

v  

Πρέπει να συγχωρούμε τους συνανθρώπους μας για να μας συγχωρέσει και εμάς ο Θεός διότι με όποια κρίση κρίνουμε θα κριθούμε. Όταν αρνούμεθα να συγχωρέσουμε είναι φυσική συνέπεια το έλεος του Θεού να μην εισέρχεται και να μην επισκιάζει και εμάς στα λάθη μας. (ερμ.Λουκ. ια-4)

v  

Ο πειρασμός έρχεται διότι το πνευματικό μας επίπεδο έχει περιορισμένες δυνατότητες συν Θεό ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στις στιγμιαίες επιθέσεις του πονηρού. Χρειάζεται μετάνοια, αναγέννηση και πνευματική διορατικότητα καθώς και ευστροφία πνεύματος εις το έπακρον, ώστε να καταλαβαίνεις τον πειρασμό και να αμύνεσαι με προσευχή και ευαγγελική γνώση. (ερμ.Λουκ. ια-4)

v  

Εμείς ως ανθρωποι γνωρίζουμε τις ανάγκες των ανθρώπων από παιδικής ηλικίας, μάλιστα φροντίζουμε ώστε τα τέκνα μας να έχουν τα απαραίτητα. Ο Θεός γνωρίζει ότι εμείς χωρίς Πνεύμα Αγιο είμαστε ένα τίποτα και οι δυνάμεις που μας διακατέχουν είναι μηδαμινές. (ερμ.Λουκ. ια-13)

v  

Ο Κύριος εμπιστεύτηκε τον Πατέρα του και έλαβε από αυτόν Πνεύμα Αγιο και αυτό χωρίς μέτρο. Ο λόγος που το έλαβε χωρίς μέτρο είναι διότι τον εμπιστεύτηκε εις το απόλυτο. Εμείς όμως δεν τον εμπιστευόμαστε και έτσι η σοφία μας φτάνει μέχρι ένα σημείο ώστε οι δυνατότητές μας να είναι περιορισμένες. Αν τον εμπιστευτούμε εις το απόλυτο θα λάβουμε και εμείς Πνεύμα Αγιο και ανάλογα την εμπιστοσύνη που θα του έχουμε θα αυξάνει το πνεύμα εις εμάς. (ερμ.Λουκ. ια-13)

v  

Όπου οι ανθρωποι διαιρούνται εκεί Θεός δεν υπάρχει το μόνο που θα υπάρξει είναι κονιορτός. (ερμ.Λουκ. ια-17)

v  

Είναι μακάριοι αυτοί που ακούν και εννοούν την διδασκαλία του Πατρός και ο λόγος είναι διότι θα μπορέσουν να απολυτρώσουν τον εαυτό τους από την αμαρτία, την φθορά και τελευταία από τον θάνατο. Με φυσική συνέπεια να φέρουν τον ουρανό Θεό μέσα τους ώστε να βασιλεύουν μετ’ αυτού του Θεού και τώρα και πάντα και εις τους αιώνες των αιώνων, νικώντας δια των ρημάτων του λόγου του Θεού όλα εκείνα τα φθοροποιά στοιχεία της αμαρτίας που τους οδηγούν σε αδιέξοδο. (ερμ.Λουκ.ια-28)

v  

Ο οφθαλμός εισάγει, ο εγκέφαλος βλέπει, το πνεύμα που υπάρχει και ενεργεί στον εγκέφαλο επεξεργάζεται τις εικόνες. Εάν κατοικεί ο διάβολος στον εγκέφαλο, πονηρό πνεύμα τότε όλα ενεργούν πονηρά μέσα μας και γύρω μας, εάν όμως μέσα στον εγκέφαλό μας κατοικεί το πνεύμα του Θεού τότε η βασιλεία του Θεού και η ανεκλάλητη χαρά πλημμυρίζουν την ζωή μας. (ερμ.Λουκ. ια-34)

v  

Φως είναι και μια δοκιμασία και μια αντιξοότητα η οποία χωρίς Θεό γίνεται σκοτάδι που μας οδηγεί σε αδιέξοδο. Όταν όμως είναι μέσα μας ο Χριστός και η διδασκαλία του τότε το φως, δοκιμασία είναι και παραμένει πάντα φως. (ερμ.Λουκ. ια-35)

v  

 

Το έσωθεν το οποίο πρέπει να είναι καθαρό είναι το πνεύμα μας, το οποίο πρέπει να είναι του Χριστού. Το γνώθις εαυτόν, ο καθαρισμός, η μελέτη του αγίου ευαγγελίου, η αδιάλειπτη προσευχή  εξασφαλίζουν τον αγιασμό και τον καθαρισμό του εσωτερικού μας κόσμου. (ερμ.Λουκ. ια-39)

v  

Η υλική ελεημοσύνη είναι ένα στοιχείο αγάπης, είναι στοιχείο του Θεού και όταν δίδεται φέρνει ανάπαυση και χαρά.

Ας γνωρίζουμε ότι ο ελεών υλικά πτωχό, ελεεί Θεό. Η υλική ελεημοσύνη φανερώνει αναγεννημένο ανθρωπο, ο οποίος κάνει έργο το θέλημα του Θεού στην ζωή του. (ερμ.Λουκ. ια-41)

v  

Υπάρχει μια άλλη ελεημοσύνη η οποία είναι πνευματική και αποσκοπεί στην απολύτρωση του ανθρωπίνου γένους. Αυτή γίνεται από ανθρωπο που αφιερώνεται χρόνια στην μελέτη του λόγου του Θεού και στην αδιάλειπτη προσευχή. Τα αποτελέσματα της αφιέρωσης αυτής είναι να δοθούν στον καλοπροαίρετο πιστό πνευματικές ομιλίες, πνευματικές ερωτοαπαντήσεις και πνευματικά μυστήρια τα οποία δίδονται στους καλούς έχοντας πνεύμα Θεού, ώστε να απολυτρώσουν δια της μελέτης των αποκεκρυμμένων μυστηρίων ψυχή και σώμα. (ερμ.Λουκ. ια-41)

v  

Οι ασπασμοί, οι εξουσίες, οι πρωτοκαθεδρίες καταργούνται στην Φωνή Θεού. Όλοι είμεθα εργάτες της αληθείας, όλοι είμεθα υπηρέτες του Θεού και του συνανθρώπου μας. (ερμ.Λουκ. ια-43)

v  

Υποκριτής είναι αυτός που η συμπεριφορά του χαρακτηρίζεται από την προσπάθεια που κάνει ώστε να μην εμφανίσει τον πραγματικό του εαυτό και να παρουσιάσει μια ψεύτικη εικόνα για τις ιδέες, για τα συναισθήματά του και για τις προθέσεις του. Με λίγα λόγια ηθοποιός, ο οποίος ενσαρκώνει έναν ρόλο που ποτέ δεν είχε. (ερμ.Λουκ. ια-44)

v  

Η ζύμη των Φαρισαίων είναι λόγια χωρίς έργα, τύποι χωρίς ουσία, αγάπη χωρίς αγάπη, καθώς εξουσίες εγωιστικές και έργα αγάπης για το θεαθήναι των ανθρώπων και όχι για την δόξα του Θεού. Η ζύμη των Φαρισαίων καταργεί την βασιλεία του Θεού στην γη και την μεταφέρει στον ουρανό. (ερμ.Λουκ. ιβ-2)

v  

Η κρυφή ζωή μας είναι αυτή η οποία θα φανερωθεί μια μέρα. Αν είναι σύμφωνα με το θέλημα του Θεού η δόξα θα είναι άπειρη. (ερμ.Λουκ. ιβ-3)

v  

Φίλοι του Θεού, του Χριστού είναι αυτοί οι οποίοι κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες δοξάζουν τον Θεό και εργάζονται χωρίς γογγυσμό ή χωρίς γιατί στις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουν στο να κάνουν το θέλημα του Θεού, η οποία εργασία γίνεται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. (ερμ.Λουκ. ιβ-4)

v  

Ο διάβολος με καταιγισμό ψεμάτων εργάζεται μέρα και νύχτα με χίλια δυο τεχνάσματα να αγοράσεις την πραμάτεια του, την αμαρτία. Ο λόγος που το κάνει αυτό είναι για να σε εκθέσει ενώπιον Θεού, ενώπιον ανθρώπων και ενώπιον αγγέλων του Θεού κατά την ημέρα της κρίσεως. Μετέπειτα θέλει να δύναται λόγω της αμαρτίας να διεκδικεί και το σώμα αλλά και την ψυχή. Προσοχή λοιπόν, όχι συζήτηση, όχι διάλογο, όχι παραχώρηση στον διάβολο και στα έργα που σε παροτρύνει να εντάξεις στην ζωή σου. (ερμ.Λουκ. ιβ-5)

v  

Όσοι νιώθουν ότι είναι λησμονημένοι και νιώθουν ότι δεν έχουν ευλογία στην ζωή τους θα πρέπει να τείνουν στα εξής:

1) Να πάψουν να κάνουν τους έξυπνους.

2) Να πάρουν το ευαγγέλιο του Χριστού ανά χείρας.

3) Να προσκολληθούν στην Φωνή Θεού.

4) Να μελετούν το ευαγγέλιο του Θεού.

5) Να προσεύχονται εν τω κρυπτώ και να ζητούν το μέγα έλεος του Θεού να επισκιάσει την ζωή τους.

6) Να ξεχάσουν ότι θεωρούσαν ως σαν θέλημα του Θεού μέχρι χτες το οποίο παρέλαβαν από το σύστημα των ανθρώπων.

7) Να μετανοήσουν ειλικρινά παρουσιάζοντας ουσιαστική αγάπη στον Θεό και στον ανθρωπο.

8) Να αναγεννηθούν συν Θεό ώστε να ενεργούν σαν Θεοί.

9) Να ομολογήσουν Χριστό όπου καταλαβαίνουν ότι θα εισακουστούν, ξεκινώντας με το κήρυγμα της αγάπης και της ζωής το οποίο σου εξασφαλίζει χαρά και άπειρη ευλογία. (ερμ.Λουκ. ιβ-7)

v  

Όσοι ντρέπονται να ομολογήσουν Θεό και απεσταλμένο δεν μπορούν να εισέλθουν στην βασιλεία του Θεού. Η ντροπή κρύβει εγωισμό και συμφέροντα. Αρα, με αυτά τα δαιμόνια Θεό δεν βλέπεις. (ερμ.Λουκ. ιβ-9)

Ο Πατέρας είναι η σιωπή και δίδει το έργο της δημιουργίας, ο Υιός είναι ο λόγος παραλαμβάνει το σχέδιο και το δίνει στον Παράκλητο (Αγιο Πνεύμα), το Αγιο Πνεύμα είναι ο εργολάβος της θεότητας. Είναι αυτό που θα εργαστεί ώστε να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας. (ερμ.Λουκ. ιβ-10)

v  

Ο ανθρωπος του Θεού πρέπει να λέει την αλήθεια. Αν η αλήθεια προσβάλει κάποιον αυτό δεν είναι στις προθέσεις του ανθρώπου του Θεού, απλώς η αλήθεια για όποιον έχει καλή προαίρεση γίνεται δόξα Θεού ενώ για όποιον έχει κακή προαίρεση γίνεται κατηγορώ. Αγάπη λοιπόν και αλήθεια να έχουμε και ο Θεός θα είναι μεθ’ ημών. (ερμ.Λουκ. ιβ-11)

v  

Δεν μας ενδιαφέρει η απλή φιλία ώστε να κερδίσουμε κάποιον με το να του κάνουμε το χατίρι, σίγουρα μας ενδιαφέρει η καλή γειτονία όμως εμάς μας ενδιαφέρει πιο πολύ η σωτηρία του συνανθρώπου φίλου ή εχθρού. Εκείνο ακόμη που θα μας ενδιαφέρει εμάς είναι να μην χάσουμε τον Θεό και όχι κάποιον συνανθρωπο που αποσκοπεί σε δόλιους σκοπούς. (ερμ.Λουκ. ιβ-14)

v  

Όσοι έχουν προορισμό σωτηρίας ας ενθυμηθούν πρώτον, την συμβουλή του Χριστού ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Δεύτερον, την παραβολή του άφρονα. Τρίτον, τα λόγια του σοφού Σολομώντα, ο πρώτος φτιάχνει ύλη γύρω του, ο δεύτερος αυξάνει την ύλη και ο τρίτος τα πουλάει και τα τρώει και ο λόγος διότι δεν έφτιαξε τίποτε. (ερμ.Λουκ. ιβ-15)

v  

Η υπερβολική υλική μέριμνα μας καθιστά από Υιούς Θεού, από ανθρώπους χειρότερους των κοράκων, χειρότερους των κρίνων και χειρότερων των εθνών. Μια προσοχή και μια λογική Θεού χρειάζεται. (ερμ.Λουκ. ιβ-24)

v  

Βιαστής είναι αυτός ο οποίος διακατέχεται από υπακοή στο λόγο του Θεού και πιο συγκεκριμένα στο θέλημα του Θεού. Η βασιλεία του Θεού πρέπει απαξ δια παντός να εννοήσουμε όλοι, να καταλάβουμε όλοι, ότι δεν είναι στον ουρανό αλλά μέσα μας. Βασιλεία Θεού σημαίνει να βασιλεύει μέσα μας ο Θεός, η ζωή, οι καρποί του Αγίου Πνεύματος, τα χαρίσματα, τα σημεία, η ταπείνωση, η ανυπόκριτη αγάπη, η χαρά, η σοφία, η αφθαρσία. (ερμ.Λουκ. ιβ-31)

v  

Ο ανθρωπος δεν ζει για να κριθεί εδώ στη γη, ζει για να αναγεννηθεί, για να εννοήσει και να αποκωδικοποιήσει δια Πνεύματος Αγίου όλα τα μυστήρια τα οποία υπάρχουν γύρω από τον Θεό. (ερμ.Λουκ. ιβ-31)

v  

Η Φωνή Θεού εργάζεται να καταργήσει την αμαρτία, η οποία σήμερα κρύβεται και λειτουργεί μέσα μας ποικιλοτρόπως. Η Φωνή Θεού εργάζεται να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας ώστε να μην υπάρχει τίποτα να μας θέτει σε υποτέλεια. Η Φωνή Θεού εργάζεται να καταργήσει τον φυσικό θάνατο δια της ζώσης πίστεως και δια του επενδύτη. Η Φωνή Θεού εργάζεται να δημιουργηθεί ο λαός του Θεού. Η Φωνή Θεού εργάζεται να καθαριστεί από την μεγάλη αμαρτία και από τις μικρές αλώπεκες (αμαρτίες), ώστε να αντιμετωπίσει αξιοπρεπώς τον πειρασμό ο οποίος μέλει να πειράξει τους κατοικούντας επί της γης όταν έρθει. Η Φωνή Θεού εργάζεται να κατασκευάσει λαό για να καλέσει τον Χριστό, ώστε να κάνει την δευτέρα παρουσία του και έτσι τα πάντα εν πάση να είναι Θεός και οι πάντες να είναι αιώνια διδακτοί Θεού. (ερμ.Λουκ. ιβ-31)

v  

Είναι άλλο πράγμα να επενδύεις στην ύλη για την καλοπέρασή σου και άλλο να επενδύσεις με όλες σου τις δυνάμεις στο να γίνει το θέλημα του Θεού όπως στον ουρανό και στη γη. (ερμ.Λουκ. ιβ-33)

v  

Έτοιμος είναι αυτός που γνωρίζει το σχέδιο του Θεού και δεν ταράσσεται όταν αυτό εξελίσσεται και δεν έχει απορίες για το ότι συμβαίνει σε όλον τον πλανήτη θετικό ή αρνητικό. Έτοιμος είναι αυτός που σε όλα τα ζητήματα θετικά ή αρνητικά τονίζει όταν ερωτηθεί το γενηθήτω το θέλημά σου. (ερμ.Λουκ. ιβ-40)

v  

Όταν ο Θεός σου δίνει πολλά πρέπει να δώσεις και εσύ από αυτά που σου δίνει υλικά ή πνευματικά σε όσους χρειάζονται τα πολλά για την δόξα του Θεού. Ο τρόπος, η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα, δωρεάν έλαβες δωρεάν δώσε. (ερμ.Λουκ. ιβ-48)

v  

Το πυρ είναι ο λόγος του Θεού ο οποίος όταν εισέρχεται δια της ακοής μέσα μας ανάβει την φωτιά της κρίσεως, η οποία κρίση γνώση του θελήματος αυτού μας καλεί να αποβάλλουμε ότι δεν είναι του Θεού και να αυξήσουμε ότι είναι του Θεού. (ερμ.Λουκ. ιβ-49)

v  

Ο Θεός είναι πυρ καταναλίσκον και κατακαίει την αμαρτία μέσα μας, ώστε να πάψει να λειτουργεί μέσα μας και γύρω μας η αμαρτία, το λάθος, η φθορά, ο θάνατος. Όσοι τώρα δεν αποφασίζουν να πετάξουν την αμαρτία, τον διάβολο από την ζωή τους, το πυρ (συνείδηση Θεού) τους φλέγει. (ερμ.Λουκ. ιβ-49)

v  

Ο αντίδικος είναι ο έτερος κακός εαυτός μας ο οποίος με τον σχετικό αγώνα αποβάλλεται, εξαφανίζεται από την ζωή μας, ώστε να βρεθούμε έμπροσθεν του άρχοντα (Θεός) και να μην υπάρχουν πάθη, αδυναμίες, συμφέροντα κ.λπ. (ερμ.Λουκ. ιβ-58)

v  

Αν θέλουμε να διάγουμε εν ειρήνη εις τον παρόντα και εις τον μέλλοντα αιώνα θα πρέπει να τείνουμε με όλες τις δυνάμεις μας στις ενέργειες εκείνες που θα μας καταστήσουν δια της μετάνοιας άξιους εργάτες του Θεού με ουσιαστική αναγέννηση και εξέλιξη θετική εις όλους τους τομείς. (ερμ.Λουκ. ιγ-2)

v  

Ο τύπος δημιουργεί το φράγμα ο οποίος ικανοποιεί τους εν αγνοία χριστιανούς, επαναπαυμένοι εις την εκτέλεση του θρησκευτικού τους καθήκοντος. Η ουσία έγκειται εις την μελέτην και εφαρμογή του ευαγγελίου και εις την τήρηση των τυπικών διατάξεων της εκκλησίας. (ερμ.Λουκ. ιγ-16)

v  

Ο ταπεινός εργάζεται συνέχεια, έχει ακατάπαυστη πνευματική δραστηριότητα χωρίς να κουράζεται και δεν θα σταματήσει να εργάζεται μέχρι να ακούσει από τον Χριστό το ευ δούλε αγαθέ και πιστέ εις τα ολίγα εστάθης πιστός επί πολλών θέλω σε καταστήσει, είσελθε εις την χαράν του κυρίου. Ο εγωιστής πιστεύει ότι είναι ενάρετος στον Θεό και το μόνο που διαθέτει είναι λόγια χωρίς έργα.  (ερμ.Λουκ. ιγ-22)

v  

Στενή πύλη είναι ο δρόμος του καθαρισμού και του αγιασμού. Ο καθαρισμός και ο αγιασμός παρέχουν την εισδοχή μας στην πύλη του Θεού όμως γίνεται δύσκολος να υιοθετηθεί από έναν ανθρωπο ή πολλούς, διότι χρειάζεται θυσία σε πολλούς τομείς. (ερμ.Λουκ. ιγ-24)

v  

Η θύρα κλείνει όταν οι αντιξοότητες και τα δεινά κατακλείσουν την ζωή μας όπως φθορά, ασθένειες, γεγονότα παγκοσμίου φύσεως που στηρίζονται στις οικονομίες των κρατών, τελευταία οι πόλεμοι μεταξύ των εθνών κ.λπ. Τότε όσο και αν φωνάξουμε δεν θα εισακουστούμε, ο λόγος διότι ο φόβος, ο εγωισμός, ο θυμός κ.τ.λ. θα κατακλείσουν την ζωή μας. (ερμ.Λουκ. ιγ-25)

v  

Την βασιλεία του Θεού θα την εξασφαλίσει στην ζωή μας ο φόβος Θεού, η ταπείνωση, η ανυπόκριτη αγάπη, η θυσία και το στόμα του Κυρίου το οποίο θα μας φωνάξει κατ’ όνομα ώστε να εισέλθουμε στα ουράνια σκηνώματά του, το οποίο εύχομαι εις όλους τους ανθρώπους. (ερμ.Λουκ. ιγ-26)

v  

Ο οίκος της κατοικίας που κατοικεί ο ανθρωπος είναι και γίνεται έρημος όταν λείπει ο τρισυπόστατος Θεός από μέσα του. (ερμ.Λουκ. ιγ-35)

v  

Εάν δεν υπήρχε η νύκτα πως θα γνωρίζαμε την ημέρα, το φως. Εάν δεν υπήρχε ο εγωισμός ο οποίος καταβροχθίζει τα πάντα ποιος θα μπορούσε να συλλάβει το νόημα της ταπεινοφροσύνης της αρετής των αρετών. (ερμ.Λουκ. ιδ-11)

v  

Η μερίδα των ανθρώπων  εκείνων οι οποίοι είναι στραμμένοι συνεχώς εις το έδαφος (ύλη) όπως τα ζώα είναι αδύνατον να ατενίσουν τον ουρανό. Ωσαύτως και εκείνοι που είναι δέσμιοι εις τας απολαύσεις και τας ηδονάς του κόσμου τούτου. (ερμ.Λουκ. ιδ-17)

v  

Το ανάγκασον δημιουργείται στην ζωή του κάθε ανθρώπου με την πάροδο του χρόνου λόγω της φθοράς και λόγω της έλλειψης αγιασμού και καθαρισμού. Το ανάγκασον είναι ασθένειες, είναι η φθορά, είναι η ιδέα του θανάτου η οποία ενεργεί σε πολλούς και δημιουργεί τον φόβο. (ερμ.Λουκ. ιδ-23)

v  

Ο σταυρός δημιουργείται από την ώρα που ερχόμαστε στην ζωή. Ο λόγος είναι η αγνοια που περιβάλλει το αναπτυξιακό μας κοσμικό περιβάλλον το οποίο μας μεταδίδει στοιχεία εγωισμού, πονηρίας και αμαρτίας. Μάλιστα από παιδικής ηλικίας μας δαιμονίζει και μας δημιουργεί συνθήκες θανάτου. (ερμ.Λουκ. ιδ-27)

v  

Ο σταυρός της αγνοιας και της αμαρτίας δεν μπορεί να φύγει αν δεν έρθει ο Χριστός στην ζωή μας. Μόνο αυτός δύναται και μπορεί να μας απαλλάξει από τον σταυρό τον οποίον οι σημερινές κοινωνίες μας δημιουργούν. (ερμ.Λουκ. ιδ-27)

v  

Ο στρατιώτης του Χριστού, ευρίσκεται συνεχώς όταν το εννοήσει σε εμπόλεμη κατάσταση όμως αυτός ο στρατιώτης βρίσκεται σε θεληματικό πόλεμο, τον οποίον ο ίδιος προκαλεί διότι εννόησε το θέλημα του Θεού και την μέγιστη αποστολή του, η οποία θα του επιφέρει πλήρη ελευθερία όταν τον νικήσει τον εχθρό, τον διάβολο, τους αγγέλους του, την αμαρτία και την αγνοια του θελήματος του Θεού. (ερμ.Λουκ. ιδ-33)

v  

Το απολωλός πρόβατο είναι όλο το ανθρώπινο γένος το οποίο απεστάτησε από τον ζώντα Θεό και από την ουσιαστική διδασκαλία του Χριστού. Τρεφόμενο σήμερα από εντάλματα ανθρώπων που μας οδηγούν σε ανούσιες τυπικές θρησκευτικές διατάξεις, καταπίνοντας οι χριστιανοί σήμερα την κάμηλο διαμελίζοντας τον κώνωπα. (ερμ.Λουκ. ιε-4)

v  

Το δακτυλίδι στον κόσμο μας είναι το σημάδι που φανερώνει ότι ο κάτοχός του είναι αρραβωνιασμένος ή παντρεμένος. Στον πνευματικό τομέα το δακτυλίδι είναι η αγάπη που φανερώνεις στον Θεό και στους συνανθρώπους, είναι η ταπείνωση, είναι η χαρά, είναι η σοφία που σε διακατέχει πάνω σε όλους τους τομείς υλικούς και πνευματικούς κ.λπ. είναι με λίγα λόγια όλα εκείνα τα στοιχεία που φανερώνουν Θεό πάνω μας. (ερμ.Λουκ. ιε-22)

v  

Ο μόσχος ο σιτευτός είναι η αγάπη, είναι η ζωή του Χριστού, είναι οι καρποί, είναι τα σημεία, είναι τα χαρίσματα. Αυτά είναι τα εδέσματα που παραθέτει ο Θεός στον δείπνο του, αυτός είναι ο μόσχος ο σιτευτός, είναι ο Χριστός ο ίδιος όπου οι ανθρωποι θα καθίσουν στον δείπνο αυτό και θα συνφάγουν τα εδέσματα του Θεού. (ερμ.Λουκ. ιε-23)

v  

Ας ανοίξουμε πνευματικά πανιά ώστε να επιστρέψουμε στην οικία του πατέρα και να είμεθα σίγουροι ότι θα γίνουμε κάτοχοι όλων των επαγγελιών του Θεού (ερμ.Λουκ. ιε-24)

v  

Πρέπει να επικοινωνούμε με τον Θεό όχι με την λογική των ανθρώπων οργή ή του κόσμου στοιχεία όπως θυμός αλλά με την λογική του Θεού, η οποία στηρίζεται στο έλεος, στην αγάπη, στην ειλικρινή μετάνοια. (ερμ.Λουκ. ιε-28)

v  

Το παράπονο είναι μορφή του εγωισμού και χρειάζεται να το εξαφανίσουμε από την ζωή μας. Δεν πρέπει να διακατεχόμεθα από στοιχεία τα οποία φανερώνουν προσωπικά οφέλη αλλά γενικά, τα οποία και να εκδηλώνουμε με άπειρη χαρά προς πάντα συνανθρωπο φίλο και εχθρό πόσο μάλλον σε αδερφό πνευματικό ο οποίος έπεσε και σηκώθηκε. (ερμ.Λουκ. ιε-28)

v  

Όταν βλέπουμε έναν αδελφό μετανοούντα να χαιρόμεθα διότι η μετάνοιά του δημιουργεί πανηγύρι στον ουρανό και στις καρδιές των αναγεννημένων παιδιών του Θεού στην γη. Μάλιστα θα πρέπει να τιμάμε και να καλωσορίζουμε αυτόν τον αδερφό με εκδηλώσεις χαράς, προσφέροντας εις αυτόν υλικές προσφορές και πνευματικές ευλογίες που ο Πατέρας Θεός μας παραχωρεί. (ερμ.Λουκ. ιε-32)

v  

Το δραματικό όλων είναι ότι οι σημερινοί υιοί του Θεού λόγω του ότι δεν γνώρισαν το ευαγγέλιο της βασιλείας ώστε να διακατέχονται από δυνάμεις, πνευματικές δυνάμεις με ενέργειες θαυμάτων πέφτουν και αυτοί στα χέρια των ανθρώπων και ζητούν θεραπεία ψυχής και σώματος από τους ανθρώπους του κόσμου, οι οποίοι μάλιστα εκμεταλλεύονται την σοφία αυτή που έχουν υπέρ κόρον. (ερμ.Λουκ. ις-8)

v  

Η σοφία του Θεού είναι και εκδηλώνεται με ένα λόγο, όπως Λάζαρε δεύρο έξω, έκτεινον την χείρα σου και αποκατεστάθη η χείρα του όπως η άλλη, σήκωσον τον κράββατόν σου και περιπάτει. Ο Χριστός αυτή την σοφία ήρθε να μεταδώσει στους ανθρώπους και ειδικότερα στους υιούς του Θεού, για αυτή την σοφία μιλά ο λόγος του Θεού και η Φωνή του Θεού σήμερα. (ερμ.Λουκ. ις-8)

v  

Ο γνήσιος χριστιανός δεν αποβλέπει σε υλικές επενδύσεις που αποσκοπούν προς ικανοποίηση του εαυτού του αλλά σε πνευματικές και υλικές που θα εξασφαλίσουν στους συνανθρώπους του διαύγεια πνεύματος και σοφία Θεού. (ερμ.Λουκ. ις-9)

v  

Ο μαμωνάς και η συλλογή του είναι χαμένος χρόνος και χρειάζεται να τον υποτιμήσουμε διότι ουδείς δύναται όταν έχει το θάρρος στα χρήματα να δει πρόσωπο Θεού, όμως επειδή το έλεος του Θεού είναι άπυρο ισχύει και εδώ το αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά το Θεώ. (ερμ.Λουκ. ις-13)

v  

Όλα τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού να τα συστήνει ο Θεός και όχι αυτά να συστήνουν τον εαυτό τους, ώστε να μεταδίδουν το ευαγγέλιο της βασιλείας στους συνανθρώπους που ο Θεός προσθέτει στην ζωή τους με εξουσία και χαρίσματα. (ερμ.Λουλ. ις-15)

v  

Αυτός που είναι του Θεού δεν κατηγορεί κανέναν, δεν αποσκοπεί σε προσωπικά οφέλη αλλά σε γενικά. Τον μόνον όμως που κατηγορεί ο ανθρωπος του Θεού και που διορθώνει είναι ο έτερος κακός εαυτός του και ποτέ κανέναν άλλον ανθρωπο, συνανθρωπο ή εχθρό. (ερμ.Λουκ. ις-15)

v  

Ο Ιωάννης ήτο ο τελευταίος προφήτης, ο Κύριος το διαβεβαιώνει 100% και δεν χρειάζονται άλλοι. Μετά από αυτόν και μέχρι σήμερα ενεργεί ο ίδιος ο Θεός με δύο τρόπους, ο ένας δια του Υιού του και ο άλλος δια του Αγίου Πνεύματος (παράκλητος). (ερμ.Λουκ. ις-16)

v  

Όλα μπορούν να αλλάξουν εκτός από τον νόμο του Θεού ο οποίος θα εφαρμοστεί είτε το θέλουμε είτε όχι. Αυτός ο νόμος είναι αγάπη προς τον Θεό και αγάπη προς τον πλησίον. Ο Θεός για τον λόγο αυτό δημιούργησε τον ανθρωπο και ολόκληρη την δημιουργία καθώς τους αγγέλους και τους αρχαγγέλους. Μετέπειτα για τον ανθρωπο δημιούργησε τους φυσικούς και υπερφυσικούς νόμους ώστε ο ανθρωπος να γίνει αγάπη. (ερμ.Λουκ. ις-17)

v  

Ο νόμος του Θεού που είναι αγάπη δύναται να συγχωρεί τα πάντα, αρκεί να μην κάνουμε τις αμαρτίες αυτές πάθη διότι ο μοιχός ή ο πόρνος ή το αντίστοιχο δεν έχει αγάπη απλώς υπόσχεται αγάπη για να εκπληρώσει τα πάθη του. (ερμ.Λουκ. ις-18)

v  

Οι κοσμικές κοινωνίες των ανθρώπων και οι πνευματικές ακόμη χριστιανικές κοινωνίες σήμερα είναι τόσο ευαίσθητες που είναι αδύνατον να μην δημιουργηθούν σκάνδαλα. Ο λόγος που έρχονται αυτά τα σκάνδαλα στις κοινωνίες αυτές κοσμικές και πνευματικές είναι διότι τα συμφέροντα και οι προσωπικές φιλοδοξίες κατέκλυσαν την ζωή όλων. Αυτό που συγκεκριμένα τα μεγαλώνει και τα δημιουργεί είναι τα πλούτη και οι κοινωνικές επιδιώξεις, αξιόλογες κατά κόσμο θέσεις. (ερμ.Λουκ. ιζ-1)

v  

Θέλω να καταλάβουμε όλοι ότι στον Θεό δεν περνάει το ποιος είσαι, αν έχεις λεφτά, αν είσαι κάτι κατά κόσμο ή αν κατέχεις κάποια κοινωνική θέση κ.τ.λ. στον Θεό ισχύει όστις τον λόγο τον εμον τηρήση, θάνατον ου μη θεωρήση εις τον αιώνα τον απαντα. Καθώς όστις εκτελέση και διδάξη, ούτος μέγας θέλει ονομασθή. (ερμ.Λουκ. ιζ-1)

v  

Πρώτον, απαγορεύονται αρχηγοί στην Φωνή Θεού, επιτρέπονται μόνο υπηρέτες. Δεύτερον, απαγορεύεται κάποιος να βάζει τον φόβο στους αδερφούς, ότι ο Θεός θα τους κάνει αυτό το κακό ή το άλλο κακό αν δεν υπακούσουν σε αυτόν που υπηρετεί έναν κύκλο ή που ανοίγει το σπίτι του για να κάνει κύκλο (ώστε να δημιουργηθεί πνευματικό σχολείο κατ’ οίκον το οποίο αιώνια θα μαρτυρεί το ευαγγέλιο της βασιλείας), με σκοπό να εμπορεύεται τις ψυχές που ο Θεός στέλνει στον κύκλο αυτό. Και τρίτον, απαγορεύεται να εκμεταλλεύεται κάποιος την σοφία που απέκτησε μέσα στην Φωνή Θεού για να αποκομίσει υλικά αγαθά από τους αδερφούς του και μετέπειτα να τα χρησιμοποιεί για προσωπικά οφέλη. (ερμ.Λουκ. ιζ-3)

v  

Εύκολο είναι να την ζητάς την πίστη όμως θέλει θυσία για να την αποκτήσεις. Αυτή η θυσία είναι η αφιέρωση, η μελέτη, και η αδιάλειπτη κρυφή προσευχή. (ερμ.Λουκ. ιζ-5)

v  

Μέχρι χτες η πίστη μας ήτο σκιώδης όμως σήμερα εννοήσαμε ότι πρέπει να αποκτήσουμε ζώσα πίστη, η οποία θα ενεργεί στην καθημερινότητά μας με σημεία. (ερμ.Λουκ. ιζ-6)

v  

Πάντως την ζώσα πίστη πρέπει να την συνοδεύει ανυπόκριτη αγάπη, σοφία Θεού και ταπείνωση. Χωρίς τα στοιχεία αυτά ότι και να πετύχεις δια πίστεως θα είναι δαιμονιώδες έργο. Μη γένοιτο! (ερμ.Λουκ. ιζ-6)

v  

Πρέπει να εργαζόμαστε χωρίς να θέλουμε οι άλλοι να αναγνωρίζουν ότι κάνουμε. Αν αυτό που κάνουμε είναι αληθινό ο Θεός θα το τιμήσει και θα το δοξάσει, εμείς δεν χρειάζεται να δημιουργούμε συνθήκες με τεχνάσματα ώστε να δοξαζόμαστε από τους ανθρώπους. (ερμ.Λουκ. ιζ-10)

v  

Το συμφέρον μας είναι το γενικό συμφέρον και όχι το ατομικό. Η χαρά μας από το έργο μας θα είναι ότι ο Θεός μας χρησιμοποίησε ως σαν σκεύη εκλογής δικά του προς δόξα Θεού και σωτηρία του κόσμου. (ερμ.Λουκ. ιζ-10)

v  

Οι εκλεκτοί έχουν πνευματικότητα, διακατέχονται από την ουσία της ευγενής άμιλλας. Θεσπίζουν στην ζωή τους την ευγνωμοσύνη ως προς τον Θεό και ως προς τους συνανθρώπους τους για όλα τα σπουδαία επιτεύγματα τα οποία δημιουργούνται στην ζωή τους δια του Θεού. Οι εκλεκτοί προσεύχονται αδιάλειπτα, μελετούν τον λόγο του Θεού και εντάσσουν στην ζωή τους τους νόμους εκείνους που απορρέουν μέσα από την πολυποίκιλη σοφία του Θεού.  (ερμ.Λουκ. ιζ-17)

v  

Ο τρόπος για να αναπτυχθεί μέσα μας η ζώσα πίστη είναι η αφιέρωση στο να κάνουμε το θέλημα του Θεού χωρίς να κουραζόμεθα και το δεύτερο στοιχείο που την σταθεροποιεί ώστε να φτάσουμε στο σημείο να λέμε και να γίνεται είναι η αδιάλειπτη προσευχή, η οποία δύναται να καταργεί και τον φυσικό θάνατο αρκεί να πιστευτεί ότι μπορεί να καταργηθεί. (ερμ.Λουκ. ιζ-19)

v  

Γιατί δεν θέλουμε να εννοήσουμε τον λόγο του Κυρίου ότι η βασιλεία του Θεού είναι μέσα μας, εντός ημών. Βασιλεία Θεού σημαίνει να βασιλεύω του έτερου κακού εαυτού μου, ώστε τίποτε να μην υπάρχει το οποίο θα με θέτει σε υποτέλεια, ούτε άγγελοι πονηροί, ούτε πνεύματα πονηρά, ούτε ασθένειες, ούτε φθορά, ούτε γηρατειά, ούτε θάνατος πρέπει να υπάρχουν. (ερμ.Λουκ. ιζ-21)

v  

Αφού ο πατέρας μας είναι αθάνατος, αφού είναι αγιος αυτό θα πρέπει να είμεθα και εμείς. Η βασιλεία του Θεού δεν χτίζεται με σκιώδη πίστη και με την μέχρι χτες πίστη του θανάτου που είχαμε υιοθετήσει. Αυτά τα στοιχεία πρέπει να εκλείψουν από εμάς, το πολίτευμα του θανάτου το οποίο είχαμε μέχρι χτες πρέπει να εξαφανιστεί από εμάς και στην θέση του πρέπει να έρθει το πολίτευμα της ζωής.  (ερμ.Λουκ. ιζ-21)

v  

Ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών. Το μεγάλο παράδειγμα για εμάς είναι ο Χριστός ο οποίος με την παρουσία του γκρέμιζε το κράτος του θανάτου θεραπεύοντας πάσα ασθένεια και πάσα διαβολή ανασταίνοντας μέχρι και τους νεκρούς. Εμείς όλοι πρέπει από σήμερα να φέρουμε στην ζωή μας το πολίτευμα της ζωής, αυτό θα μας το εξασφαλίσει η ζώσα πίστη καθώς η γνώση του θελήματος του Θεού, η οποία φέρνει την αναμαρτησία, τον καθαρισμό και τελευταία τον αγιασμό. (ερμ.Λουκ. ιζ-21)

v  

Οι λόγοι ακόμη που μας εμποδίζουν να αισθανόμαστε την ζεστασιά, την αγάπη και την χαρά της βασιλείας εις τον εσωτερικόν μας κόσμο είναι η δυσκολία της ύλης. (ερμ.Λουκ. ιζ-21)

v  
Η Φωνή Θεού σήμερα εστάλη παρά του Πατρός και κινείται δια Πνεύματος Αγίου, ώστε να εξαγγείλει στο ανθρώπινο γένος την κατάργηση του θανάτου από την ζωή μας και μάλιστα να φανερώσει τον τρόπο ώστε να πετύχουμε το μέγιστο αυτό αγαθό, το οποίο η αμαρτία και οι αιώνες εξαφάνισαν. (ερμ.Λουκ. ιζ-22)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου