Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2013

ΕΝ ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ


ΕΝ ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ

 Είναι αλήθεια πως όλοι ψάχνουμε, στον κόσμο που ζούμε σήμερα, για ευτυχία, για περισσότερη χαρά, για αγάπη, για ισορροπία πνευματική και υγεία σωματική. Όμως το ερώτημα είναι, είμαστε σήμερα στα αλήθεια ευτυχισμένοι, στα αλήθεια χαρούμενοι, έχουμε πραγματική πνευματική ή σωματική υγεία; Μια ματιά στους ανθρώπους του κόσμου μας αλλά και μια ειλικρινή ματιά στον εσωτερικό μας κόσμο θα μας κάνει να δούμε ότι σήμερα όσο ποτέ άλλοτε ο κόσμος μας έχει γεμίσει φοβίες, πολλές ανασφάλειες, άγχος, κακία, μοναξιά, ψυχικό κενό, ασθένειες πολλές και λύπη. Όλα αυτά είναι μόνο λίγα από τα αισθήματα που φωλιάζουν στην καρδιά των περισσότερων ανθρώπων σήμερα. Πώς γίνεται όμως ενώ όλοι ψάχνουμε για χαρά και ευτυχία στην πραγματικότητα οι άνθρωποι να έχουν ακριβώς από αυτά που θα ήθελαν τα αντίθετα αποτελέσματα και να έχουν λύπες πολλές και να είναι δυστυχισμένοι; Το πιο πολυδιαβασμένο βιβλίο της ανθρωπότητας που είναι η Αγία Γραφή δίνει μια εξήγηση στο θέμα που απασχολεί την ανθρωπότητα. Ας την προσέξουμε διότι είναι ο ίδιος ο Λόγος του Θεού ο οποίος ήτο απ’ αρχής. Το πρόβλημα βάσει του Λόγου του Θεού είναι η άγνοια που μας διέπει η οποία έφερε την αμαρτία. Η αμαρτία λοιπόν που έχει μπει στη ζωή κάθε ανθρώπου είναι η αιτία που χωρίσθηκε ο άνθρωπος από τον αληθινό Θεό, από τη ζωή, από τη χαρά και η αμαρτία συνεχίζει να είναι η αιτία που παραμένουμε μακριά από τον Θεό μέχρι και σήμερα, έναν Θεό, που όπως πάλι μας λέει η Αγία Γραφή, μας δημιούργησε και μας αγαπά αληθινά. Αφού όμως ο Θεός μας αγαπά και αφού είναι παντοδύναμος, ρωτάμε, γιατί επιτρέπει να υπάρχει κακό πάνω στη γη, γιατί να υπάρχει η αμαρτία η οποία μας έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα σε προσωπικό, σε γενικό και σε κοινωνικό επίπεδο; Δυστυχώς η αμαρτία υφίσταται σε όλα τα επίπεδα στη ζωή του ανθρώπινου γένους. Ο Λόγος του Θεού έχει απάντηση σε αυτό και η απάντηση είναι ότι ο Θεός έχει πολλές ιδιότητες τις οποίες έδωσε, μετέδωσε και στον άνθρωπο αφού τον έκανε καθ’ εικόνα και ομοίωση. Ιδιότητες όπως η ζώσα πίστη, οι καρποί του Αγίου Πνεύματος, τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, τα σημεία. Που έγκειται όμως το πρόβλημα; Το πρόβλημα δημιουργήθηκε από δύο συγκεκριμένες ιδιότητες του Θεού τις οποίες έδωσε στον άνθρωπο. Αυτές δημιούργησαν το πρόβλημα και είναι η ελευθερία και η λογική που μας διέπει. Οι ικανότητες δηλαδή του ανθρώπου εκείνες που τον κάνουν ξεχωριστό μέσα στην δημιουργία, αυτές είναι το να σκέφτεται ο άνθρωπος και να αποφασίζει. Αυτές οι δύο ιδιότητες έκαναν τον άνθρωπο, αφού δεν έγιναν καλή χρήση απ’ αυτόν, υπερβολικά εγωιστή. Αυτές τις ιδιότητες ο άνθρωπος ανέκαθεν, εξαρχής της παρουσίας του δυστυχώς τις χρησιμοποιεί όχι για να κάνει το θέλημα του Θεού αλλά για να κάνει το θέλημα το δικό του, το οποίο σιγά σιγά έγινε θέλημα του πονηρού συσσωρεύοντας το κακό, την αμαρτία στη ζωή του ανθρώπου. Αυτή η αμαρτία, η συσσώρευση αυτής, δυστυχώς έκαναν τον άνθρωπο να απέχει σήμερα όσο ποτέ άλλοτε από την σοφία του Θεού, από την λογική του Θεού η οποία δημιουργεί κοινωνίες αγάπης γεμάτες χαρά. Ειδικότερα τα χρόνια που ζούμε σήμερα εμείς, η γενιά μας. Μάλιστα τα χρόνια αυτά λέγονται έσχατα χρόνια. Τα πολλά λοιπόν χρόνια έκαναν την αμαρτία να αυξηθεί κατά κόρον και ο λόγος διότι είναι έσχατα χρόνια. Αυτά τα χρόνια, αιώνες τώρα ολόκληρους που παρήλθαν, συσσώρευσαν πολύ την αμαρτία στη ζωή μας και δημιούργησαν τον λάθος προσανατολισμό μας απέναντι στις αρχές του Θεού που είναι η αγάπη, η αναγέννηση κατά Θεό, ο αγιασμός, κ.λπ..
Ο Απ. Παύλος αναφέρει ότι τις έσχατες ημέρες θα έρθουν κακοί καιροί και ο λόγος διότι οι άνθρωποι θα είναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άσπλαχνοι, ασυμφιλίωτοι, συκοφάντες, ακρατείς, άγριοι, αφιλάγαθοι, προδότες, προπετείς, τυφλωμένοι από εγωισμό, περισσότερο όσο ποτέ άλλοτε φιλήδονοι παρά φιλόθεοι, ενώ μεν έχουν σήμερα μορφή ευσέβειας όμως έχουν αρνηθεί τη δύναμη της πραγματικής ευσέβειας (Τιμόθεος Β΄ 3:1-5). Δεν νομίζω να μπορεί κάποιος να βρει καλύτερη περιγραφή για την εποχή μας, απ’ αυτή που προείδε δια Πνεύματος Αγίου ο Απ. Παύλος για τα έσχατα χρόνια τα οποία διανύουμε. Είναι αλήθεια ότι σε κάθε εποχή υπήρχαν τέτοιοι άνθρωποι με αυτά τα εωσφορικά στοιχεία, αλλά ότι στις έσχατες ημέρες οι περισσότεροι από τους ανθρώπους θα είναι έτσι, αυτό υφίσταται και συμβαίνει μόνο σήμερα. Και για να καταλάβουμε τι λέμε, θα πάρω μερικά στοιχεία που αναφέρει ο Απ. Παύλος από αυτούς τους στίχους και θα τα αναλύσω ώστε να καταλάβουμε ποια η διαφορά της τότε εποχής με την σημερινή. Ο λόγος που πιστεύουμε ότι η σημερινή εποχή απεικονίζει όσο ποτέ άλλοτε τα αναφερόμενα είναι διότι οι άνθρωποι σήμερα είναι όλοι σχεδόν φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι.
Πάμε να δούμε λίγο τι σημαίνει ʺ κακοί καιροί ʺ . Μετά από την βιομηχανική και την επιστημονική επανάσταση του 19ου και 20ου αιώνα λογικά θα έπρεπε σήμερα οι άνθρωποι να ζουν σε καλύτερους καιρούς αλλά η αμαρτία του ανθρώπου, ο εγωκεντρισμός, η πλεονεξία, η αδικία και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά όπως αναφέρονται παραπάνω, οδήγησαν τον άνθρωπο σε συμπεριφορά που δημιουργεί άλυτα προβλήματα για τον πλανήτη ολόκληρο. Όπως η μόλυνση του περιβάλλοντος, οι αρρώστιες από χημικές ουσίες που περιέχονται ακόμη και στα τρόφιμα, οι αδικαιολόγητοι πόλεμοι με όπλα καταστροφικά τα οποία μπορούν να φέρουν απρόβλεπτες συνέπειες για όλο το ανθρώπινο γένος και ολόκληρο τον πλανήτη, έχουμε ακούσει ακόμη για την τρύπα του όζοντος, για το λιώσιμο των πάγων, κ.λπ.. Τελευταία, τα συμφέροντα τα οποία στηρίζονται στα χρήματα μπορούν να προκαλέσουν χάος μεταξύ όλων των λαών όταν αυτοί που τα δημιούργησαν τα στερήσουν από το ανθρώπινο γένος, αφού αυτό έμαθε να στηρίζεται στα χρήματα και όχι στην αγάπη, στον Θεό. Οι ʺ κακοί καιροί ʺ δημιουργούνται λοιπόν διότι οι άνθρωποι όσο ποτέ άλλοτε σήμερα είναι κατά κόρον φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, κ.λπ..
Πάμε τώρα στο ʺ απειθείς εις τους γονείς ʺ . Από την αρχαιότητα μέχρι και πριν μερικές δεκαετίες οι άνθρωποι θεωρούσαν δεδομένο ότι έπρεπε να υπακούουν κατά πάντα στους γονείς τους. Μερικές φορές οι γονείς κανόνιζαν ακόμη και με ποιον έπρεπε να παντρευτούν τα παιδιά τους. Άλλες φορές έβλεπες π.χ. τον γιο να είναι 50 χρονών και να είναι αναγκασμένος να υπακούει πλήρως στον πατέρα του που ήταν 70 χρονών. Αυτό σήμερα έχει αλλάξει. Και σε ό,τι αφορά αυτές τις ακραίες περιπτώσεις, (ποια γυναίκα θα παντρευτεί ο γιος), σωστό είναι να έχει αλλάξει και ο κάθε νέος να επιλέγει μόνος του τον σύντροφο που θα δημιουργήσει οικογένεια. Αλλά, φτάσαμε σήμερα στο σημείο να βλέπουμε παιδιά π.χ. 10 χρονών και μερικές φορές και μικρότερα ακόμη, να τα έχουν σπιλώσει πολλά δαιμόνια και να απαιτούν κάποια πράγματα από τους γονείς τους και στο τέλος να υποχωρούν οι γονείς και όχι το 10χρονο παιδί τους! Αυτό δεν υπήρχε πότε σε καμιά άλλη εποχή, σε κανέναν άλλο πολιτισμό. Είναι προνόμιο των δικών μας ημερών, των έσχατων ημερών που ζούμε.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό της εποχής μας είναι ʺ ενώ μεν έχουν σήμερα οι άνθρωποι μορφή ευσέβειας όμως έχουν αρνηθεί τη δύναμή της ʺ . Περισσότερο από οποιαδήποτε εποχή σήμερα έχουμε αναπτύξει την ευγένεια στην συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους ανθρώπους. Αλλά πόσο αληθινή είναι αυτή η ευγένεια; Δυστυχώς σήμερα, περισσότερο είναι τυπική παρά ουσιαστική και αληθινή. Μάλιστα δεν είναι παρά μόνο κάποιες εκφράσεις μπροστά στους άλλους, για να δείχνουμε ευγενικοί, παρά πραγματικός σεβασμός και πραγματικό ενδιαφέρον προς τον άνθρωπο που έχουμε απέναντί μας. Δυστυχώς, οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν την ίδια δήθεν ευγένεια, τον ίδιο δήθεν σεβασμό και στην σχέση τους με τον Θεό. Αρκούνται δηλαδή στο να εκπληρώνουν κατά καιρούς τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, για να φαίνονται στους άλλους σαν θεοσεβείς, χωρίς να νοιάζονται για μια ουσιαστική, αληθινή σχέση με τον Θεό.
Ο Απ. Παύλος αναφέρει ακόμη ότι τα έσχατα χρόνια οι άνθρωποι θα είναι ʺ τυφλωμένοι από εγωισμό ʺ . Το κύριο κοινωνικό χαρακτηριστικό της εποχής μας είναι ο άκρατος εγωκεντρισμός. Ένα χαρακτηριστικό του εγωισμού είναι το εγώ που τονίζουμε συνέχεια. Δεύτερο χαρακτηριστικό είναι η μοναξιά που έχουμε, δυστυχώς λόγω του εγωισμού δεν ταιριάζουμε με κανέναν γύρω μας. Τρίτο, τα παράπονα που εκφράζουμε συνέχεια. Τέταρτο, η επιδεικτικότητα που μας διακατέχει. Πέμπτο, μας αρέσει να μας επαινούν ή να μας κολακεύουν οι άνθρωποι. Ο εγωισμός θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι είναι το μεγαλύτερο δαιμόνιο. Όταν έρχεται αυτός στη ζωή μας, φέρνει κοντά και λεγεώνες μικρότερα δαιμόνια που τον συντροφεύουν. Χρειάζεται προσοχή! Υπάρχουν ακόμη και άλλα πολλά δαιμόνια που επιφέρουν σήμερα περισσότερη αμαρτία όπως οι μικρές και μεγάλες αλώπεκες. Ο Λόγος του Θεού είναι ο καθρέφτης της ψυχής και είναι σίγουρο πως όταν τον αναπτύσσουμε, εξαφανίζονται όλα τα κακά που λυσσαλέα επιβουλεύονται την ζωή μας, την ψυχή μας, την αποστολή μας.
Αν θέλουμε να νικήσουμε τον έτερο κακό εαυτό μας και να αποβάλουμε την αμαρτία, χρειάζεται να αυξηθούμε πάνω πρώτα στην πίστη ως προς τον Θεό και ο τρόπος για να γίνει αυτό είναι να εντρυφούμε νυχθημερόν πάνω στο θέλημα του Θεού. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα έρθει μετάνοια και αναγέννηση στη ζωή μας. Εδώ θα προσέξουμε κάτι, η πίστη μας δεν θα είναι σε ανθρώπους, δεν θα στηρίξουμε τη ζωή μας σε ανθρώπους, ούτε σε τύπους και παραδόσεις, ούτε σε εκκλησιαστικά σχήματα. Η πίστη ακόμη δεν θα είναι στον εαυτό μας, ούτε στη δύναμή μας ή στη σοφία μας που αποκομίσαμε από το σύστημα του κόσμου (γράμματα, τέχνες, επιστήμες) αλλά στη δύναμη του Θεού, στην παντοδυναμία αυτού και στη δική του σοφία. Η πίστη δεν είναι γενική και αόριστη αλλά στηρίζεται σε ότι ο Θεός είναι, σε ότι ο Θεός λέει και σε ότι ο Θεός έχει κάνει μέσα από σκεύη εκλογής ή θα κάνει σήμερα δια Πνεύματος Αγίου. Τι είναι πίστη; Πρώτον, δεν είναι ένα συναίσθημα αλλά είναι βεβαίωση πραγμάτων μη βλεπομένων (Εβραίους 11:1). Είναι καθετί που ο Θεός μαρτυρεί μέσα στο πνεύμα μου και πιστεύω ότι μπορεί να το κάνει, ακόμη κι αν δεν το έχω δει μέχρι στιγμής να πραγματοποιείται, όμως είναι θέμα χρόνου να πραγματοποιηθεί. Για παράδειγμα, όταν ο Θεός είπε στον Αβραάμ ότι οι απόγονοι του θα είναι σαν την άμμο της θάλασσας σε πλήθος, ο Αβραάμ δεν το έβλεπε ακόμη όμως στον χρόνο του πραγματοποιήθηκε. Το ίδιο και εμείς, πιστεύουμε ότι ο Χριστός πριν 2000 χρόνια πέθανε για τις αμαρτίες μας και αναστήθηκε, όμως δεν ήμασταν εκεί να το δούμε. Το πιστεύουμε όμως γιατί ο Θεός το μαρτυρεί στις Γραφές και μέσα από μάρτυρες που ήταν προσδιορισμένοι απ’ τον Θεό. Ο Λόγος του Θεού, τα σχέδια του Θεού, δεν πραγματοποιούνται με ανθρώπινες δυνάμεις αλλά με την δύναμη του Θεού. Δεν άνοιξε την Ερυθρά Θάλασσα ο Μωϋσής, αλλά ο Θεός την άνοιξε όταν ο Μωϋσής τον εμπιστεύθηκε. Πώς έρχεται η πίστη στον άνθρωπο; Δεν έρχεται από κάτι που είδε, δεν έρχεται μέσα από θρησκευτικές τελετές, ούτε από ξερούς τύπους αλλά έρχεται όταν ακούει τον Λόγο του Θεού και τον δέχεται ως αληθινό. Η πίστη είναι εξ ακοής δια του Λόγου του Θεού. Άκουσα γι’ αυτό και πίστεψα. Ο Λόγος του Θεού έχει την ιδιότητα να γεννάει πίστη στην καρδιά του ανθρώπου όπως ένας σπόρος όταν πέσει στη γη φέρνει ένα δέντρο. Τι σημαίνει πιστεύω στον Χριστό; Πιστεύω στον Χριστό δεν σημαίνει αποδέχομαι διανοητικά κάποιες αλήθειες, ούτε ότι τηρώ κάποιες εκκλησιαστικές παραδόσεις. Πιστεύω σημαίνει, εμπιστεύομαι όλη τη ζωή μου στον Χριστό, έχοντας την βεβαιότητα ότι το έργο του είναι επαρκές για να με σώσει και να με οδηγήσει στην άφθαρτη ζωή, η οποία πρέπει απαραίτητα να διέπεται από αγιασμό, από καθαρισμό, από σοφία Θεού. Πιστεύω σημαίνει, παραδίδω χωρίς φόβο όλη τη ζωή μου στον Χριστό για να την αλλάξει και να την κάνει όμοια με την εικόνα του. Πιστεύω σημαίνει, παραιτούμαι απ’ το δικαίωμα να είμαι εγώ ο κύριος του εαυτού μου και αφήνω τον Χριστό να γίνει ο κύριος της ζωής μου, για να με οδηγήσει στο θέλημά του που είναι αγαθό, ευάρεστο και τέλειο. Πιστεύω στον Χριστό σημαίνει, γνωρίζω το θέλημά του και το πράττω. Πιστεύω στον Χριστό σημαίνει, αγαπώ τον Χριστό και γι’ αυτό τον υπακούω και τον ακολουθώ. Η πίστη τελικά δεν είναι ένα ζήτημα μυαλού αλλά καρδιάς. Η πίστη στον Χριστό είναι απόφαση αλλαγής της ζωής μου και η γνήσια πίστη αποδεικνύεται από τα έργα της ζωής μου. Δεν ζω πλέον για τον εαυτό μου αλλά γι’ αυτόν που πέθανε και αναστήθηκε για χάρη μου αλλά και για χάρη όλων μας. Αυτός είναι ο Χριστός, ο οποίος δια του Λόγου του Θεού, μας παροτρύνει να πιστέψουμε.
Ποιος είναι ο Χριστός, ο Ιησούς; Μήπως είναι ένας σοφός δάσκαλος της αρχαίας εποχής; Μήπως είναι ένα αδύναμο μωρό, ο Χριστούλης, όπως παρουσιάζεται σε ορισμένες απεικονίσεις; Μήπως είναι ένας καλός άνθρωπος που άγιασε; Μήπως ένας μεγάλος προφήτης; Μήπως ένας μεγάλος θαυματοποιός; Τίποτα από όλα αυτά. Ο Χριστός είναι απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος, μη έχων μήτε αρχή ημερών μήτε τέλος ζωής, άρχων αγάπης, ειρήνης και δικαιοσύνης. Τι είπε ο ίδιος ότι είναι για τον εαυτό του:
1. Εγώ, είπε, είμαι ο άρτος ο ζών, που κατέβηκε από τον ουρανό. Και αν κάποιος φάει απ’ αυτόν τον άρτο, θα ζήσει στον αιώνα τον άπαντα (Ιωάννης 6:51).
2. Ο Χριστός είπε, αν κάποιος διψάει, ας έρχεται σε μένα, και ας πίνει όποιος πιστεύει σε μένα, όπως είπε η γραφή, ποταμοί ύδατος ζώντος θα ρεύσουν από την κοιλιά του και θα ζωοποιήσουν το σώμα του ώστε να το καταστήσουν άφθαρτο και αθάνατο (Ιωάννης 7:37-38). Σήμερα οι μηχανισμοί της ζωής κινούνται από το φαγητό, στο μέλλον όμως θα κινούνται δια Πνεύματος Αγίου.
3. Ο Χριστός είπε, εγώ είμαι η οδός, και η αλήθεια, και η ζωή κανένας δεν έρχεται στον Πατέρα, παρά μόνον διαμέσου εμού (Ιωάννης 14:6).
4. Ο Χριστός είπε, εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός, ο ποιμήν ο καλός την ψυχή του βάζει υπέρ των προβάτων, υπέρ όλων ημών (Ιωάννης 10:11).
5. Ο Χριστός είπε, να μην ονομασθήτε Ραββί, εις ο Ραββί, ο δάσκαλός σας, ο Χριστός, σεις πάντες αδελφοί εστε (Ματθαίος 23:8).
6. Ο Χριστός είπε, εγώ είμαι η άμπελος η αληθινή (Ιωάννης 15:1).
7. Ο Χριστός είπε, χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν (Ιωάννης 15:5).
Οι Απόστολοι τώρα, τι είπαν για αυτόν τον Χριστό; Είπαν τα εξής: Εκείνο που ήταν από την αρχή, εκείνο που ακούσαμε, εκείνο που είδαμε με τα μάτια μας, εκείνο που με τα χέρια μας ψηλαφίσαμε, για τον Λόγο της ζωής, τον Χριστό. Και η ζωή, ο Χριστός, εφανερώθη και είδαμε και δίνουμε μαρτυρία και εξαγγέλλουμε σε σας την αιώνια ζωή, η οποία ήταν προς τον Πατέρα και τώρα φανερώθηκε σε εμάς υπό του Χριστού, εκείνο λοιπόν που είδαμε και ακούσαμε, εξαγγέλλουμε και σε σας, για να έχετε και εσείς κοινωνία μαζί μας και η δική μας, μάλιστα, κοινωνία είναι μαζί με τον Πατέρα και μαζί με τον Υιόν του, τον Ιησού Χριστό. Και αυτά τα γράφουμε σε σας, ώστε η χαρά σας να είναι πλήρης (Ιωάννου Α΄ 1:1-4). Για τους Αποστόλους αυτός ήταν ο Χριστός. Για τον Πέτρο ήταν Υιός Θεού. Όταν ρωτήθηκαν από τον Κύριο για το ποιος πιστεύουν ότι είναι, ο Πέτρος απάντησε, Συ είσαι ο Υιός του Θεού του ζώντος και ο Κύριος του είπε, Πέτρο σαρξ και αίμα δεν στο αποκάλυψε, αλλά ο Πατέρας μου ο εν τοις ουρανοίς (Ματθαίος 16:16-17). Για τον Ιωάννη τον Θεολόγο ο Χριστός ήταν ο Λόγος. Ο ίδιος ο Ιωάννης φανέρωσε τα εξής: Εν αρχή ήν ο Λόγος, και ο Λόγος είναι παρά τον Θεό και Θεός είναι ο Λόγος. Πάντα δι’ αυτού έγειναν και χωρίς αυτού δεν έγεινεν ουδέ έν το οποίον έγεινεν (Ιωάννης 1:1-3).
Τώρα ερχόμεθα σε εμάς. Για μας, τι είναι ο Χριστός; Μετά από πολλά χρόνια πνευματικού αγώνα δηλαδή με παρρησία, σήμερα απαντούμε, είναι Θεός, είναι Πατήρ του μέλλοντος αιώνα, είναι το φως το δικό μας και ολόκληρου του κόσμου, είναι τα πάντα για μας. Είναι με λίγα λόγια αυτός που ενανθρωπίστηκε για να μας ανεβάσει στο επίπεδο το δικό του. Οι μουσουλμάνοι δεν πιστεύουν στον Χριστό διότι λένε, είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να γίνει Θεός και έχουν δίκιο, όμως δεν γνωρίζουν ότι ο Θεός έγινε άνθρωπος για να ανεβάσει όλους εμάς στο πνευματικό επίπεδο του Θεού. Ο Λόγος του Θεού φανερώνει, θεοί είσθε και υιοί Υψίστου πάντες (Ψαλμοί 82:6).
Όσοι δεν τον γνώρισαν ακόμη, δεν έχουν παρά να ανατρέξουν μέσα στον Λόγο του Θεού και να είναι σίγουροι ότι θα πάρουν απ’ αυτόν τον Λόγο του Θεού όλες τις απαντήσεις. Τον Λόγο του Θεού θα πρέπει να τον έχουμε συνέχεια ανά χείρας, κοντά μας και να τον κρατάμε σαν να βρήκαμε μια σανίδα σωτηρίας μέσα στο πέλαγος. Ο Λόγος του Θεού, αδέλφια μου, είναι ζωντανός και ενεργός και κοφτερότερος περισσότερο από κάθε δίκοπη μάχαιρα. Μάλιστα, εισχωρεί ο Λόγος του Θεού βαθιά μέσα μας και φτάνει μέχρι διαιρέσεως και της ψυχής αλλά και του πνεύματος, φτάνει ακόμη μέχρι τους συνδέσμους και τους μυελούς μας. Μάλιστα, διερευνά τους συλλογισμούς και όλες τις έννοιες και επιθυμίες της καρδιάς μας (Εβραίους 4:12). Άρα ο Λόγος θα μας φανερώσει τι είναι ο Χριστός. Μάλιστα, δια του Λόγου του Θεού θα γνωρίσουμε ότι θυσίασε την ζωή του λύτρον αντί πολλών ώστε να έχουμε όλοι εμείς που τον ακολουθούμε σήμερα αιώνια, άφθαρτη ζωή, γεμάτη ευλογία πάνω σε όλους τους τομείς. Δια του Λόγου του Θεού θα γνωρίσουμε τον Χριστό και θα καταφέρουμε να συμβασιλεύσουμε με αυτόν. Δια αυτού του Λόγου του Θεού γινόμαστε αιώνια κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού, του Χριστού. Εύχομαι να φτάσουμε όλοι στο ποθούμενο. Ο ίδιος είπε, θεοί είσθε και υιοί Υψίστου πάντες, να το πιστέψουμε και να το επιδιώξουμε διότι μπορούμε να το φέρουμε στη ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.                                                            

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου